Jay Brannan - Goddamned (2008)
mijn stem
13 stemmen
Verenigde Staten
Folk / Pop
Label: Great Depression
-
Can't Have It All (3:58)
-
Half-boyfriend (4:09)
-
American Idol (3:46)
-
A Death Waltz (3:56)
-
At First Sight (3:51)
-
Housewife (3:31)
-
Goddamned (5:45)
-
Home (3:51)
-
Bowlegged & Starving (3:59)
-
On All Fours (4:29)
-
String-a-long Song (4:54)
Links
Last.fm
0
geplaatst: 23 oktober 2008, 21:47 uur
Jay Brannan speelde een hoofdrol in de film Shortbus en op de soundtrack daarvan stond al een nummer van hem genaamd Soda Shop.
Zijn rol in die film was uiterst gewaagd (om nu in een trio het amerikaanse volkslied in je blote kont te laten toeteren terwijl je zelf ondertussen de piemel van een ander als microfoon hanteert... ik bedoel maar....).
Dit album daarentegen is verre van gewaagd, ik denk zelfs dat velen het als saai weg zullen zetten. Toch wist het mij enorm te raken vanwege het simpele karakter (viool en akoestische gitaar), de laidback voice van Brennan en zijn komische teksten afgewisseld met maatschappij-kritische.
Het is een selfmade man en dat waardeer ik ook wel: de cd is via zijn eigen website, die hij zelf onderhoudt, te koop en hij speelde zich op youtube in de kijker met een aantal van zijn liedjes: gitaar om en spelen maar, met of zonder shirtje.
Scott Matthew, die veel nummers schreef voor Shortbus en een bijrolletje als zichzelf had in die film, wist me eerder dit jaar al enorm te ontroeren met een soortgelijk album en nu doet Jay Brannan hetzelfde. Wat een heerlijk lief, klein plaatje. Dit is er eentje om te vertroetelen en om flink van te gaan houden.
Zijn rol in die film was uiterst gewaagd (om nu in een trio het amerikaanse volkslied in je blote kont te laten toeteren terwijl je zelf ondertussen de piemel van een ander als microfoon hanteert... ik bedoel maar....).
Dit album daarentegen is verre van gewaagd, ik denk zelfs dat velen het als saai weg zullen zetten. Toch wist het mij enorm te raken vanwege het simpele karakter (viool en akoestische gitaar), de laidback voice van Brennan en zijn komische teksten afgewisseld met maatschappij-kritische.
Het is een selfmade man en dat waardeer ik ook wel: de cd is via zijn eigen website, die hij zelf onderhoudt, te koop en hij speelde zich op youtube in de kijker met een aantal van zijn liedjes: gitaar om en spelen maar, met of zonder shirtje.
Scott Matthew, die veel nummers schreef voor Shortbus en een bijrolletje als zichzelf had in die film, wist me eerder dit jaar al enorm te ontroeren met een soortgelijk album en nu doet Jay Brannan hetzelfde. Wat een heerlijk lief, klein plaatje. Dit is er eentje om te vertroetelen en om flink van te gaan houden.
* denotes required fields.
* denotes required fields.