Abigail Williams - In the Shadow of a Thousand Suns (2008)

Pfoei, bruut album. Dit gaat toch wel even verder dan wat ik normaal gesproken beluister. De muzikaal rustigere intermezzo's in de nummers verwelkom ik dan ook van harte naarmate de cd voortduurt, het maakt de muziek verdraagbaar....netaan. Gaat nog wat luisterbeurten vergen denk ik.

Pfoei, van mij mag alle melodieuze black metal wel zo klinken. Wat een melodieën zeg; mooi samenspel tussen gitaarwerk en toetsen, en erg fraai vocaal werk. Prachtig ook die vrouwenstem in The Departure.

Vandaag binnengekregen in de speciale editie met een tweede CD met 5 nummers (Agharta) voor 4 euro! Compleet anders dan wat de band op het nieuwe album Becoming doet maar dit is op zijn manier heel erg goed.

Waar het nieuwe materiaal veel invloeden heeft van Wolves In The Throne Room is het hier veel Dimmu Borgir, het album Enthrone Darkness Truimphant wat ik nog steeds de beste periode van de band vind. Abigail Williams gooit hier nog een flinke scheut techniek bij zoals we dat goed horen in Into The Ashes.

Ook is het toetsenwerk subtiel in de muziek verweven, iets wat ik jammer genoeg te weinig hoor in de Metal. Heel vaak heb ik dan dat ik het liefste zo´n keyboard helemaal kapot kan maken omdat het veel te hoog in de mix staat of gewoon zwaar irritant is, een voorbeeld buiten de Metal is Walk Of Life van Dire Straits.

De nummers zijn interessant en bevatten hele snelle blastbeats maar ook prachtige melodieuze stukken. Heerlijk album wat ik vaak luister.

Eigenlijk op de gok gekocht. Deze kostte maar 3 euro (ook de speciale editie) en een vriend van me had het de laatste tijd veel over deze groep.

Ben er over het algemeen erg tevreden over. In eerste instantie schrok ik een beetje van de drums. In 'The World Beyond' lijkt 't aanvankelijk net een drumcomputer, en misschien zijn de drums soms een tikkeltje eenzijdig, maar het verbetert in ieder geval aanzienlijk. Onderweg kom ik een niet zo beste cleane zang tegen, maar ik kan leven met een enkel smetje. Ben ook onder de indruk van de melodieën en de afwisseling tussen muzikale vaardigheid en agressie is goed in evenwicht.

De toetsenist voegt echt wat toe. Enerzijds jammer dat hij niet wat meer ruimte krijgt, maar dat zou 't effect misschien ook kunnen verminderen.

Mooie heldere productie van niemand minder dan James Murphy overigens.

Waar, als ik vragen mag?

Dat zal denk ik bij Large zijn geweest. Daar heb ik hem in ieder geval vandaan en daar is hij een tijdje echt goedkoop geweest. Hij is daar nu 7 euro, nog steeds een erg mooie prijs.

Grooves-inc (online).

Wat blijft deze plaat goed zeg. Abigail Williams heeft met een aantal nieuwe sterke albums, ons bijna dit melodieuze openingsbod doen vergeten... en ziet zichzelf ongetwijfeld ook niet meer als dezelfde band. Maar qua songwriting was dit een unieke combinatie; symfonisch, melodieus, met de ijzige kou van black metal, maar ook groovend in de trend van metalcore die destijds op zijn hoogtepunt was. Zo'n op de eerste blik vreemde combinatie zou snel kunnen verjaren, maar dat heeft het niet gedaan. De melodieën zijn sterk en pakkend, zowel in de harde als de melodische stukken, en zelfs in de interludes. Ik luister deze plaat af en toe nog, en altijd met veel plezier!