Yasume - Where We're from the Birds Sing a Pretty Song (2003)

Is de titel niet: We're from where the Birds sing a pretty Song?

Nee.

Ah, Oke

'Sing the Noises' is echt een onmogelijk mooi nummer..

Geniale muziek dit!

Na lang zoeken lag deze plaat dan eindelijk op de deurmat. Het sfeervolle artwork spreekt meteen al boekdelen. Het is alsof er een dikke warme deken over je heen ligt waaronder je compleet mag wegdromen bij de prachtige en perfect uitgebalanceerde waves en ritmes.

'Rengoku (Condensed)' opent wat steviger maar is wel meteen al een ontzettend sterke track. Geweldige samples en waves en flink wat ritmisch werk. Hierna wordt er meer plaats gemaakt voor melodieën en komt de (ietwat mystieke) sfeer met ladingen tegelijk de kamer instromen. Je compleet laten meevoeren door de muziek is dan nog het enige wat rest.

Hoogtepunten zijn voor mij '2112 Crescent Heights' en 'Slowly, Clearly and Calmly', waar de melodieën rechtstreeks uit de hemel komen vallen. Maar gezegd moet worden dat het hele album van een ongekend hoge klasse is. Zelden zo evenwichtige plaat gehoord.

Dik 5* sterren en tevens het eerste electronic album in mijn top 10.
God I love this music

Sommige hoge gemiddeldes op musicmeter zijn een waar mysterie voor mij. Deze spant de kroon. Yasume is voor mij een prototype van wat elektronische muziek niet mag zijn. Dit klinkt hol, de samples zijn enerverend simplistisch gebruikt en dragen helemaal niet bij tot de sfeer(ik ben een groot twin peaks fan, en vind het vreselijk hoe mooie stukjes tekst hier gemassacreerd worden), de beats gaan al gauw op mijn zenuwen werken, en vooral, wat is dit saaaaaaaai...

Neen, hier kan ik niet bij. En wanneer sommige mensen dan nog durven beweren dat de geheimzinnige sfeer van twin peaks hierin gereflecteerd is, gaan mijn haren helemaal overeind staan. Dan doe je de serie toch te kort hoor (understatement)...

Not my cup of tea.

Weer een nummertje gevonden op spotify die ik nog helemaal niet kende.. linkje:
Wakare - Yasume - Spotify - open.spotify.com

Fantastisch album. Heerlijke sfeer. Met een koptelefoon op maximaal volume mee door graanvelden fietsen. Heerlijk.

De albumtitel is een zinnetje uit Twin Peaks

...en nu zie ik dat ze op de cover ook de kamer hebben nagetekend waar dat zinnetje wordt gezegd

er zitten nog veel meer verwijzingen in de muziek naar Twin Peaks (en Lynch in het algemeen).

En wat te denken van de titel van nummer 2...
Moet dit album maar eens gaan luisteren. Heb weleens een nummer gehoord van dit album, en dat klonk erg goed.

Ik ben het hier toch wel grotendeels mee eens. Ik ontdek heel weinig verrassends.. Het sleept en het sleept en het sleept zich uitgeput voort... De samplekeuze vindt ik daarentegen redelijk geslaagd, maar het gebruik, godsallejezus, als ik in staat was dit soort geluiden (qua klank) te produceren dan zou ik het iets gecompliceerder en uitdagender in elkaar steken.
2*.. en dat terwijl ik de idm van een Near the Parenthesis, Plat en µ-Ziq bijvoorbeeld wel erg kan waarderen.

Is Yasume nog actief eigenlijk, of was dit een eenmalig project?

is niet meer actief

Yasume is een samenwerking van twee artiesten, namelijk Xela, die rond de uitkomst van dit album zijn werk uitbracht op zowel Type als City Centre Offices, en Logreybeam, ook actief op Type. Met hun eigen werk bereikten ze toen eigenlijk enkel de volgers van die labels en van sites als Boomkat, maar als Yasume lijken ze een groter publiek bereikt te hebben. Vreemd, zo heel veel anders dan op hun eigen platen doen ze hier toch niet, maar doordat het hier allemaal net even iets lekkerder bij elkaar komt en net iets beter in elkaar steekt, is dit makkelijker te bevatten en eigenlijk ook gewoon een sterker album.

Yasume staat, zoals vrijwel alle muziek op City Centre Offices, voor rustige, kabbelende (niet in de negatieve zin van het woord) elektronische muziek, ondersteund door een fundering van beats. Ook hier weer niet alle kanten uit schietend, maar net genoeg om er enige vorm van tempo in te houden. Is ook nodig, want als ambient zou dit absoluut tekort schieten. De beats brengen structuur en houden het geheel vooral levendig.

Wat vooral goed te horen is, is de aandacht die aan het album geschonken is. De melodieën en beats vallen bijna allemaal precies op hun plek en er schijnen ook verwijzingen naar Twin Peaks in verstopt te zitten. Nu ben ik pas net aan die serie begonnen en kan ik daar dus niet over oordelen, maar de titel is in elk geval een citaat uit de serie. Dit soort frutsels maken het album misschien net wat leuker voor wie er in wil duiken, maar ik kan me ook voorstellen dat een fan van de serie nogal teleurgesteld zou zijn over de muziek hier. De muziek van Twin Peaks wordt namelijk niet benaderd, ondanks de verwijzingen ernaar is hier vooral het typische CCO-geluid te horen.

Het mooiste aan het album zijn eigenlijk de momenten waarin een duidelijke tegenstelling tussen de warme melodieën en iets klinischer beats bestaat. Neem bijvoorbeeld het begin van The Prevailing Wind, waar een baslijn, melodie en ritmes ondanks de tegenstelling een hele mooie mix vormen. Of Sing the Noise, eigenlijk wel het mooiste nummer van het album, weer hetzelfde aan het begin, maar ditmaal iets meer beweging in de baslijn. Het geeft een ontzettend mooi effect, en volgens mij weten deze artiesten dat heel goed.

Dat is dan ook gelijk het grote minpunt van het album. Je kan horen dat er erg veel tijd in gestoken is, dat zoveel mogelijk moeite gedaan is om alles op zijn plek te laten vallen. Helaas mist het album hierdoor af en toe wel net dat kleine beetje pit. Het kabbelt net wat te veel aan, waardoor ook 42 minuten aardig lang kunnen gaan lijken. Voor ’s nachts is dit plaatje altijd prima, overdag wil hij nog wel eens te lang zijn. Daarom geen echte topplaat, wel een stevige aanrader voor alle liefhebbers van lichte elektronica.

Waar heb je die wijsheid vandaan?

Gaat het om het laatste stuk, dus "maar als .... te hebben", of om het geheel?

dat ze als Yasume een groter publiek hebben bereikt. Dat gaat alleen op voor Logreybeam die na zijn album op Type eigenlijk niets meer heeft gedaan met muziek (wat ook de reden is dat er van Yasume alleen dit is uitgekomen).
Dit album werd iig niet beter opgepakt dan het solo werk van Xela uit die tijd. For Frosty Mornings and Summer Nights werd toen al behoorlijk veel opgepikt. Net zoals Tangled Wool van een jaar later.

Dit album stond al jaren in mijn ''wachtrij'', en na dit eindelijk gecheckt te hebben kan ik nou niet bepaald zeggen dat ik veel gemist heb; album boeit amper en het doet me dan ook vrijwel de gehele plaat erg weinig. Hopelijk een groeier, maar op dit moment geen voldoende waard: 2,5*.

In welke omstandigheden heb je hem beluisterd? Klinkt alsof het een 'moetje' was.

Uiteraard geen ''moetje'', ik bepaal namelijk zelf wat er in mijn wachtrij komt . Volgens mij kwam ik via tovenaar's top 10 bij dit album terecht, en wilde ik hem daarom beluisteren, al duurde dat dus even.

Ik heb em ook al regelmatig gedraaid en ook bij mij werkt het niet, terwijl ik zowel Xela als Logreybeam prima kan smaken... Zou ook ergens rond de 2.5 uitkomen denk ik.

Ja mensen! Dit is echt heerlijk voor als je bijna een examen moet doen. Wat een warmte en wat een rust.

Erg mooie en sfeervolle plaat.
De 'drones' relaxeren, terwijl de krakende & en volle drums zorgen voor het mooie trage tempo.
Perfect zoals Bram zegt als je moet studeren, maar daarbuiten lijkt het me ook een mooie plaat.
Bedankt voor de tip Bart.

drones? Wist niet dat die in dit album zaten...

Drones staat met een reden tussen haakjes.
Het zijn geen drones, maar ik weet geen andere benaming voor die "drones"."

soundscapes? synthesizers? achtergrondgeluiden?

Bijvoorbeeld.

Ik vind het een fijne plaat, niet heel vernieuwend. Maar dat hoeft ook niet, lekker voor de zondagochtend. Vinyltje ook voor een schamele 5 euri op de kop weten te tikken.