Neil Diamond - On the Way to the Sky (1981)

Dit album deze namiddag beluisterd op Spotify. Het valt best wel mee. De nummers 1, 2 en 9 zijn het sterkst.
Het is jammer dat er geen verzamel bestaat van de man met het beste uit de jaren 80, 90 en erna. Zo zouden de nummers uit die periode wat meer tot hun recht komen, want nu worden ze genegeerd op verzameld werk. De albums zijn niet goed genoeg om in hun geheel te kopen. Een verzamelaar uit die periode zou dus ideaal zijn.
Stemmen doe ik niet na twee luisterbeurten, maar ik vermoed op 3 sterren uit te komen als ik het beter zou kennen.
En ondertussen staat er toch één berichtje bij dit album.

Inderdaad ook een van de mindere platen. Niet slecht, beetje zouteloos en stuurloos. Alsof er wat gezocht naar een koers uit het verleden maar helaas zonder succes. Jammer. The Drifter is de beste track op dit album, dat heeft alle ingrediënten van een goede Diamond song. Het nummer Guitar Heaven zouden ze moeten verbieden, dat is muzak met een verschrikkelijk Hillbilly gitaar riedeltje. Album opvolger Heartlight vind ik persoonlijk een stuk sterker met meer overtuigende nummers.