Perry Como - And I Love You So (1973)

Perry Como is niet direct een naam waarin ik denk als ik muziek koop. Het leuke van platen halen uit de bakken is dan ook, dat je voor weinig wat kunt flierefluiten, zonder een buil te vallen.
Edoch, deze mocht ik zo meenemen van een oude indische oorlogsveteraan. Een vrolijke symphatieke man, dat mag gezegt zijn. Al enthousiast indische folklore liedjes spelend op zijn akoustische -ietwat ontstemde- gitaar, mocht ik zo tussen zijn platen snuffelen.
Deze zat er bijv. tussen. Nou wist ik dat Perry Como een mooie versie had gedaan van And I Love You So van Don McLean, dus was ik wel benieuwd.
Het valt allerzins mee, en dit album bevat meerdere geslaagde covers, met het Disneyachtige, Romantische Comedy zang van Perry Como. Het is allemaal wel wat braaf, maar het heeft een gemoedelijke sfeer over zich, die ik zo op zijn tijd wel kan waarderen.
Killing me Softly weet Como ook een eigen draai aan te geven en is dan weer totaal anders als die van The Fugees.
Aubrey mist dan net dat beetje extra, wat een David Gates van Bread aan dat nummer wist mee te geven, maar klinkt zeker niet onaardig.
Sing voegt als cover m.i niet veel toe aan het origineel.
Tie a Yellow Ribbon, weet dan wel de tijdsgeest goed neer te zetten en Perry heeft dan met zijn warme stemgeluid ook wel een toegevoegde waarde aan het typische jaren zeventig nummer.
Afsluiter I Believe in Music is goed gedaan. Het nummer heeft al wat 'power' in zich en tuurlijk blijft het allemaal binnen de lijntjes, maar een tekening die binnen de lijntjes is gekleurd, kan er ook mooi uitzien.
Perry Como, een prettige verrassing.

Ik snap niet wat auteur Don McLean tegen Como's versie van And I Love You So kon/kan hebben. Prachtige versie en ook andere covers weet Perry goed te interpreteren.