Boards of Canada - Twoism (1995)

Niet echt slecht of zo, maar veel meer dan behang is deze muziek ook niet.

Staat nu al enkele keren op repeat, maar veel bekends komt er niet. Blijft vooral op de achtergrond wegzweven, in licht melacholische sferen, zonder echt muziek te worden.

Aangenaam als je gezelschap hebt en de conversatie belangrijker is dan de muziek, maar verder weinig echt negatiefs over te melden.

3*

Ik denk ook dat ik Twoism de 'slechtste' release van ze vind. De nummers hebben minder identiteit dan bij andere albums, zo lijkt het...
De zwarte cd waar het op geperst is ziet er dan wel weer cool uit. Dat moesten ze vaker doen vind ik!

(ik vind dit overigens geen avant-garde, maar goed ...)

3.5*

Zelfde verhaaltje als bij Campfire Headphase. Beter dan de bekende BoC album, maar ook na een aantal keer horen is er niks dat er echt positief uitspringt. Albumpje dat zich naar de achtergrond dwingt en daar rustig wat rondneuzelt, maar nooit actief mooi wordt.

Ook hier blijven mijn 3* staan.

Ik ken alleen het nummer twoism van deze ep, maar dat vind ik wel veruit het mooiste nummer van BOC. Ik heb daar wel een paar luisterbeurten voor nodig gehad om dat te ontdekken, maar ik raad elke BOC liefhebber eens goed naar dat nummer te luisteren, want ik vind het echt geniaal.

Elk nummer heeft wel een bepaalde genialiteit, voor mij niet perse een bovenuit-stijger. Een schoonheid is te vinden die je haast nergens anders vindt, de kracht van BoC. Dicht tegen de 5 sterren bij mij al een tijd deze plaat. Je moet het kunnen waarderen.

1986 Summer Fire is toch wel 1 van de meest melancholische nummers die ik ooit gehoord heb, jammer dat deze enkel als bonus toegevoegd is bij de Japanse release.

Over het algemeen kent deze plaat geen enkel zwak moment, maar ook nooit echt DIE enorme uitschieter naar boven, zoals in de 3 albums wel hel geval is. Wel constante degelijkheid zoals ik van BoC kan verwachten, 4.5* nu .

Zij blijven mijn helden. Voor de mensen die niet van BoC houden, de meeste albums/EP's beginnen pas echt op hun plaats te vallen na tientallen luisterbeurten. Soms hoor ik nog nieuwe elementen na zowat 100 luisterbeurten...

Heb zelden een hoes gezien die zo perfect de muziek weergeeft, hoewel dat voor de Boards natuurlijk vrijwel onmogelijk is
Dit was het begin van BoC-verslaving.

Oirectine, Seeya Later en Smokes Quantity hebben zulke onaards mooie melodiën.. zo kan alleen BoC ze maken.

4* met kans op verhoging.

Sixtyniner is ook wel één van BoC's sterkste composities vind ik. Dit is een zeer creatieve EP, ongelovelijk bijzonder. Het enige dat me (voorlopig) van de 5* afhoudt is dat een enkel nummer me niet compleet pakt, maar dat is dan ook een enkel.

Ik ben het volkomen met je eens Eelco. Vooral de intermezzo in Sixtyniner is prachtig! Verder moet ik nog een keer vermelden dat 1986 Summer Fire misschien wel het mooiste korte nummer is dat BoC heeft gemaakt. Ik heb overigens een remix van 1986SF, die bijna 5 minuten duurt, die ik vaker beluister dan het origineel.

Inderdaad de Intermezzo is zo mooi, het nummer heeft wat van het verstilde van Turquoise Hexagon Sun, dat is ook één van hun sterksten op de lange termijn.

1986 Summer Fire is prachtig natuurlijk! ben benieuwd naar de mix

ik heb deze ooit eens kado gedaan aan een vriend. vriend blij. meteen de cd in de stereo. eerste wat zijn vriendin zegt: maar dit klinkt toch hartstikke vals??? en wij: jah, geniaal toch!
en zo is het maar net, als je dit niet begrijpt, wordt het nooit wat. maar alleen al dat ze maanden in een of andere bunker zitten in the middle of nowhere in schotland om een album te maken, dat maakt deze muziek al magistraal. twoism is mijn duidelijke favoriete track op dit album.

Mooi gezegd .

Voor mij is deze BoC een ware topper, qua tijdsduur is deze mss wat minder, maar wat kan ik genieten na een dag werken van Oirectine

Jezus wat een mooie plaat is dit. Behoort meteen tot mijn BoC favorieten. De meeste albums van dit groepje hebben bij mij normaal even de tijd nodig, maar dit is meteen prachtig. Oirectine, Seeya Later Lang leve Spotify.

Zeer mooie EP.

En dan 1,5*. Vreemd.

Vooral sixtyniner en twoism springen er voor mij uit.

BoC is religieuze muziek voor atheïsten. Diep, bezinnend, vol mysterie. En vooral goddelijk mooi. (ook al geloof ik dus niet in God)

Nog steeds goede EP. Sixtyniner, Oirectine en Seeya Later waren deze keer de favorieten
Sixtyniner de standout track

Vandaag viert deze z'n 30e verjaardag, straks weer eens draaien. En hopelijk weer eens wat nieuws van onze Schotse makkers.