Fiona Apple - When the Pawn Hits the Conflicts He Thinks Like a King What He Knows Throws the Blows When He Goes to the Fight and He'll Win the Whole Thing 'fore He Enters the Ring There's No Body to Batter When Your Mind Is Your Might So When You Go Solo, You Hold You (1999)

Juist die stem is erg goed gekkie.

When the Pawn Hits the Conflicts He Thinks Like a King What He Knows Throws the Blows When He Goes to the Fight and He'll Win the Whole Thing 'Fore He Enters the Ring There's No Body to Batter When Your Mind Is Your Might So When You Go Solo, You Hold You Is Een Mooi Album

4,0*

Doe dan echt de hele titel.

Eigenlijk is deze foto van Fiona al voldoende om verliefd op deze plaat te worden; er gaat zoveel sprankeling en levenslust vanuit

Maar goed, volgens mij is deze plaat minstens zo mooi als deze foto, zo niet mooier. Echt een heerlijke sfeer is op deze plaat te bespeuren waardoor ik heb op dit moment de behoefte heb om eindeloos hierin te blijven hangen.. You're all I need.. Hmm..

Ja, nu weet ik het zeker: Fiona heeft mijn hart veroverd met deze plaat. Het is heerlijk zwierig, licht jazzy, maar over het algemeen ervaar ik op deze plaat een jonge vrouw die alles geeft wat ze in zich heeft, zowel muzikaal als tekstueel.

'On the bound', waarin die krachtige herhaling 'You're all I need' zit, en vooral Paper Bag en Get Gone zijn bij mij favoriet, maar eigenlijk grossiert deze plaat in zijn geheel in melodische topstukken. Van Fiona krijg ik het warm.

Ik raak maar niet uitgepraat en vooral uitgeluisterd bij deze plaat; Het heeft een plaats in mijn top 10 veroverd en ik ga het bij deze de maximale score toekennen. When the Pawn.. is wat mij betreft echt een fantastische cd.

Naast de prettige melodieen met lichtelijke jazz-invloeden, zijn het vooral de teksten en de manier van zingen die dit zo'n bijzonder werkje maken. Apple begrijpt man-vrouw verhoudingen, begrijpt hoe relaties werken of nog vaker, 'niet-werken'.

De volgende zinnen uit Paper Bag zijn wat mij betreft illustratief:

And I said, "Honey, I don't feel so good, don't feel justified
Come on put a little love here in my void"
He said, "It's all in your head"
And I said, "So's everything'" but he didn't get it
I thought he was a man but he was just a little boy

Het is ook prachtig als ze haar stem dan enigszins verheft om deze woorden nog meer kracht bij te zetten. Haar geloofwaardigheidsfactor is ook hoog, aangezien ze niet zomaar een 'ah' of een 'oh' ten gehore brengt. Nee, Apple houdt het allemaal binnen perfect afgebakende lijnen, met alleen een wat emotionele noot wanneer haar muziek en woorden dat toelaten.

Op When the Pawn.. is liefde vaker futiel dan in overvloed aanwezig; met haar warme vocalen en losse melodieen lokt ze ons toch haar universum binnen, en je zou bijna geloven dat als het niet hebben van liefde zo mooi klinkt, het even mooi moet zijn als het wel hebben van liefde. Ik loop in dit moment in ieder geval over van liefde voor deze plaat.

Vergeet ook zeker het leuke drumwerk van Matt Chamberlain niet te vermelden! Erg mooie muziek.

das een hele mond vol zeg...

"WHEN THE PAWN hits the conflicts he thinks like a king
What he knows throws the blows when he goes to the fight
And he'll win the whole thing before he enters the ring
There's no body to batter when your mind is your might
So when you go solo, you hold your own hand
And remember that depth is the greatest of heights
And if you know where you stand, then you know where to land
And if you fall it won't matter, cuz you know that you're right"

Zo dan

...wat een titel zeg.

Gewoon beluisteren.

Hoewel het niet meteen in het verlengde van je smaak zal liggen denk ik.

Maar wat een stem heeft deze vrouw...

Kan iemand mij uitleggen wat het geweldige is aan deze plaat? Ik heb hem onlangs gekocht vanwege de goede berichten, maar ik vond de liedjes nogal klinken als achtergrondmuziekjes die je ook hoort in slechte Amerikaanse High School komediefilms. Ik heb het gevoel alsof ik hier iets erg moois over het hoofd zie/hoor...

Ik vind de pianodeuntjes onderhoudend, de zang erg goed, de drums fantastisch en de teksten onovertroffen: humor (Limp ) met een vleugje volwassen tragiek.

vaak kunnen vrouwlijke singersongwriters me niet heel erg boeien, maar fiona hoort wel bij de uitzonderingen hierin. ze is krachtig en emotievol, zonder hierin door te slaan. ook muzikaal gezien past alles goed, wat dit tot een hele fijne luisterplaat maakt.

wat een geweldig album!
een van de weinige albums die ik echt perfect kan noemen, alles klopt gewoon. ook erg fijne zanglijnen en sterke teksten.
ik zou een heel verhaal kunnen typen maar ik hou het kort, een belachelijk goed album dat weleens een plek in mijn top 10 zou kunnen krijgen! 4,5 sterren!

"alles klopt", "echt perfect".

En dan toch geen 5*

daar heb je een punt haha zo had ik het nieteens bekeken, gooi hem inderdaad maar omhoog naar 5 sterren

Zeker, mooie plaat die ik denk nog veel meer ga draaien.

Goed idee, hoewel je top 10 er nu al leuk uitziet


Goed om te horen, het verbaast me eigenlijk niet dat je dit wel graag hoort.

Deze plaat kan niet genoeg 5*-beoordelingen in de wacht slepen!

Mij ook niet bizar veel. Maar toch bleek het nog beter dan ik dacht . Haar stem is ook zo mooi, zelfde voor haarzelf.

3 dubble voor deze bitterzoete appel.

Heb dit aardig wat kansen gegeven. Maar ik heb het idee dat deze mevrouw aan 'over singing' doet. Dit woord schoot mij zomaar te binnen en heb ik afgeleid van overacting. Ik geloof niet wat ze zingt. Hoewel sommige nummers aardig zijn ( Fast as you can en Paper bag ), net geen voldoende.

OK, te middle-of-the-road en niet spannend genoeg voor 5 of 4 sterren, en het is mij ook wat teveel zang en wat te weinig muziek. Ook haar stem is niet mooi vind ik, maar dat valt uiteraard in de rubriek 'smaken verschillen'. Maar 2.5 is wel erg karig, daarvoor zit het toch wat te goed in elkaar. 3.5 dan maar. Nu maar weer eens lekker naar Moon pix gaan luisteren, da's toch iets meer mijn kopje thee...

Lekker plaatje

Niet slecht, maar allerminst de appreciatie waard die sommigen hiervoor hebben vind ik. Stem, lyrics, instrumentatie.. toch allemaal zeer gewoontjes hoor.

Wat een titel

Klein kind

Matt Chamberlain aan het werk. Ronduit schitterende percussie op dit album!