Marianne Faithfull - Easy Come, Easy Go (2008)

Ik ben hem nu aan het beluisteren , het eerste nummer Down From Dover klinkt meteen goed.

Jullie kunnen me veel vertellen, maar Faithfulls versie van The Crane Wife is toch echt allerbelabberdst. Nick Cave redt haar nog een beetje.

........ ....je moet wel tegen 'doorleefde' stemmen kunnen natuurlijk...

Ik begrijp overigens niet waarom er ook een enkele versie bestaat, stel je voor dat je al dat fraais van de 2e cd zou moeten missen.

Zoals deze gebruiker die wat vlug was en pas achteraf hier te weten kwam dat er een 18 tracks versie van bestond; Nu zit ik daar met die 10-tracks ingekorte versie, ach, geen nood, ik heb goede vrienden, die doe ik de ingekorte versie wel cadeau en ik tast nog wel eens in de beugel voor de uitgebreide versie, want die 10-track is al schitterend, dus wat moet de uitgebreide versie dan niet zijn!

Moet je zeker doen Pat, de tweede cd is

( kan me je frustratie voorstellen...)

Jahoor ik ook bezweken voor dit moois. Gelukkig bracht de Sint voor mij ook de uitgebreide versie. Mooie samenwerkingen. Stijlvol, maar niet ´overdone´, want dat zie je wel eens met oudere artiesten die zichzelf willen overtreffen.
Ik denk dat dit toch een van mijn favorieten van 2008 zal blijken later. Ik zal dit nog vaak draaien.

Die Sint is toch soms een klootzakse hé, of is het enkel bij de brave kindertjes, sq, dat hij zoveel moois brengt....?

Sinterklaas is altijd wel een mooie gelegenheid om nieuwe, fullprice albums aan te schaffen, die je anders niet of pas later koopt. Dit album is er duidelijk zo eentje waar ik anders zeker nog mee gewacht had. Maar - braaf geweest of niet - ik heb m dan toch maar mooi!

Ik wil de pret niet bederven maar doe dat wel. Na meerdere malen luisteren wordt deze alleen maar slechter. Ouwe rauwe manne stemmen als Tom Waits vind ik prachtig maar dit is gewoon te krakkemikkeg(wat een raar woord??)

Nou, muziekbosessie, ik vind de plaat keer na keer net nog ietsje beter te worden, ik vind wel dat dit laatavondmuziek is, dus probeer dit in de late uren op te zetten dan....

Groeibriljant inderdaad,
als 'La Faithfull' " In my solitude I'm afraid" zingt klinkt dat 100 % geloofwaardig.
Hier geen popartiestje spelen en gefakete emoties, nee: muziek puur.
En daar waar de zang soms over het randje gaat wordt dat prachtig gecompenseerd door het hoge niveau van het instrumentaal gebodene.

Goed voor een hoge score in mijn top 10 van 2008

hmm, de versie van het nummer Children of Stone doet het orgineel (van acidfolk band Espers) niet echt veel eer aan.

zeer sterke dubbelcd van een mens met een hart die veel heeft meegemaakt en met haar doorleefde stem haar emotie's deelt met al wie maar wil luisteren , ze doet het op haar eigen wijze en daarvoor hulde , geen voer voor iedereen die liever naar poppemiekes luistert die meer aandacht besteden aan de danspasjes die bij het clipske horen en gewoon mediageil zijn !

Ik vind de tweede cd toch ietsjes minder. Waar disc 1 makkelijk 4* haalt zit disc 2 voor mij op 3,5*, wat natuurlijk nog steeds geen slechte bonus is.

De vergelijking met Tom Waits vind ik een beetje vreemd, hoewel de muziek van beiden zich inderdaad uitstekend voor de late uurtjes leent.

Hoe dan ook een schitterende cd waarop Faithfull de covers helemaal eigen maakt.

Ik mag de attitude van Marianne Faithfull wel. Ze doet waar ze zelf zin in heeft en lijkt geen concessies te maken. Met recht een grande dame van de popmuziek. DIt album spreekt mij iets minder aan als haar 'reguliere' werk, maar dat is ws. meer kinnesinne als iets anders.