Ayo - Gravity at Last (2008)

De hedendaagse soulwereld kent grote sterren die allemaal in hun eigen stijl hangen. Zo hebben we Erykah Badu die richitng de hiphop hangt, Jill Scott is dan weer een girl-next-door met wat funky elementen, Alicia Keys is een R&B-georiënteerde powervocaliste. En dan nu de nog onbekende Ayo. Een dame die soul vooral mengt met reggae, maar zo af en toe ook wat blues gebruikt.
'Gravity at Last' is de opvolger van het uitstekende debuut van Ayo, 'Joyful' genaamd.
Even allesomvattend staat deze dame, uit Nigeria en woonachtig in Duitsland, voor een prachtige mix van soul, reggae en uitstekende lyrics.
Het album staat boordevol met up-tempo songs en prachtige ballads. Allemaal bezongen met de kleine, maar o zo gevoelige stem van Ayo.
Het album heeft een bijzonder positieve vibe die je doet verlangen naar witte stranden en lekkere cocktails in een zonovergoten land. Maar ondanks deze positieve vibe is het tekstueel een niet al te positief album. De nummers van Ayo gaan echt ergens over. Serieuze teksten in een positief muzikaal jasje dus.

Het begin van het album is vooral wat up-tempo. 'I Am Not Afraid' is een aanstekelijke song die vooral door de blazers kracht bij wordt gezet.
'Maybe (Ayo Blues)' doet vooral een beetje buurtje-leen bij de blues, zoals de titel eigenlijk al aangeeft. In deze song is een prachtig plaatsje weggelegd voor de steal-gitaar. Ook de mooie aanzwingende bridge is er eentje om de aandacht op te leggen.
'Slow Slow' is de eerste single van dit album. Een ietwat nerveus nummer, maar die stijl past helemaal bij de tekst. Muzikaal funky, ruimte weggelegd voor een gitaar.
'Love and Hale' is een wat rustiger nummer na het uptempo geweld van de eerste drie nummers. Een stemmig gitaartje zorgt voor de perfecte riedel. De productie is verder, zoals eigenlijk op het hele album, klein gelaten.
'Get Out of my Way' is echt een reggae-georiënteerde song. In dit nummer laat Ayo haar stem volledig gelden.
En dan het klapper van het album. 'Better Days' is een prachtige akoestische ballad die je kippenvel doet bezorgen. Alleen maar de stem van Ayo en een piano, kan het mooier? Nee, dit jaar heb ik geen mooiere song gehoord.
'Change' knalt er meteen lekker in. Funky gitaarpartijen en drumwerk. Een voorstuwend nummer, ook door het gebruik van de vocalen van Ayo. Erg interessant vocale schema's in dit nummer.
Hierna volgt het prachtige 'Piece of Joy'. Wederom een ballad die klein is gehouden en prachtig bij de gevoelvolle stem van Ayo past.
'Lonely' is nog een nummer dat tot de top van dit topalbum behoord. Soul en reggae worden hier perfect gecombineerd. En dat refrein, dat krijg je levensdagen nooit meer uit je hoofd.
'Sometimes' is weer een ballad. Steal gitaartje daar, stemmig akoestisch gitaartje hier en dan die prachtstem van Ayo wederom. Bijzonder gevoelig nummer.
Het album is nu meer van de ballads. Ook 'What's This All About?' valt daar onder. Al is het misschien meer mid-tempo. Een nummer waar je vanzelf lekker op mee gaat deinen.
'Mother' is wederom een prachtballad is volledig gedragen wordt door Ayo herself. Vocaal perfect uitgevoerd, tekstueel uiterst origineel.
'Thank You' is de afsluiter van het album. En een betere had ik me niet in kunnen denken. Helemaal in de lijn van het album verzorgt Ayo hier een stemmige powerballad met een voorstuwende productie. Ook het gospel-achtergrondkoortje zorgt voor de juist sfeer-setting.

Dus hou je van een mix van soul en reggae. Daarnaast ook nog van kleine liedjes met voortstuwende producties en ijzersterke teksten. Dan moet je simpelweg eens op zoek naar deze topplaat van Ayo. Want een muziekbeleving zou nooit meer hetzelfde zijn.