Fennesz - Black Sea (2008)

Hoera! Hier wacht ik dus als een malle op!

wow...ik ook.

Endless Summer (volgens enkelen dé groeiplaat) boeit me nog steeds niet in zijn geheel, maar ik ga deze toch wel proberen .

In de tussentijd kun je Venice nog proberen. Die is in vele opzichten anders dan Endless Summer, meer dichte, vriendelijke ambient, die in wellicht in het verlengde ligt van je nummer 3 plaat

Check ik nog wel...

... ooit eens . Maar eerst dit album dus.

Saffron Revolution vind ik nog het meest passen op Endless Summer, jegens het zomerse gitaar geluid in het begin, maar het heeft ook wel iets dreigends, iets schermerigs, wat dan weer zou passen bij Venice, of misschien nog beter bij een plaat als October Language van Belong.

Argh, nogmaals ik kan echt niet wachten op dit album. Fennesz is echt een koning.

Ik ken Fennesz alleen van Endless Summer, dus ik heb eigenlijk nog genoeg te ontdekken ipv. op deze te wachten, maar toch ben ik bijzonder benieuwd naar deze. Saffron Revolution is echt een kunstwerkje

ik heb gisteren de plaat en cd besteld, want die cd heeft 2 nummers meer, maar die vinyl is gewoon mooier in hoes enzo.

Is ie al te pindakazen (SoulSeek mogelijk)?

Ik ben ook bijzonder benieuwd hiernaar uiteraard En 17 November is al behoorlijk bijna bovendien!

geen idee...
ik heb hem al besteld, dus zal mij worst wezen

Mooie voorkant.

idem hier!

Nou na 4 jaar bedenktijd hoop ik weer op een meesterwerkje

Fennesz - Black Sea (Touch 076) (Advance) [2008/MP3/V1(VBR)]
Gelekt dus. Jammer dat het laat is, kan beter gaan slapen nu....

Advance, geen retail dus.

Ik heb hem deze avond twee keer geluisterd en ik moet zeggen dat ik hem beregoed vind. Zo koud als dat de hoes er uit ziet, zo warm zijn de klanken. Ik open het stemgeweld met 4,5* met mogelijk uitzicht op de volle mep...

weer een toprelease van fennesz idd en dit zou misschien wel eens zijn beste release tot nu toe kunnen gaan worden als je het mij vraagt. maar fennesz albums hebben meestal wel wat tijd en meer luisterbeurten nodig om daar een oordeel over te kunnen vellen. teleurgesteld zal niemand raken iig.

damn damn... fennesz doet het weer... ontzettend mooi album! dit album zal bij mij (en zeker ook bij vele anderen) hoog in hun lijst van favoriete 2008-albums belanden, dat is zeker...

heb de plaat sinds gisterenavond al een drietal keren beluisterd en hij wordt steeds beter... weet er zoëven niet echt een favoriet nummer uit te halen... alles klinkt zoals ik had verwacht/gehoopt...

tussendoor nog een vraagje...

heb de lp-versie in pre-order besteld bij boomkat samen met nog andere plakken vinyl... ik vroeg me af hoe boomkat zo'n bestelling (met daarin een pre-order item) opstuurt. wordt er gewacht tot het album beschikbaar is en wordt alles in één enkele keer opgestuurd? of komen de beschikbare vinyls eerst en wordt de pre-order nagestuurd als die beschikbaar is? hopelijk dit laatste, want wachten op de rest van mijn bestelling tot 12/12 is nog lang...

Allemachtig, prachtig mooi album wederom. Heb net 1 luisterbeurt achter de rug. The Colour of Three met het snarengeluid is naast de rest een uitzonderlijke topper denk ik, net als Glide waarin Rosy Parlane meewerkt. Sowieso 4,0*/4,5* en top2008 materiaal, makkelijk zelfs. Wellicht dat ik nog een recensie ga schrijven. Ja, Fennesz onderstreept maar weer eens dat hij uitermate getalenteerd is.

het moment dat in Glide die lage melodie er in komt... [hersenpan klapt open] briljant!

aaargh, ik mis wat. Het klinkt te vlak in mn oren. Dan kan er gesmeten worden met buiging smileytjes, maar voor mij gaat er nog heel wat diepgang/lagen verloren in de (echt niet slechte) pindakaas die nu in omloop is. Daar buig ik niet voor. Bij de meeste punk, rock of metalbandjes, had ik er geen last van gehad, maar hier dus wel.

Sommige nummers vind ik beduidend beter dan anderen, maar wat vooropstaat is dat ik vooralsnog een continue drang heb om dit album achter elkaar te blijven draaien. Als hij afgelopen is, gaat hij meestal niet lang erna weer op. Inmiddels heb ik hem zeker tien keer gehoord.

Perfume for Winter, Glide en Grey Scale zijn vooralsnog de favorieten, en de rest volgt daar heel dicht achter. De enige twee nummers waar ik vooralsnog iets minder mee heb zijn The Colour of Three en vooral Glass Ceiling, het enige nummer waar ik ThirdEyedCitizen's punt enigszins onderschrijf.

Verder merk ik dat ik het lastig vind het album te beoordelen, omdat mijn eigen verwachtingspatroon een objectief oordeel vooral de eerste paar keer een beetje in de weg stond.

Precies hetzelfde hier. Neemt niet weg dat alles geweldig is, maar thematiek moet ik nog een beetje er in vinden... Endless Summer is overduidelijk zomers, bij Venice denk ik meer aan een avondje Venetië, met blauw water en smalle steegjes. Black Sea moet nog maar wat vaker gedraaid worden, en als CD of LP welteverstaan

misschien iets met een zwarte zee gokje hè...

Nu op de 3voor12 Luisterpaal!

Het klinkt allemaal wel mooi, met een aardige opbouw en een enkele uitschieter. Toch blijft het lijden aan die grote Fennesz-kwaal: saaiheid, het is gewoon niet echt boeiend, nergens urgent en een beetje zoutloos.
Jammer, Endless Summer vind ik nochtans wel sterk.

Ik geeft het een 2.5, met mogelijk een halfje eraf binnenkort.

Ik zit nu in de trein en dat biedt uitstekend de gelegenheid om een recensie te schrijven. Buiten ligt sneeuw en ik ga naar Utrecht, maar dat doet er niet toe. Nu ik Black Sea heb opstaan kan ik beginnen met tikken.

Ik heb de vorige twee weken iedere dag op de website van Touch gekeken of er nog informatie te vinden was over dit nieuwe album van Fennesz, ook dat is misschien niet zo boeiend om te vertellen. Maar wat wel boeiend is, is dat iedereen weer hoge verwachtingen had van C. Fennesz, gezien Endless Summer en Venice hem toch wel als 'grandmaster' op de kaart hebben gezet. Hierin zijn Hotel Paral.lel en Plays voorgangers geweest van de Beach Boy manipulatie; het uit elkaar trekken en bewerken van vrolijke melodietjes en het toevoegen van witte ruis op granulair niveau. Met Venice waren de Beach Boys ook weer verdwenen en ging Fennesz verder met het zoeken naar een wat chiquere sound, dichter en minder krasserig dan zijn voorganger Endless Summer, misschien meer constant, een voortdurende 'flow' van dikke lagen ruis waaronder melodie natuurlijk wederom de grootste troef was.

Als Venice een kleur moet krijgen was dan is dat van azuur- tot inktblauw. Als Venice een setting moet krijgen dan is dat Venetië, met allerhande smalle waterwegen en kleurrijke bezienswaardigheden in de avondschemering. Wellicht lastig in te denken, maar ruimte voor thematiek was er zeker.

En dan nu Black Sea. Gaat dit album over de zwarte zee soms? Wanneer ik begin met titelnummer Black Sea denk ik direct van 'yes' , meeuwen vliegen voorbij maar worden snel overstemd door een bekend knetterend geluid. De eerste drones komen 'in beeld' en al snel heb ik het idee dat ik een een graafmachine zit die rechtstreeks het zwarte zand in boort, heel erg verbeeld dan. Op 2:20 zijn tik geluiden te horen en iets dat doet denken aan een weggefrommeld Venice gitaartje waarop snel een fris Endless Summer gitaartje volgt. Na 5 minuten kom je als het ware weer 'boven' en hoor je alleen nog maar golven, Black Sea is een geweldig openingsnummer! The Colour of Three is voor mij een veel abstracter nummer. Waar ik direct van kon genieten was natuurlijk het pulserende snaar geluid, maar ik vraag met af of dit op langere termijn nog gaat boeien. Op 1/3 van het nummer is percussie geluid te horen, en tegen het eind is dit het enige geluid dat over is gebleven. Rest mij de grote vraag; waar dient dit toe? Ik vind deze instrumenten 'naast' het nummer een beetje overbodig, maar 'in' het nummer een fijne toevoeging. Percussie is trouwens subjectief, want nergens staat dat Fennesz deze gebruikt, zijn website geeft slechts aan: "Christian Fennesz used acoustic and electric guitars, synths, electronics, lloopp and computers", het zal ook eens niet. Perfume for Winter begint een beetje ongemakkelijk maar slaat al snel over als een pulserende wals van multi-layered geluid. Een mooi voorbeeld dat Fennesz op meer dan 3 niveau's werkt. Na 3 minuten is er ruimte voor orgelspel, een stuk dat veel lijkt op de Amoroso split die hij samen heeft gedaan met Jeck/Matthews, het patroon herhaalt zich een keer, maar klinkt opeens veel lichter, meer doorzichtig als het ware. Een mooie toevoeging. Grey Scale's effect is haast auditief-bedrog, althans zo heb ik het ervaren. Toets of slag geluid, zo klinkt de intro maar is eigenlijk gewoon een gitaar effect. Betoverend tussenstukje, vredig gitaarspel, zo valt het te omschrijven, voor Fennesz geluid dat hij nog niet eerder heeft laten horen. En dan Glide, mijn favoriete nummer van Black Sea, gewoon Fennesz zoals je hem WIL kennen, echt hemels wanneer de 2e/3e melodie zo rond het midden er harmonisch inglijdt (woordgrap), prachtig! Het eind had misschien wat korter gemogen. Vacuum zou nog het beste op Venice passen, en is denk ik het meest melancholische nummer van de plaat, een mooie melodie met een goede bass. Af en toe hoor je Fennesz gitaarspel er een beetje bovenuit komen, maar hij beperkt zich vooral tot de lage tonen. Glass Ceiling heb ik echt het meeste moeite mee, de intro vind ik haast amateuristisch klinken, doelloos getokkel. Waarom toch? Jammer. Vanaf 2:00 wordt het stukken interessanter, het geluid alsof je in een onderaardse kristalgrot bent beland. Even wennen aan dit verzinsel. Hoog geklink en een hol, slurpend geluid, dat is het. Ik vind het net een toontje te hoog soms. Saffron Revolution was al eerder uitgebracht, maar is daarom niet minder mooi. Het eerste geluid dat te horen valt is ook wel eens in bad te horen. Het daarop volgende -bewerkte- gitaargeluid heeft wel wat weg van patio-bellen, van die dingen die geluid maken als de wind er door heen waait. Het nummer ontaard in een draaikolk en weg ben je. Alsof je ineens weg wordt gezogen in water en er vanaf de bodem lucht omhoog gaat, dat prachtig langs je oren suist. Heerlijk eind!

Ik ben dik tevreden met de nieuwe plaat van Fennesz. Black Sea is een waardige opvolger van Venice, maar heeft tijd nodig om in te werken. Thematisch is het misschien niet zo sterk als z'n voorgangers, samenhang is wellicht moeilijker te vinden, maar het is in ieder geval zeker dat zijn muziek weer van uitzonderlijk goede kwaliteit is, op een paar kleine puntjes na.

4,0* maar leunt sterk op de 4,5*
Ik denk dat het een kwestie van tijd is...

Een hoes kan bedriegelijk zijn

Vrij invloedrijk voor mij
Fennesz probeert er mee te communiceren, ook met albumtitel titel, dusja..