Van Halen - Best Of, Volume 1 (1996)

Waze is een handige app inderdaad, maar met dit lijstje hoogtepunten van Van Halen vrees ik dat zelfs die mij niet van snelheidsboetes kan bewaren. Daarom vanochtend thuis en al wandelend met koptelefoon opgezet. Ooit heb ik Best of Volume I uit de kringloop gevist, vandaag via streaming beluisterd.
Nadeel van compilaties is niet per se dat de nummers al bekend zijn. Nee, mijn "probleem" is dat ik de neiging heb ze daarom over te slaan, terwijl er vaak één of meer nieuwe tracks op staan. Bij dit album uit oktober 1996 was dat het geval met de laatste drie. Hiervan stond Humans Being weliswaar al op de vijf maanden eerder verschenen soundtrack van Twister, maar die kende ik niet.

Van wat ik me herinner was er bovendien vooral reuring rond de twee nummers met de teruggekeerde David Lee Roth. 'Sammy Hagar exit?' dacht ik indertijd verbaasd. Hoe het precies zat, valt in dit artikel in de Los Angeles Times uit juni 1996 te lezen.
Kort gezegd: Eddie Van Halen botste met Sammy Hagar en verweet hem sologedrag, waarop zonder zelfs maar Hagar te informeren twee nieuwe nummers werden opgenomen met Roth. Die had kort daarvoor contact opgenomen met Eddie nadat hij had vernomen dat er plannen waren voor een compilatiealbum en zich geëxcuseerd voor gedane uitspraken in de media. De gitarist liet er na de ruzie dus geen gras over groeien en Hagar ontplofte toen hij het hoorde. Einde Van Hagar.

Wie hoopte dat die twee nieuwe tracks met Roth zouden klinken zoals de eerste albums van Van Halen, kwam bedrogen uit. Dat gold in ieder geval voor mij. Wat ik hoor is het bedachtzamere spel van Eddie, zoals zich dat in de jaren ervoor had ontwikkeld. Geen uitgelaten pretrock dus, maar wél passend bij Roth. Hij zingt zowel Can't Get This Stuff No More als Me Wise Magic met volle overtuiging, al ontbreekt het gevoel van een Hot for Teacher (niet op deze compilatie) of Panama (wel).
Wat ook ontbreekt is een track van Diver Down, waarvan Hang 'em High of Cathedral niet hadden misstaan. Maar goed, ook dat is altijd een kenmerk van compilaties, dat je zelf een andere tracklist had gemaakt.

In september '96 is het oorspronkelijke Van Halen te zien in de 1996 MTV Video Awards waar ze Beck een prijs uitreikten, zie hier. Achter het podium was echter alweer ruzie, zoals de gebroeders Van Halen later vertelden. In diezelfde periode werd Mitch Malloy als nieuwe zanger uitgeprobeerd, waarvan je online onder andere de demo It's the Right Time kunt vinden.

Net als de vorige Van Halen, Balance, haalde dit album #1 in de Verenigde Staten, al was daar voor de verandering géén hitsingle. In Nederland in december #12. Mitch Malloy is dan ook alweer verdwenen, het korte tijdperk met Gary Cherone breekt aan.