God Is an Astronaut - God Is an Astronaut (2008)

Naam en cover zeggen al alles over het album. Dit is postrock pur sang. Vergelijkbaar met This Will Destroy You en Earth maar gewoon... veel beter. God Is an Astronaut is hun 4de album en, zoals we het gewoon zijn van de drie Ieren, enkel instrumentaal. Met wederom duidelijke Porcupine Tree-invloeden is de langspeelplaat een afwisseling van rustig pianowerk en ruige progrock. De één uur durende plaat luistert lekker weg en je pikt het allemaal direct op. Het is to the point, pretentieloos en catchy. Dit in tegenstelling tot vele andere postrockers die vaak inspiratieloos blijken te zijn. Toch hadden de vakmannen iets meer werk mogen steken in de opbouw van de songs. De climaxen worden soms te vroeg ingezet en brutaal afgebroken. Het album duurt een uur maar met postrock mag je je tijd nemen. Tracks van meer dan 10 minuten zijn niet verboden. Ze zijn te ongeduldig geweest en geven daardoor de pointe van de songs te vroeg weg. Misschien zoeken ze naar meer commerciëel succes met kortere nummers of zijn ze te ijverig geweest om het album te snel af te hebben. Kortom, het album is een ongeslepen diamantje waaraan ze meer tijd hadden mogen nemen om de ruwe kantjes ervan af te slijpen.