Arab Strap - Elephant Shoe (1999)

Fantastiche plaat, enige uitstapje van de band naar het label "Go! Beat" (o.a. Portishead) en dat is dan ook wel te horen. Maar blijft daarintegen puur Arab Strap, lekkere murmelende zang met computerbeats en veel depressiviteit.

Het bezwerende Autumnal zit in de prachtige film Der Krieger und die Kaiserin. Binnenkort maar eens meer van deze band beluisteren.

Wat een heerlijke troosteloosheid .

De jongens Arab Strap hebben, als ik de verhalen mag geloven, een hoop lol getrapt in het leven tot nu toe. Daar is deze cd dan echter bepaald geen weerslag van.

Integendeel. 11 intreurige liedjes leiden de intensieve luisteraar onherroepelijk naar een staat van melancholisch navelstaren. Veroorzaakt door de sobere maar zeer inventieve en sfeervolle instrumentatie, overeind gehouden door een simpel maar doeltreffend tikkende drummachine. Daaroverheen komen dan de teksten over de diverse treurnissen die de zanger dezes kennelijk ten deel zijn gevallen.

Bij beluistering van deze cd schiet mij dan ook voortdurend het volgende beeld te binnen: In een lang niet schoongemaakt hoekje in het oudste gedeelte van een toch al op instorten staande studio murmelt de zanger, met de microfoon in de ene hand en een fles whiskey in de andere en zwelgend in onpeilbaar zelfmedelijden, zijn hersenspinsels terwijl twee technici moeite hebben om hun tranen te bedwingen.

Het is echt te prachtig dit. Voor alle muziekliefhebbers die het heerlijk vinden om zich zo nu en dan eens onder te dompelen in ultieme neerslachtigheid: Arab Strap is de naam.

Shouldn't we be naked, especially tonight?
Instead of being fat, instead of being tight.
If you go, go for good,
Don't fucking joke, you know I would.
There's no attempt to make up,
No attempt to sort it out.

Zo is dat Griend! Mooi omschreven! Jammer dat weinigen dit lijken te kennen.

Beduidend minder dan de twee voorafgaande platen, vooral omdat de muziek niet meer zo prachtig in dienst staat van de teksten, maar er valt nog genoeg te genieten.

Het minst fraaie AS album naar mijn idee. Te veel electro. Een nummer als The Drinking Eye wordt door een te luid aanwezige electrobeat min of meer om zeep geholpen. Het is nog ruim voldoende, maar ik ben wel blij dat het uitstapje naar Go! Beat maar één album heeft geduurd.
3,5*