The Waterboys - Universal Hall (2003)

Het album is vernoemd naar Universal Hall (een grote hal, gebruikt voor multifunctionele doeleinden) van de Schotse Findhorn Foundation, welke begin jaren '60 is opgericht, met als doel, "spiritueel" en biologisch de grond (met resultaat) vruchtbaar om te vormen. Naargelang de gemeenschap groeide werden er ook spirituele workshops gegeven.

Deze "inleiding" is nodig om te weten hoe en waar Mike Scott enkele jaren terecht kwam.
Aangetrokken door de nieuwe manier van, hoe mensen samen leven, een ongelooflijk hechte en religieuze "familie", hij noemde het een spirituele, educative, ja zelfs een heilige plaats.
Hij bezocht er de spirituele workshops, schreef er en componeerde er samen met zijn Waterboys, het was daar dat dit album tot stand kwam, in een kleine muziekstudio in de "Hall"!
Het was een uitdaging, een avontuur, een passie en zo veel meer! Het is dan ook niet verwonderlijk, dat het een geheel ander album is geworden, dan zijn voorgangers.

In 2001 is Mike Scott aan het album begonnen, maar hij verloor zijn notitie boekje en moest geheel opnieuw beginnen.

Mike daarover: "Hoewel ik alle redenen had om er een boze, agressieve plaat van te maken, heb ik het toch rustig gehouden, vredig en gericht op het leven, vol liefde en vuur en dit met mijn hernieuwde religieuze ijver."

De spirituele teksten zijn, eerder eenvoudig gehouden, misschien wel wat teleurstellend voor een talent als Scott, maar de passie en oprechtheid sijpelen uit zijn stem, hij toont ons als het ware, het skelet van zijn spirituele streven.
Veel van de nummers zijn mantra's/meditaties, zijn ontdaan van complexiteit en mooi, rustgevend. De piano en akoestische gitaar zijn aanvullend met Mike's stem.
De terugkeer van violist Steve Wickham is magisch, hij baant zich een weg in de nummers met subliem resultaat!!

De muziek varieert van plezier ( Always Dancing,...) tot het prachtig, schitterend "Peace of Iona" (pure "ecstasy") tot het psychedelische "Seek the Light".
Silent Followship brengt ons een groep mensen, die samen in alle stilte mediteren, bidden en werken met een onuitspreekbaar gevoel van broederschap.
E.B.O.L. staat voor "Eternal Being Of Love" en is een 2-regelige homilie.
Het epische titelnummer en slottrack Universal Hall, is een dromerig verhaal en loopt op tot een prachtig cresendo van verlangen en hoop, een fantastisch hoogtepunt!

Het album Universal Hall heeft over het algemeen een ingetogen sfeer, veel korte (spirituele) teksten vanuit een diep innerlijk geloof, de muziek is vlekkeloos met akoestische instrumenten vol zuiverheid. Heerlijk op dreef zijnde muzikanten als Steve Wickham (viool) en Richard Naiff (fluit en piano) en daar bovenop Mike Scott's geweldige stem en gitaar.

Ondanks al de voorgaande negatieve en teleurstellende kritiek van onze MuMe-gebruikers, zou ik toch aanraden het album met een andere ingesteldheid te beluisteren en zeker niet vergelijken met zijn ander werk als zijnde o.a. This Is The Sea, Fisherman's Blue, Too Close to Heaven.....

Dit is het album waarin Mike Scott zich toont als een man, in vrede met zichzelf!