Ascend - Ample Fire Within (2008)

Deze plaat heeft een behoorlijk verslavende werking. Het duurt even om erin te komen, maar als het je eenmaal te pakken heeft, ben je tikmans.

De drone/doom is niet van een dergelijke ondoordringbare aard als Sunn O))). Er wordt genoeg ruimte gelaten om adem te kunen halen. De kabbelende tonen van het titelnummer doen soms denken aan de latere Earth. Een rustig kabbelend stroompje waar af en toe een flinke baksteen in valt. Dan worden de woofers een enkel moment even flink gegeseld.

Opener Obelisk Of Kolob fungeert als een intro en bevat met het zware koperwerk een behoorlijke scheut bombast.

In Divine horen we de Tom Waits achtige zang van Densley, zoals eerder beschreven, een aparte doch aangename rol vervullen.

Hoogtepunt is in mijn beleving het drassige V.O.G. Het nummer dient zich aan als een stinkend moeras waar de geur van rottende karkassen zich meester maken van je hele wezen. Dan komt de olifant, zoals afgebeeld op de cd, in een straf tempo aangemarcheerd om zich een weg te banen door de kolkende poel waar giftige gassen voortdurend blijven opborrelen. De begeleidende sologitaar van Kim Thayil symboliseert de striemende pijn die het beest aan zijn poten moet voelen.

Een bijzonder werkstuk is Ample Fire Within. In diverse recensies lees ik ook over jazz elementen. Die ben ik nog niet tegengekomen. Maar wie weet komt dat nog want het album is een lompe, soms verontrustende ontdekkingsreis die ook opmerkelijk veel detail bevat.

Mijn verontschuldigingen voor de liefhebbers van dit “genre” (that ugly word) maar ik kan er totaal geen weg mee. Drie keren heb ik het geprobeerd, de eerste keer haakte ik na twee nummers af, de tweede keer halverwege het album en de laatste keer heb ik het volgehouden.

Ik heb me doodverveeld. Goed en wel wetende dat sommige schotels me niet zullen bevallen, vind ik dat je van alles moet proeven in het leven maar dit heb ik degusteerd met lange tanden.

Zo traag, dat is mijn groot probleem en eerlijk gezegd heb ik weinig of geen geduld met dergelijke albums, hoezeer de liefhebbers hiervan de kwaliteiten weg kunnen smaken. Een nummer vond ik nog te doen omwille van de hypnotiserende werking en dat was V.O.G.