Ascend - Ample Fire Within (2008)

Project van Greg Anderson (Sunn O))), Burning Witch, Goatsnake) en Gentry Densley (Iceburn, Eagle Twin), met gastbijdragen van o.a. Andy Patterson (drums), Steve Moore (trombone, orgel en wurlitzer – Sunn O))) en Earth), Bubba Depree (gitaar – Void) , Kim Thayil (gitaar – Soundgarden) en Atilla Czihar (vocals).

Heel doomy, apocalyptisch, log sfeerstuk. De vocalen van Densley klinken heel Tom Waits en dat past wonderwel bij deze muziek.
Niet zo grensverleggend als bv Sunn O)), maar zeker spek naar de bek voor iedere liefhebber van experimentele doom/drone metal.

Fijne doom/drone wat lekker door dreunt, alleen Divine is een wat minder nummer.

Mooi stukje inderdaad. Duurde 4 a 5 luisterbeurten, maar kan 'm tegenwoordig in bijna al z'n aspecten waarderen.

Deze plaat heeft een behoorlijk verslavende werking. Het duurt even om erin te komen, maar als het je eenmaal te pakken heeft, ben je tikmans.

De drone/doom is niet van een dergelijke ondoordringbare aard als Sunn O))). Er wordt genoeg ruimte gelaten om adem te kunen halen. De kabbelende tonen van het titelnummer doen soms denken aan de latere Earth. Een rustig kabbelend stroompje waar af en toe een flinke baksteen in valt. Dan worden de woofers een enkel moment even flink gegeseld.

Opener Obelisk Of Kolob fungeert als een intro en bevat met het zware koperwerk een behoorlijke scheut bombast.

In Divine horen we de Tom Waits achtige zang van Densley, zoals eerder beschreven, een aparte doch aangename rol vervullen.

Hoogtepunt is in mijn beleving het drassige V.O.G. Het nummer dient zich aan als een stinkend moeras waar de geur van rottende karkassen zich meester maken van je hele wezen. Dan komt de olifant, zoals afgebeeld op de cd, in een straf tempo aangemarcheerd om zich een weg te banen door de kolkende poel waar giftige gassen voortdurend blijven opborrelen. De begeleidende sologitaar van Kim Thayil symboliseert de striemende pijn die het beest aan zijn poten moet voelen.

Een bijzonder werkstuk is Ample Fire Within. In diverse recensies lees ik ook over jazz elementen. Die ben ik nog niet tegengekomen. Maar wie weet komt dat nog want het album is een lompe, soms verontrustende ontdekkingsreis die ook opmerkelijk veel detail bevat.

Het klinkt alsof men in de oefenruimte per ongeluk de opnameknop heeft ingedrukt.
Geen idee wat een ander hier in hoort, ik hoor vooral een zooitje instrumenten door elkaar heen spelen en af en toe luistert men naar elkaar en hoor je iets van synthese.
Niet dat het er dan aardiger op wordt.
Apocalyptisch, doom, drone...
Voor mij is dit een eind wegpielen en kijken of mensen er in trappen.
Pseudo-intellectueel verkooppraatje erbij ... en klaar ben je.

Misschien is dit een heel oprecht project van de muzikanten, maar ik krijg bovenstaand gevoel van dit soort experimentele muziek.

Jammer dat je het niks vindt.
Ik vind dit eigenlijk nog best wel toegankelijk, zo chaotisch en pielen is het niet, draait toch vooral om loodzware riffs.

Ik kan er wel naar luisteren. Vroeger lieten we met de band ook wel tapes meelopen tijdens het oefenen. Soms kwamen er dan dit soort dingen uit, soms aardige ideeën voor een nummer.
Met een flinke slok op (of andere middelen) vonden we die tapes soms best erg tof.
Helaas mis ik misschien de fantasie om er meer van te maken dan oefenruimte-muziek.

Met alle respect maar ik denk dat je dit heel erg te kort doet door het te gaan vergelijken met oefenruimte muziek. Mischien nog eens beluisteren want dit zit echt wel wat beter in elkaar dan zomaar wat opnemen.
Ik neem aan dat je dit beluisterd hebt n.a.v metal album van de week? Moch dat zo zijn dan heb je het niet vaak opgezet denk ik?

Dat argument kan opgaan voor mensen die geen lol hebben in het kijken naar abstracte kunst.
En ik ben eens gaan denken hoe het met Ascend zit, maar ik mis bij dit album het pseudo-intellectuele verkooppraatje. Of althans, ik heb het gemist. Ik hoorde een nummer op een sampler en kocht uitnieuwsgierigheid het album. In de inlay valt naast de teksten, die nogal beknopt zijn, ook al niet te ontdekken wat je volgens de maker danwel uitgever met deze plaat moet.
Toch kan ik genieten van het ruwe, denkbeeldige landschap dat geschetst wordt. En allemaal zonder pretsigaret. Ben ik dan een sukkel die erin is getuind of weten deze gasten toch wel iets los te maken bij sommige luisteraars? Ik kan het even niet verklaren.

En verder wat trebremmit zegt. Het 'dat kan ik ook' argument vind ik ook wat al te gemakkelijk in dezen.

Het is ook maar mijn gevoel bij deze plaat (dat van dat verkooppraatje).

De vergelijking met abstracte kunst is niet zo'n gekke. Daar houd ik ook helemaal niet van.
Voor de zekerheid nog maar eens opgezet omdat ik naar aanleiding van de commentaren dacht een verkeerd mapje te hebben aangeklikt.
Maar ik vind dit rommel en oefenruimte-nonsens van de bovenste plank.

Neemt niet weg dat anderen plezier van dit materiaal hebben en er hun fantasie bij gebruiken. Of misschien wel juist door er hun fantasie bij te gebruiken. Die fantasie lijkt me noodzakelijk bij deze muziek.
Ik heb uiteraard ook wel fantasie, maar blijkbaar wordt dat hier niet geprikkeld tijdens het beluisteren.

Jullie hebben ook trombones, orgels, korgs en vijf man op percussie in de oefenruimte?

Ik begrijp wel dat je dit niks vindt hoor, maar om te zeggen dat je dit zelf ook kunt gaat me wat ver.

Barfly, als ik zo jou stemmen zie dan laat dit maar gewoon links liggen en draai nog maar iets met een dubbelloops lead-gitaar solo-aanval ofzo

Ik heb iig zin om dit wat beter te beluisteren
(heb net de 1e 3 tracks geluisterd, en kwam er achter dat ik een versie had zonder track 5: Her Horse .. Dus ik begin straks opnieuw; hier moet ik toch wel even voor gaan zitten.)

Moet wel zeggen dat de meeste Sunn O))) achtige dingen meestal wel apart zijn voor een keer, maar niet echt lang houdbaar.. Ik ga niet snel voor de lol Black One nog eens opzetten ..
Weet dat t niet voor iedereen weggelegd is, maar ik kan bijv. wél urenlang genieten van de pikzwarte momenten van Neurosis, of Sleep's Dopesmoker uitzitten, en ander zwaar te verteren spul.. Tis gewoon dat het minder boeiend blijft.. Wat dát betreft is dit toch voorlopig wel iets beter!

Ascend luistert vele malen gemakkelijker weg dan Sunn O))) . Of het nu het zanggerichte Divine is of de ploegende Mastodontenriffs van de helse V.O.G. Het kader is gemakkelijk te herkennen en vast te houden. Uiteraard is het belangrijk dat je de hypnotiserende uitwerking niet mist. Want om nu te spreken van 'songs' gaat ook weer te ver.

Het is toch niet verboden om eens iets anders te luisteren, vooral niet als het wordt aangeraden in een ander topic.
Een beetje zure en kinderachtige opmerking van je.

Wat ik hier tot nu toe van heb gehoord is erg gaaf. Er wordt een hele gave sfeer neergezet, erg indrukwekkend. Ik moet me toch meer in de drone doom gaan verdiepen, ik heb ook al 2 nummers van Khanate gehoord en ik had echt een enorm onderbuikgevoel bij die nummers. Dat heb ik eigenlijk nooit zo.

En Barfly, dit ligt erg ver van je muzieksmaak af. Natuurlijk mag je dit beluisteren maar misschien kun je beter met iets lichters beginnen voordat je naar dit werkje gaat. Begin eerst met Doom Metal, Epicus Doomicus Metallicus van Candlemass is een aanrader.

Eehhh dit is het metal album van de week, dan lijkt het me logisch dat Barfly dit gaat luisteren. En iedereen is vrij om te stemmen na dit beluisterd te hebben, trouwens zulke zware kost is dit nu ook weer niet.

Zo is het. Iedereen luistert gewoon wat ie wil en stemt vervolgens wat ie wil.

Dit is inmiddels toch weer een beetje uit mijn geheugen verdwenen. Enkel het nummer Divine is blijven steken, maar dat is dan ook wel een nummer van uitzonderlijke klasse, vind ik toch wel. Overstijgt het bredere genre dat deze heren maken (wat dat ook is).

Tja, wat ik slechts wilde zeggen was: te oordelen aan de albums die je wél hoog hebt gestemd is dit idd niet echt jouw ding. En dat ik dat zuur verwoord ligt slechts aan mijn eigen vocabulaire tekortkomingen.. Was iig niet mijn intentie, relax.. En luister idd vooral wat je wil!

Overigens, heb je het album van 2 weken terug al gehoord (Caltrop - World Class)? Lijkt me redelijk matchen met je smaak..

Zand erover. Caltrop vond ik lekker klinken.

Mooi plaatje...maar ik zal hem niet snel weer opzetten. Het doet me wat aan ufomammut denken...of andersom natuurlijk Ik vind Ufomammut alleen iets subtieler een sfeer neerzetten!

Tijd voor een stem.

2.5*

In het begin zeer overdonderend; Obelisk was gaaf, V.O.G ook sterk, en Divine past er misschien niet zo bij (erg jazzy, en met een soort Tom Waits-praatstem) maar is wél lekker..

Maar ik blijf denken dat ze er zoveel méér mee hadden kunnen doen: Die eerste tonen van de titel-track, en zoals in Divine die rare, pikzwarte jazz toontjes, dát hadden ze beter uit moeten werken.. Ze willen te graag te zwaar klinken, en dan verzandt het toch te vaak in langdradige speaker-molestatie.. Apart, dat wel, maar uiteindelijk maar voor 50% geslaagd.

Zal hem niet snel meer opzetten iig.

(Dan liever Ufomammut idd, of misschien een vleugje Fuji Doom- of Killimanjaro Darkjazz )

Is dit een grap? Ik las Tom Waits achtige zang, dus ik was wel benieuwd, maar dit komt niet in de buurt van Tom Waits. Er zit geen kracht in niks. Muzikaal is het ook niet bijster bijzonder. Elke keer de zelfde noten aanslaan maakt nou niet echt wat los bij mij. Voor mij klinkt het langdradig en saai er gebeurd namelijk nauwelijks iets. Ik kan hier dan ook geen sfeer in vinden. Nee dit os hem niet voor mij.

Mijn verontschuldigingen voor de liefhebbers van dit “genre” (that ugly word) maar ik kan er totaal geen weg mee. Drie keren heb ik het geprobeerd, de eerste keer haakte ik na twee nummers af, de tweede keer halverwege het album en de laatste keer heb ik het volgehouden.

Ik heb me doodverveeld. Goed en wel wetende dat sommige schotels me niet zullen bevallen, vind ik dat je van alles moet proeven in het leven maar dit heb ik degusteerd met lange tanden.

Zo traag, dat is mijn groot probleem en eerlijk gezegd heb ik weinig of geen geduld met dergelijke albums, hoezeer de liefhebbers hiervan de kwaliteiten weg kunnen smaken. Een nummer vond ik nog te doen omwille van de hypnotiserende werking en dat was V.O.G.

Hoewel ik het album alle keren uitgeluisterd heb, komt mijn mening overeen met die van Sir Spamalot. Ik kan hier niet van genieten en hoor ook geen enkel aanknopingspunt om dit album beter te kunnen gaan waarderen.

2.0*