INXS - Elegantly Wasted (1997)

Het laatste studio-album met een levende Michael Hutchence, en zeker geen tegenvaller.
Wat vulsel maar minstens evenveel ijzersterk materiaal; vooral de typisch souly INXS ballad "Searching" kan mij nog altijd bekoren.
***' 3,5 op 5 ***'

Het nummer Elegantly Wasted is een erg lekker nummer in de oude vertrouwde INXS stijl. Tevens was het ook de laatste hit van de band..

Altijd gedacht dat dit album niet meer de moeite waard was, maar een nummer als Searching is wel zeker een van hun betere songs. Jammer dat Michael Hutchence ten onder is gegaan aan drugsgebruik en vreemde sexspelletjes. Toch zeker een groot gemis, hij had echt een geweldige stem en uitstraling.

Eigenlijk vind ik Elegantly wasted het enige echte goede nummer van dit album...

Hele prettige plaat waarop Inxs doet wat het altijd doet. Wie is overigens die schoonheid op de hoes?

In ieder geval een hele verbetering t.o.v. Full Moon, Dirty Hearts.
Had ik niet meer verwacht.
Hier hoor ik weer de INXS in van jaren geleden.
De hele muzikale omlijsting is dik in orde.

Don't Lose Your Head, Elegantly Wasted, We Are Thrown Together zijn zeer prettige songs.



Zo van ver af lijkt ze behoorlijk op Angelina Jolie.
Maar dit is alweer van 1997.

Daar word ik aardig ziek van .... wat je schrijft is maar voor de helft waar! Hij heeft zelfmoord gepleegd! That's it!

'Vreemde seksspelletjes', dat beweerde zijn toenmalige vriendin en moeder van zijn enige kind Paula Yates omdat ze het niet kon verkroppen dat hij zeer vermoedelijk zelfmoord had gepleegd. De verslagen van de gebeurtenissen van die nacht wijzen op zelfmoord in een opwelling en niet op een erotisch spelletje. Paula Yates overleed in 2000 aan een overdosis, met hun vierjarige dochter aan hun zijde. En nu is Peaches, dochter van Paula Yates en Bob Geldof (wie ze verliet voor Michael Hutchence) dood. Trieste geschiedenis allemaal.

Wat een hoog Bono-gehalte (en bij uitbreiding eigenlijk de hele U2) heeft dit album! Lang niet gedraaid, maar vandaag valt dit me echt enorm op. Dat is niet goed of slecht, maar zeker ook niet origineel. Achtung Baby allures!

Dit album ademt voor een flink gedeelte wel een spannende sfeer, en ook wat van de enorme dynamiek en spetterende sex van 3-4 CDs daarvoor. Inderdaad, er staat ook vulsel op, maar elk nummer heeft wel wat aparts te bieden. Meer diepgang, rauwer, en ik mag de baslijnen van dit album wel. Het ademt wel een meer depri sfeer, logisch vanwege de fase waar Hutchence inzat, en soms vind ik dat iets teveel doorzeuren. Maar net als je denkt: nu is het wel genoeg, is er weer een aparte wending, die de boel weer vlot trekt, en het toch spannend maakt. Wat dat betreft is dit album ook een beetje een groeier. Eerst vond ik het niet zo, nu waardeer ik het beter. Dit album schat ik net iets beter in dan zijn voorganger. Daar staan nummers op die ik toch doorspoel, en hier vind ik alle nummers interessant. Het lijkt wel alsof de heren elk nummer goed gewikt en gewogen hebben.
Overall vind ik dit geluid een groot gemis, in deze dagen. INXS was een heerlijke pop-rock band met alles erop en eraan, prima instrumentale bezetting, en alles klopte. Ik ben niet zo weg van de ballads van INXS, maar op deze CD vind ik ze nog wel te pruimen, met hele subtiele en simpele instrumentaties. Ik vind dat knap, hoe je met simpele melodieën, en niet dichtsausen van nummers toch interessante sfeerbeelden kan brengen. Wat dat betreft vind ik INXS een band die echt gevarieerde nummers brengt met toch telkens een herkenbare sound. En zeker dit album.

Elegantly wasted was een heel fijne comeback single, al had ik wel het idee dat INXS voor de media er niet meer toe deed na alle Britpop en andere fases in pop en rock, terwijl INXS altijd wel subtiel meeging met de stroom zonder zichzelf uit te verkopen. En Searching is hier inderdaad de toptrack.
Toch dit album maar eens zien te bemachtigen. Gewoon bizar als je de clip van Elegantly wasted ziet hoeveel energie er van Hutchence afspat en als je dan nog niet weet wat zou komen.....

Nu ik dit album weer een keerhoop over de AirPods valt mij wel op dat het een super gelikte productie is, veel dynamischer en feller dan bijvoorbeeld Kick.

Het is een aantal jaren geleden dat ik het hoorde maar ook de kwaliteit van de songs valt mij niet tegen.
De opener is vreemd maar wel lekker (voor de liefhebber van de soort

de titel track klinkt wel knettergek en niet gedateerd. Searching heeft ook weer een volstrekt eigen sfeer.
En een nummer als I'm just a Man heeft een prachtige opbouw.
Evenals We Are Thrown Together, de muziek zwelt aan en je denkt nu valt de hele band in, maar dan komt plots de stem van Hutchence naar voren, totdat weer het bijna oosters klinkend gitaargeluid dat de song typeert domineert.

Building Bridges, heeft ook een vreemde opbouw, begint heel kalm.
Afsluiter Shine roept bij mij vreemd genoeg Steely Dan associaties op, qua instrumentele compositie.

Mijn enige punt van kritiek is dat sommige nummers wat overgeproduceerd, dichtgesmeerd zijn, maar tussen alles door is er veel moois te ontdekken en de band swingt af en toe weer als een tierelier...

En all over hoor je wel wat de wereld aan Michael Hutchence een geweldige zanger heeft verloren, hij is echt een pure R&R zanger met een eigen geluid...(heel af en toe hoor ik een jonge Jagger in zijn voordracht)

Heel jammer dat dit het laatste wapenfeit was van Michael Hutchence, niet geknakt in de knop, maar er had nog veel meer moois ingezeten....

Toen ik dit album in 1997 kocht was ik behoorlijk teleurgesteld in de band INXS.
In de kast gezet en pakweg 25 jaar nauwelijks meer naar omgekeken.
Deze week eindelijk weer eens ( meerdere ) malen beluisterd.
Ben wat milder gestemd maar blijft voor mij hun minste worp.
Het titelnummer, het gedurfde Searchin & Shake The Tree vind ik de lichtpunten op deze plaat.
De rest betreft aardige songs die voor mij niet memorabel overkomen.
De hoogtijdagen van INXS waren voor mij de in jaren 80, daarna werd het allengs minder.
Wij zullen nooit weten hoe de band zich ontwikkelt zou hebben.
Hutch was een charismatische zanger en het blijft doodzonde dat deze vocalist het tijdelijke voor het eeuwige heeft verwisseld.

Aangenaam album van ze, maar bij geen enkel nummer voel ik een bepaalde grootsheid of urgentie die eerdere albums wel hadden. Beetje gauw bubblegum wordt t dan zeg maar. Maar wel lekkere bubblegum. Er staan genoeg aangename en goede nummers op. I'm Just a Man en We Are Thrown Together zijn mijn faves hier. Die gaan nog t meest naar het label epic toe.

Geen onaardig laatste wapenfeit van Hutchence. Nooit aangeschaft in de tijd dat Inxs er niet meer toe deed. Er was zoveel anders te ontdekken immers. Terugkijkend is dit een prima plaat die misschien wel wat vol is geproduceerd , maar het songmateriaal varieert van uitstekend tot aardig. De titeltrack is samen met Searching de uitschieter hier , maar er staat niks ondermaats op in mijn oren. 3 en halve ster.