Crosby - Nash - Another Stoney Evening (1998)
mijn stem
20 stemmen
Verenigde Staten
Rock
Label: Sanctuary
-
Anticipatory Crowd (0:47)
-
Deja Vu (5:37)
-
Wooden Ships (5:56)
-
Man in the Mirror (2:39)
-
Orleans (2:23)
-
I Used to Be a King (4:55)
-
Traction in the Rain (4:51)
-
The Lee Shore (4:49)
-
Southbound Train (5:00)
-
Laughing (4:59)
-
Triad (6:19)
-
Where Will I Be? (5:15)
-
Strangers Room (3:49)
-
Immigration Man (4:10)
-
Guinnevere (6:26)
-
Teach Your Children (4:22)
-
Exit Sounds (1:12)
0
geplaatst: 30 juni 2012, 23:18 uur
Mooie live-registratie van een prima concert. Ik vond ze bij de BBC Sessions in 1970 net iets beter, maar daar deden ze veel minder nummers.
Desondanks is dit een heel mooi concert waar toch nog wat nummers voorbijkomen waar ik niet zo bekend mee ben (David's soloplaten).
Orleans vind ik een minpuntje. En 'Triad' heeft me ook nooit zo kunnen bekoren, in tegenstelling, lijkt het, tot het publiek op deze opname.
Ze zeggen het zelf al op de opname "We hebben nog nooit zo losjes gespeeld", en "Gelukkig hoeven we niet op te treden vanavond!". Af en toe zingen ze een zinnetje anders dan ik gewend ben, wat niet altijd even goed uitpakt in mijn oren. Toch zijn de koortjes altijd loepzuiver, iets dat ik echt ontzettend knap vind. Zo goed op elkaar ingespeeld zijn...
Man In The Mirror en I Used To Be A King vind ik de hoogtepuntjes, samen met Laughing, Stranger's Room en The Lee Shore. Immigration Man en Guinnevere mogen er ook zijn!
Ik vind Immigration Man misschien zelfs beter dan de versie op het (studio)album!
Desondanks is dit een heel mooi concert waar toch nog wat nummers voorbijkomen waar ik niet zo bekend mee ben (David's soloplaten).
Orleans vind ik een minpuntje. En 'Triad' heeft me ook nooit zo kunnen bekoren, in tegenstelling, lijkt het, tot het publiek op deze opname.
Ze zeggen het zelf al op de opname "We hebben nog nooit zo losjes gespeeld", en "Gelukkig hoeven we niet op te treden vanavond!". Af en toe zingen ze een zinnetje anders dan ik gewend ben, wat niet altijd even goed uitpakt in mijn oren. Toch zijn de koortjes altijd loepzuiver, iets dat ik echt ontzettend knap vind. Zo goed op elkaar ingespeeld zijn...
Man In The Mirror en I Used To Be A King vind ik de hoogtepuntjes, samen met Laughing, Stranger's Room en The Lee Shore. Immigration Man en Guinnevere mogen er ook zijn!
Ik vind Immigration Man misschien zelfs beter dan de versie op het (studio)album!
* denotes required fields.
* denotes required fields.