Amp Fiddler / Sly & Robbie - Inspiration Information (2008)

Wat een buitengewoon lekker album van Amp Fiddler, met wie ik deels bekend ben door The Detroit Experiment. Hij heeft een dijk van een stem, hij zet op de juiste moment kracht bij maar weet ook goed wanneer er tijd is voor rust in zijn stem. Daarnaast is de instrumentale ondersteuning ook erg sterk. Deze weten het een zomerse ondertoon te geven. Be Alright is echt geweldig (ik ben helemaal dol op het einde; simplistische zang met geweldige instrumentale begeleiding ). De achtergrondzang past prima bij de plaat en kan het net dat beetje extra sfeer geven, wat het voor mij tot een nog betere plaat maakt. Naast het eerder genoemde Be Alright ben ik ook een groot fan van de track Serious. Zowel de productie als zang stralen kracht uit. Het laat zien dat het samenspel tussen de instrumenten en de zanger erg goed is, met andere woorden; een mooi geheel.
Soul, funk en een vleugje reggae maken dit album tot wat het is; een topper.

Horen Sly & Robbie niet bij de artiest te staan?

Je hebt helemaal gelijk. Ik dacht eerst dat het een ode aan Sly & Robbie was, van Amp. Maar ze doen er gewoon aan mee. Ik zal even de wijziging doorsturen.

Verdorie wat een apparte sound. Maar al die lekkere baslijntjes maken dat dit alles toch verassend lekker wegluisterd. Ik zet hem nog eens op!

Het klinkt allemaal best lekker, maar het duurt soms wel wat lang voor mij. Bijna alle nummers duren langer dan 4 minuten. Na 3,5 minuut heb ik bij veel nummers toch de neiging om het volgende nummer op te zetten. Instrumentaal vind ik niet alle nummers even interessant. Het meest positieve aan dit album vind ik de stem van Amp Fiddler, het komt vooral door hem dat het album nog wat soul bevat. Ik zal zijn andere albums dus ook eens gaan proberen.

Wat begint dit album sterk met 'Crazy Day'! Jammer dat de lijn niet helemaal wordt doorgetrokken. Ik vind het een leuk initiatief, een album opnemen met een van je muzikale helden. Alleen heb ik hier soms het gevoel dat Amp Fiddler gewoon zijn ding doet met de vocalen en de keys en dat Sly & Robbie hun ding doen op de producties in plaats van samen naar een nieuwe sound te zoeken. Dat zorgt ervoor dat de zang al eens naast de productie durft te lopen.
Het niveau van het openingsnummer mag dan niet meer gehaald worden, er staan zeker nog wel een paar leuke tracks op, vooral naar het einde toe wordt het nog best fijn. Ik ben ook wel benieuwd naar de andere projecten binnen deze Inspiration Information serie, vooral Mulatu en The Heliocentrics lijken me wel wat.

Tsja, kweetetniet. Ik kende Amp Fiddler al en Sly en Robbie zijn natuurlijk erkende grootheden. Ik was wel nieuwsgierig hoe dit samen zou komen. Een beetje met de hoop dat Sly en Robbie nog eens iets zouden kunnen maken als in de samenwerking met Grace Jones (Album ´Nightclubbing´).

Ik ben er niet erg enthousiast over. De bij hun eigen muziek normaal sterke ritmesectie van Sly en Robbie vindt geen weg in de rustige songs. Omdat er naast het orgeltje weinig anders meer is aan instumentarium rest er een steriel soort R&B en dat levert mij toch zwakke songs op als I Believe in You of geforceerde ´soul´ als Black House. Bij de reggae-nummers is het daarentegen ritmisch in orde maar dan blijkt onze ´ghetto fly´ toch te licht of op zijn minst geen overtuigende rasta. Enkele sterke momenten zijn er zeker wel. In Drama Inside komt de stem en typerende zangstijl goed tot zijn recht en komt er bij mij zelfs een plezierige associatie met Marvin Gaye op, zonder dat ik me daar dus aan erger. Ook Serious zie ik als een lichtpuntje op het album; een wat vlotter, maar niet-reggaenummer, waarbij de samenwerking ineens wel lijkt te kloppen.

Allemaal geen rommel met deze professionals, maar wat mij betreft ook zeker geen album van een combinatie die groter is dan de som der delen, en die bovendien te weinig blijvende composities bevat.

Lekker groovy album waar helemaal niets verkeerd mee is, maar helaas ook niets vernieuwends of wereldschokkends.