Curtis Mayfield - Sweet Exorcist (1974)

Ik daag iedereen uit om dit album voor zo rond de 15 euro te kunnen scoren. Ik heb er destijds 15 gulden voor betaald.
Waar zijn die Charly re-issues? Alle oude Curtom is op het britse
Charly opn. uitgekomen. Nu kennelijk niet meer. Gouden tip. Zoek.

Eh? Zo zeldzaam is deze niet als je dat bedoelt, volgens mij is er zelfs een dezer dagen een remaster van uit gekomen...

Ik kan geen geneog krijgen van deze man! Het is een verlies dat hij uit ons midden is!

Ain't got no time, Kung Fu, Sweet Exorcist, Allemaal toppers!!

Wederom een sterke plaat van Mayfield. De muzikaliteit springt er weer vanaf en Mayfield's aparte manier van vocalen-gebruik blijft erg goed. Nooit geen halfbakken werk bij deze man.

Wat bedoel je daarmee?
Dat het wel halfbakken werk is of niet?

Kijk naar zijn cijfer en je begrijpt het.

Hij bedoeld dat het een dubbele ontkenning is wat dus juist weer een bevestiging inhoudt.

Precies .

Ja, dat zag ik ook wel ja, maar het is dan logisch dat hij het goed bedoeld (aangezien zijn cijfer). dus hij wou zeggen: Nooit halfbakken werk.

Dat had hij wel beter zo kunnen zeggen, inderdaad.

Met name in de begin jaren 70 vierde curtis zijn heydays. Teminste volgens mijn oortjes. De man heeft 3 regelrechte soul klassiekers afgeleverd. Curtis 1970 Roots 1971 en superfly 1972 zijn naar mijn idee alle drie het neusje van de zalm binnen het soul genre. Maar ook dit plaatje is het aanhoren meer dan waard. Hoewel ik het niet onder zijn klassiek werk schaar staan er zeker een aantal nummers op die tot zijn betere werk behoren. Mooie muziek in combinatie met sociaal sterke teksten maken sweet exorcist tot een lekker cdtje. Muziek die vandaag de dag niet meer gemaakt word het zal wel niet meer verkopen helaas.

Wederom een prima plaat van Mayfield met zijn dragende stem waar de soul van afdruipt, niet op een rauwe manier, maar op een vloeiende wijze als ware het honing. Met Kung Fu doet Curtis ook een duit in het zakje van de populaire sport destijds, waar Carl Douglas onsterfelijk mee is geworden. Power to the People is verworden tot een klassieker en zou het ook zeker goed doen in een reggaejasje.

Naast zijn debuut Curtis, Roots & Superfly, is dit de vierde soul/funk klassieker van Curtis Mayfield. Vaak klinkt het wat ingetogener als op die andere platen, maar wat is het weer onwaarschijnlijk mooie muziek die hierop te vinden is. Mooie muziek die ingenieus in elkaar zit en voortreffelijk wordt uitgevoerd. Het gaat van mooie soulballads, naar relatief rustige funknummers.
Tot die laatste behoort de hele fraaie opener Ain't Got Time. Twee prachtige ballads zijn de trieste titelsong en de song met de erg mooie instrumentatie: To Be Invisible. Dit wordt op Side One weer gevolgd door het lekkere funky Power To The People, natuurlijk ook een nummer met een boodschap op de plaat en een prima gitaar.

Over goede funk gesproken, Kung Fu is echt geweldig goed. Let ook op het orgeltje en de heerlijke bas! En dan de break, wow. Wat volgt is weer zo'n mooie ballad met zowaar een versnelling op het einde: Suffer. En dan moet de geweldige funky slottrack nog komen: Make Me Believe In You 'loopt' als een trein, met tussendoor een fraaie break met strijkers, en is voor mij één van de allerbeste funktracks ooit gemaakt.
Opvallend is dat er dit keer echt alleen maar topnummers op deze plaat staan. Die samen ook een echt erg mooie sfeer hebben, een wat donkerder, soms licht betoverende sfeer. Sweet Exorcist is echt een fantastische plaat.

Van de zes albums die ik van Mayfield heb, vind ik dit de fijnste. En dat wil wat zeggen naast de genoemde klassiekers. Ik ben er van overtuigd dat Prince dit album ook in de kast heeft staan, de titeltrack moet zijn inspiratie zijn geweest voor Adore en zijn hooggezongen ballads in het algemeen. Make Me Believe In You is inderdaad ook geweldig. Mooie strijkers gedurende de hele lengte van dit album tillen dit werk naar een hoger niveau, wat een genietplaat is dit.

Heb 'm net als onderdeel van de 'keep on keeping on' set en ik vraag me één ding heel erg af:
Waarom is deze plaat niet veel beroemder?