Robert Wyatt - Nothing Can Stop Us (1982)

Een politiek album vol met (linkse) pamfletten. Gebaseerd en gebruik makend van bekende nummers en gebeurtenissen. Het begin (mn het eerste nummer) is zonder meer sterk te noemen, maar al met al een beetje wisselvallig, maar zeker niet zo slecht als het gemiddelde hier doet vermoeden.

Gekocht toen ik nog geloof had in een mooie rode toekomst. Vandaag niet meer maar dit is nog steeds een mooie plaat van Robert. Stalin wasn't stallin when he fought the beast of Berlin en zo is het maar net. Met neme de ijzingwekkende versie van Strange Fruit mag er ook zijn. Een plaat die je niet snel vergeet. De stukjes gesproken tekst moet je op de koop toe nemen.

"Strange fruit"blijft mooier van Billie Holiday, "Stalingrad"is een rap zonder beat,"grass"is bij vlagen ronduit vals en "Red Flag" een bewerking van"Oh, dennenboom" (of is het denneboom?) maar het blijft een leuke plaat die volgens mij onder het kopje wereldmuziek thuis hoort.

ondergeschoven kindje in het werk van wyatt. ten onrechte. het is geen echte 'plaat' maar een verzameling van zijn singles uit begin jaren '80. de radicale minimalistische bewerking van een aantal classics vind ik zeer verfrissend. je moet wel van zijn stem houden maar dat geldt voor zijn totale imposante oeuvre. een vergelijkbare verzameling is: 'robert wyatt - mideighties'. ook overtuigend.

Zojuist komt At Last I Am Free voorbij in een door algoritmen voor mij gegenereerd lijstje… jeetje wat mooi!