Jimi Hendrix - Hendrix in the West (1972)

Goed Live album van "The Man With The Guitar", goede versies van Little Wing en Red House, afgewisseld met leuke nummers als Sgt . Pepper's en Blue Suede Shoes.

4,5*

Kom je deze ergens tegen? Kopen !!

Heeft iemand deze ooit op cd gezien?
Moet haast wel, want de nummers hebben een andere volgorde dan mijn lp.

Dat kopen wat ik een paar weken geleden zei behoeft misschien enige nuancering.
Kom je dit ergens tegen op een beurs of winkel; koop het gerust als je nog niets hebt aan live platen.
Heb je Berkeley al, dan heb je al een paar nummers ( Johnny B. Goode, Blue Suede Shoes) , heb je isle of Wight al, dan heb je nummers 1 en 2 al.

Beste versie van Red House die ik van Hendrix ken.

Sowieso wel!



Volgens mij heeft mijn oom deze cd, iniedergeval hij heeft er negen van zo'n serie. Met ook Johnny B. Goode, Sgt. Peppers en Day Tripper. Het zijn 9 live albums. Misschien weet jij welke ik bedoel.

Redelijk makkelijk te vinden voor weinig geld. Ik heb 'm niet laten liggen. Ga zometeen even beluisteren.

Ik ben nog niet verslaafd maar vind het wel erg goed. Little Wing klinkt hier zeker mooier dan de studioversie.

Wat me nu wel opvalt is dat kant 1 op mijn exemplaar hier kant 2 is en omgekeerd.

Ik heb deze op cd, zat ooit samen in een kartonnen doosje met War Heroes, Are You Experienced UK en Band of Gypsies (zonder extra's) in originele jewelcases.... heeeellll lang geleden...

Ik hoorde dat er een paar nummers van Hendrix In The West op onderstaande box zouden moeten staan . Maar de discografie van Hendrix is wel een beetje een zooitje en je ziet door de bomen het bos niet meer .
Ook heb ik vernomen dat HITW niet te koop is op cd .
Ik bedoel onderstaande cd van Jimi die ik bezit.

The Jimi Hendrix Experience - The Jimi Hendrix Experience (2000)

Hooguit niet meer... zie boven...

Inderdaad:
cd3 Red House, Little Wing & Voodoo Chile
cd4 Johnny B Goode & Blue Suede Shoes

Overige nummers zijn op de Berkeley en Isle of Wight Live cd's te vinden....


Kun je je eigen Hendrix in the West in elkaar zetten

Die mening ben ik al sinds 1979 toegedaan toen ik hem voor het eerst via LP beluisterde. Later op cd aangeschaft.

[quote]Oldfart schreef:
Heeft iemand deze ooit op cd gezien?
Moet haast wel, want de nummers hebben een andere volgorde dan mijn lp.

Ik heb hem al zo'n 20 jaar op cd.

Ik heb ook een andere tracklist en ook op wikipedia staat die anders.

Even een correctie doorsturen.

sgt pepper.. kende hendrix maar net toen hij dit live speelde. johnny b. goode is ongelooflijk, blue suede shoes veels te traag (waarom?) lover man is goed, voodoo chile = voodoo chile(slight return) in een sterke live uitvoering; the queen is het engelse volkslied en sgt pepper een tamme versie van het beatles nummer; little wing en red house zijn veel beter dan de studioversies. ik heb deze lp al een tijdje en vind hem nog steeds goed.

Laag cijfer voor zo'n (dacht ik dus) geliefde plaat. En vooral in vergelijking met andere live-albums van Hendrix. Want op zich is 3,86 hartstikke prima.

Hendrix live, ik zal het helaas nooit meemaken, Dat moet geweldig geweest zijn. We hebben de live albums dus als bewijs.

Dit album vind ik een beetje raar, en gaat van heel erg goed, naar echt helemaal niks.

De versies van Little wing, red house en voodo chile zijn weergaloos.

Maar Johnny B Goode vind ik een bak ellende. Ook het origineel, ook als Prince m speelt, en ook als Hendrix t doet... de opener is t dus niet voor me.

Des te leuker is de langzamere versie van Blue Suede shoes, maar echt nog steeds niet bijzonder ofzo. Dat gebeurd pas bij Voodoo Chile, maar daarna moet je de plaat al omdraaien...

The Queen... snap ik niet... en Sgt Pepper... leuk dat ie 't doet, maar waarom die abrupte edit? Dat haalt toch de waarde van 't nummer weg? Zet t 'r dan niet op...

Maar daarna.. Little Wing en Red house.. dat is wat zo mooi is...

Deze plaat heeft dus voor mij 3 nummers die echt heel mooi zijn... ook al zijn ze al bekend. Maar live is het echt waar mogelijk nog mooier.

Als geheel album geef ik dit toch 3 sterren, want het bevat gewoon te weinig goeds.. maar wat goed is... dat is ook wel HEEL erg goed!

Mooie hoes trouwens!

Beetje zoals hierboven ook al beschreven is; Johnny B. Goode, Voodoo Chile, Little Wing en Red House vind ik fantastisch. De andere nummers kunnen mij niet boeien. Geluidskwaliteit is oké, al kan dat ook aan mijn pressing liggen.

Op de CD staan andere versies van Little Wing en Voodoo Child (slight return) vanwege rechten die de Royal Albert Hall niet wil opgeven of zoiets. Beide versies vind ik minder als de LP versies. Mijn beoordeling van deze plaat is dan ook die van de LP versie.

Ik heb mijn cijfer verhoogd naar 4,5*, maar dat betreft wel het complete concert wat ik nu op dubbel LP heb. Wat een vreemde keuzes maakten ze ooit in 1972. Drie krakers weglaten: I Don't Live Today, Fire &
Spanish Castle Magic en wel drie aardige nummers op de LP zetten: Johnny B. Goode, Lover Man & Blue Suede Shoes. Waarvan Lover Man nog de beste is, naast de twee aardige covers.

Gelukkig is inmiddels dus het hele concert beschikbaar, waar een gemotiveerde en enthousiaste Jimi Hendrix op te horen is. Eindelijk weer terug in Engeland zegt hij, en begint met het volkslied. Little Wing is een erg sterke versie, van Red House vraag ik mij af of dit niet de beste is die ik live van hem heb gehoord. Wat een fantastische uitvoering is dat. Tot slot mogen het lange Spanish Castle Magic en natuurlijk Voodoo Chile er zeker ook zijn. De dubbel LP is om niet te missen.

Holy smoke, wat een lekkere plaat! Dat deze meneer behoorlijk geniaal was met zijn gitaartje wist ik al lang, maar was met zijn live uitvoeringen niet of nauwelijks bekend. In vergelijking met zijn studiowerk gaat Hendrix hier en daar stevig, heel erg stevig in de overdrive en dit pakt zowaar juist super uit.

Al sinds 2011 in de volledige versie op CD verkrijgbaar. En als zodanig nog steeds te koop. Maar ik ben het wel met jullie eens: die drie bonustracks zijn essentiële toevoegingen. I don't live today, Fire en vooral Spanish Castle Magic zijn sowieso hoogtepunten uit zijn oeuvre en worden hier beter dan ooit uitgevoerd. Daar verbleken de covers bij, al wordt Johnny B. Goode wel met een heerlijke drive gespeeld. Inderdaad, rare keuzes maakten ze in 1972.
Als je je moest beperken tot één live album dat na zijn dood is uitgebracht, zou het best deze mogen zijn. Ik heb twee van de drie bonustracks als favorieten aangevinkt.