Neil Diamond - 12 Greatest Hits. Vol. II (1982)

Hier staan toch best wel een aantal mooie liedjes van deze troubadour op; Beautiful Noise, Hello Again, Desiree...nee origineel is niet van Ben Cramer. Love on the Rocks en zo zijn er nog wel een paar meer te noemen. Niet iedereen kan een volume II waardig maken. Neil m.i wel.

Deze verzamelaar kwam in 1982 op elpee uit en werd onveranderd op CD gezet een paar jaar later. Ik heb hier de onberispelijke (want niet heel veel gedraaide) vroege CD-versie op CBS 85844.

Het is een aardige verzamelaar en heel veel meer heb je niet nodig om een indruk te krijgen van zijn successen uit vooral de tweede helft van de jaren '70.

Diamond was in die jaren een artiest die best aardige songs maakte en voorzag van zijn typische Diamond-stempel: een geprogrammeerde emotionele trilling of draai in zijn bruine stem, die het goed deed bij de dames, vermoed ik zo, maar waarmee hij artistiek wat aan de oppervlakte bleef. Het werd zijn handelsmerk. De violen deden de rest.

Ik wil hem niet afschrijven voor deze periode, maar ik vind zijn meer recente werk vanaf 12 Songs (2005) een stuk echter klinken en dieper gaan.
Toch heb ik ook voor déze 12 songs wel een ruime voldoende over.

CDCBS 85844, om precies te zijn Echt nog zo'n oude CBS-CD uit de beginjaren van het medium. Later werden de catalogusnummers anders geschreven (en nog later veranderde CBS naar Columbia). Volgens Discogs is dat de enige versie die van dit album op CD verscheen, afgezien van zijn Amerikaanse tegenhanger.
Ik pikte afgelopen zaterdag voor een eurootje zo'n exemplaar mee uit de kringloopwinkel. Eveneens in zeer nette staat, leek me nauwelijks gedraaid. En op zulke momenten prijs ik me gelukkig dat ik een redelijk commerciële smaak heb. Want ik vermaak me eveneens prima met een album als dit.

Natuurlijk zijn dit nummers uit de periode waarin Neil Diamond definitief afgleed van oprechte singer/songwriter met een goed oor voor hits naar iemand die met zijn muziek vooral huisvrouwen wilde behagen. De coverfoto's van deze CD - en trouwens de meeste covers van zijn albums uit die tijd - illustreren dat.
En toch is er weinig mis met deze nummers. Natuurlijk, die 'geprogrammeerde emotionele trilling' waar Wandelaar het over heeft, hoor ik ook. Het is allemaal net iets te berekenend, en ook de overdosis violen doet sommige nummers geen goed. Maar als song blijft het merendeel goed overeind.

Als tiener vond ik Neil Diamond destijds al een oude man die muziek maakte waarbij ik niet tot de doelgroep behoorde. Toch is vooral het nummer Beautiful noise me altijd bijgebleven als een prachtsong. Met name de twee nummers van het gelijknamige album (de andere is If you know what I mean) blijven hier fier overeind.

Ook Be, September morn, Love on the rocks, Hello again en Longfellow serenade vind ik zeer het aanhoren waard, de rest is iets minder. Het is een verzamelalbum, zij het natuurlijk een zeer incomplete. Maar vanwege de korte tijdsspanne waarin deze nummers zijn uitgebracht (uit m'n hoofd gezegd van '74 tot '81) klinkt-ie eigenlijk meer als een regulier album. Een album dat zich op een zonnige zondagmiddag laat beluisteren als een prima songwriters-album. Al speelt bij mij de nostalgie ook wel een woordje mee...

Leuk, kan ik een dikke streep onder zetten. En Diamond bedient hier trouw zijn publiek. Goedgekeurd door de Nederlandsche Vereniging van Huisvrouwen. En daar bedoel ik niks stigmatiserends mee.

Het is voor mijn doen een behoorlijk hoog cijfer voor Neil Diamond. Ik dacht eigenlijk aan 3,75 maar dat getal bestaat niet op de site.
Een mooi cijfer lijkt mij terecht omdat het net de meest interessante tijd voor ND betreft, ook (en wellicht vooral) in commerciële zin.

Hitparade en albumlijsten succes. En het bestrijkt ook gelijk 10 jaar. Als je je dan kunt beperken tot 12 nummers, er is nog heel wat weggelaten zie ik. Skybird valt mij direct op. Nummers van de albums Serenade en Beautiful noise.

Na de Jazz singer, waarvan hier nog America en Love on the rocks aanwezig zijn, was het hele grote succes voor Diamond wel voorbij. Over de voorliggende periode kan hij alleen maar tevreden zijn. En daar houdt automatisch mooi compileren bij.

En dat staat voor mij dan gelijk aan kort maar krachtig, waarom moet alles zo compleet mogelijk. Nu is krachtig misschien niet helemaal op z'n plaats bij Diamond. Maar songs schrijven kon hij.