H-Bomb - Attaque (1984)
mijn stem
9 stemmen
0
Sir Spamalot (crew)
geplaatst: 20 september 2013, 17:19 uur
Na de smakelijke EP Coup de Métal in 1983 verschijnt de eerste en enige full length album Attaque in 1984. Op één van de gitaren werd Christian Martin vervangen door Paul Ferreira, zou die de broer zijn van de andere gitarist Paul Ferreira?
De EP is één van mijn favoriete platen omwille van het ongebreideld en enthousiast snelle tempo van die plaat. Hier lijkt de snelheid een beetje ingedamd en is ook een zuiverder productie waarneembaar. Ik vind het wel een beetje ten koste gaan van de charme die de EP wel had. Geen full throttle meer, de versnellingspook wordt al eens een tandje lager geschakeld. Soms vind ik de tweede gitaar tijdens de solo’s te ver weggedrukt, zoals bij Substance Mort.
De eerste paar luisterbeurten vond ik een afknapper, opnieuw wegens die EP, een mens kan het niet laten om te vergelijken. Het gaat al een tijd beter. Wat Kronos en Wizard al hebben aangegeven, klopt wel, de onavontuurlijke riffs ondersteunen de zang maar als ze eens mogen losbreken tijdens de solo’s, is het voor mij wel genieten geblazen. Ik voel nog een verschil, ik mis absolute krakers zoals die EP er wel had. Hier duid ik Double Bang en Fou Sanquinaire aan als favorieten.
In 1986 verscheen nog een 12” picture disc EP met drie Engelstalige nummers dan nog. Hij staat op de peecee maar nog niet op Mume. Verdere info op Metal Archives: H-Bomb - To Feel Is Pain - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives - metal-archives.com. Geen hoes beschikbaar, zou dat de reden zijn? Ik heb alvast de aanvraag tot toevoeging ingediend. We zien wat er gebeurt.
Edit: hij staat erop! Daar is 'em: H-Bomb - To Feel Is Pain (1986). Met dank aan de crew natuurlijk!
De EP is één van mijn favoriete platen omwille van het ongebreideld en enthousiast snelle tempo van die plaat. Hier lijkt de snelheid een beetje ingedamd en is ook een zuiverder productie waarneembaar. Ik vind het wel een beetje ten koste gaan van de charme die de EP wel had. Geen full throttle meer, de versnellingspook wordt al eens een tandje lager geschakeld. Soms vind ik de tweede gitaar tijdens de solo’s te ver weggedrukt, zoals bij Substance Mort.
De eerste paar luisterbeurten vond ik een afknapper, opnieuw wegens die EP, een mens kan het niet laten om te vergelijken. Het gaat al een tijd beter. Wat Kronos en Wizard al hebben aangegeven, klopt wel, de onavontuurlijke riffs ondersteunen de zang maar als ze eens mogen losbreken tijdens de solo’s, is het voor mij wel genieten geblazen. Ik voel nog een verschil, ik mis absolute krakers zoals die EP er wel had. Hier duid ik Double Bang en Fou Sanquinaire aan als favorieten.
In 1986 verscheen nog een 12” picture disc EP met drie Engelstalige nummers dan nog. Hij staat op de peecee maar nog niet op Mume. Verdere info op Metal Archives: H-Bomb - To Feel Is Pain - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives - metal-archives.com. Geen hoes beschikbaar, zou dat de reden zijn? Ik heb alvast de aanvraag tot toevoeging ingediend. We zien wat er gebeurt.
Edit: hij staat erop! Daar is 'em: H-Bomb - To Feel Is Pain (1986). Met dank aan de crew natuurlijk!
* denotes required fields.
* denotes required fields.