Abigail Williams - In the Shadow of a Thousand Suns (2008)

Wat blijft deze plaat goed zeg. Abigail Williams heeft met een aantal nieuwe sterke albums, ons bijna dit melodieuze openingsbod doen vergeten... en ziet zichzelf ongetwijfeld ook niet meer als dezelfde band. Maar qua songwriting was dit een unieke combinatie; symfonisch, melodieus, met de ijzige kou van black metal, maar ook groovend in de trend van metalcore die destijds op zijn hoogtepunt was. Zo'n op de eerste blik vreemde combinatie zou snel kunnen verjaren, maar dat heeft het niet gedaan. De melodieën zijn sterk en pakkend, zowel in de harde als de melodische stukken, en zelfs in de interludes. Ik luister deze plaat af en toe nog, en altijd met veel plezier!