Proem - Negativ (2001)

Even de Proem selectie op MuM afwerken, en dan heb ik zolang er niks nieuws toegevoegd wordt van deze artiest, mooi overal m'n ei gelegd . Wat mij betreft is dit Proem's minste album van diegene die hier gelist staan, vooral dan door het begin van het album, wat net iets te triest klinkt.

"Below Me Reds" is anders wel een mooie opener. Lekker chille track, met heel zacht gedistort, schaars gepruttel. Mooie melodie en waves. "Cold Water (Flat)" klinkt ook zeer aangenaam, al is het melodietje in de track misschien net wat te bedrukt. Van dan af gaat het even bergaf met dit album. "Running With Scissors" en "Long Distance Tiara" klinken niet echt mooi meer. Blijft wel lekker chill, maar de sfeer die het teweegbrengt is toch net niet wat ik zoek. Het mag wat vrolijker, aangenamer, fijner zijn. "Protobella" is weer even een mooie opflakkering. Prachtige, zachte waves die weer lekker weg doen dromen. Je schiet de schaapjes zo vliegen als je je ogen even dichtdoet. Eerste echte topper. Jammer genoeg valt daarna nog een dieper dalletje. "Pretty Song For Aly" en "Take Your Pants Off" klinken me te groovy. Lelijke melodieën (wie had dat gedacht) met oninteressant ritmisch gedoe. Jammer.

Gelukkig krijgt het album hierna een stevige boost, met "Bolt Action Aardvark" als aansteker. Alsof ze de gemiste pracht van vorige track even gebundeld in dit nummer gepompt hebben. Geniale melodieën die symbool staan voor een bijna onaardse schoonheid. Op zich an simpel trackje, maar soms hoeft het niet veel te zijn om een mens te beroeren, soms moet het net niet veel zijn om een mens te beroeren. Topper van dit album, en één van m'n favoriete Proem nummers. Vanaf deze track gaat het niveau ook niet meer (significant) naar beneden. "Pears In Evening Wears" is een mooi nummertje, steeks (bijna uiteraard) wat af tegen de vorige track, maar is lekker chill en rustgevend. "Acess Mike (Failure)" bevestigt, met een prachtige openingswave, en zeer aangename ritmes. Melodietje dat er halverwege bijkomt blijkt ook weer een enorme toegevoegde waarde, en zorgt voor een mooie inleiding van "Negativ Reinforcements", de uhm ... tweede echte topper van dit album . Ik kan zo'n beetje herhalen wat ik bij "Bolt" schreef, alleen draagt hier de wave het nummer, ipv de melodie. "We Are Going 2 Let You Go" moet ook maar amper onderdoen, met weer prachtige waves en ditto melodieën. Als ook "Skylup" volgens hetzelfde concept weet te scoren, begin je je af te vragen waar Proem het blijft halen. Er zijn in dit genre best wel een hoop artiesten te vinden, meestal zeer degelijke muziek, maar echt zelden zo prachtig afgewerkt, en to the point als Proem. "Untitled Bonus Track" is wat de naam zegt, een knappe afsluiter van een enorm sterk tweede deel. Nadruk ligt iets meer op ambient in dit nummer, maar ook dit lijken ze perfect te beheersen.

Jammer dus van het eerste deel, met name de twee dipjes. Anders had het een dikke 4.5* geweest, nu hou ik het op 4*. Wel in het achterhood dat het tweede deel van het album zeer dicht tegen de 5* aanleunt, redelijk uniek voor een album als dit (voor mij althans). Proem blijft een zeer boeiend artiest.

Merck gaat deze cd eind Maart (2005) re-releasen! Eindelijk m'n kans om Negativ te bemachtigen.

check www.m3rck.net

Eindelijk, nu pas viel deze cd op de mat. En wederom laat richard bailey zich van z'n goede kant zien, al was het al een cd uit 2001, maar toen heb ik 'm nooit te pakken gekregen. Het klinkt wat rustiger dan songs 4 the citybus, maar net als sommige nummers van socially inept. En misschien hoor je dat deze nummers iets ouder zijn, maar dat neemt niet weg dat het een prachtige cd is. ik ben het niet helemaal eens met onderhond over dat het begin wat zwakjes is, de dipjes ben ik niet tegen gekomen. Wel dat het tweede deel iets meer kracht in zich heeft, maar persoonlijk kan ik de rustigere tracks ook zeer waarderen. Ik vind het moeilijk om nou te zeggen van, dit is z'n slechtste cd, het is allemaal wel een 'beetje' dezelfde stijl, maar ik heb het gevoel dat in vergelijking met socially inept, dat negativ wel iets gedateerder is. Maar dat is echt iets heel kleins, wat de cd verdient gewoon duidelijk een 4,5*, dit zijn de cd's zoals ik ze wil hebben.

Op zoek naar soundalikes van Gridlock, ben ik oa uitgekomen bij Proem. En ik moet zeggen dat deze cd mij wel bevalt. De openinsgnummers zijn me wat al te gewoontjes voortkabbelend maar gaandeweg de cd slaagt deze act erin zich danig te verbeteren. Overigens komt het voor mij , bij de eerste beluisteringen, nog niet in de buurt van Gridlock. Daar waar die act geweldige dingen doet met contrasten tussen knetterende beats en hemelse geluidsgolven, houdt Proem het op Negativ allemaal wat braver en komt de cd in zijn geheel mij, om het maar eens op zijn Haags te zeggen, minder urgent over.

We Are Going 2 Let You Go staat er op mijn exemplaar trouwens niet op. Het laatste nummer, hier aangegeven als "untitled" heet volgens het hoesje overigens Bolt Action Ardvark-mixer en kent kennelijk Brothomstates en niet Proem als uitvoerende. Dit pleit voor Proem want het is met een halve marathon voorsprong het zwakste nummer van de cd.

Gridlock zit dan ook in het hokje "industrial meets IDM", terwijl Proem in het hokje "emotional IDM" zit. Rustiger, meer op melodieën berustend.

't Klinkt inderdaad braver dan Gridlock, maar het zit ook niet helemaal binnen hetzelfde segment.

Gridlock is ook wel een klasse apart! Ik zou eens met Keef Baker beginnen V/D Griend