Francesco Tristano - Auricle / Bio / On (2008)
mijn stem
9 stemmen
Luxemburg
Electronic / Neoklassiek
Label: Infiné
- Auricle / Bio / On1 (26:16)
- Auricle / Bio / On2 (23:15)
0
geplaatst: 1 januari 2009, 17:17 uur
Apart plaatje dit. Het begint erg mooi; experimentele pianoklanken in een soort geluidscollage, met heel vaag op de achtergrond het ritme dat verderop in het nummer meer naar de voorgrond zal treden. Een goed begin dit, mooie sfeer wordt hier neergezet.
Na zo'n 10 minuten kruipt het ritme meer naar voren en wordt het nummer stukje bij beetje met minimale ingrediënten voller gebouwd. Op zich gebeurt er op de achtergrond dan ook nog wel het een en ander, maar toch verslapt mijn aandacht gedurende het nummer meer en meer. Ik denk dat het door de tè minimale 'standaard' beat komt. Slecht is het allemaal zeker niet, maar voor mijn gevoel wordt de spanning vanaf een bepaald moment meer af- dan opgebouwd.
Track 2 is wat minder experimenteel, maar voor mijn gevoel wel wat warmer dan track 1. Ook zit er meer een 'drive' in dit nummer, waardoor de aandacht wat minder snel verslapt. Toch vertrekt hier mijn gezicht even als ik na 10 minuten die standaard 'clap' er weer in hoor komen.
Voor de sfeer verdient dit album zeker de nodige lof, maar in combinatie met de minimale beats vind ik het allemaal toch wat minder. Het had van mij of ièts verrassender mogen zijn, of ècht minimaal (zoals bijvoorbeeld Closer van Plastikman). Nu doen de beats toch wat afbreuk aan het sfeertje dat aanvankelijk wordt neergezet.
3*
Na zo'n 10 minuten kruipt het ritme meer naar voren en wordt het nummer stukje bij beetje met minimale ingrediënten voller gebouwd. Op zich gebeurt er op de achtergrond dan ook nog wel het een en ander, maar toch verslapt mijn aandacht gedurende het nummer meer en meer. Ik denk dat het door de tè minimale 'standaard' beat komt. Slecht is het allemaal zeker niet, maar voor mijn gevoel wordt de spanning vanaf een bepaald moment meer af- dan opgebouwd.
Track 2 is wat minder experimenteel, maar voor mijn gevoel wel wat warmer dan track 1. Ook zit er meer een 'drive' in dit nummer, waardoor de aandacht wat minder snel verslapt. Toch vertrekt hier mijn gezicht even als ik na 10 minuten die standaard 'clap' er weer in hoor komen.
Voor de sfeer verdient dit album zeker de nodige lof, maar in combinatie met de minimale beats vind ik het allemaal toch wat minder. Het had van mij of ièts verrassender mogen zijn, of ècht minimaal (zoals bijvoorbeeld Closer van Plastikman). Nu doen de beats toch wat afbreuk aan het sfeertje dat aanvankelijk wordt neergezet.
3*
0
geplaatst: 4 januari 2009, 12:55 uur
Redelijk pover.
Vooral het eerste nummer is best destructief. Daar waar normaal het appeal van dark ambient dit, in de groezelige randjes en texturen wordt er een kale beat overgegooid die alle appeal de kop in drukt. Zo krijg je een beetje het jump-effect, "the worst of both worlds". Ook die piano vind ik niet om aan te horen.
Tweede nummer is inderdaad een stuk warmer, voornamelijk door toevoeging van een melodieuze sample met galm. Doet de plaat wat opleven maar ook dit nummer weet amper de saaiheid te overstijgen. Doet het verder wel aardig als achtergrondgewiebel tijdens de afwas.
Pover plaatje, vooral het eerste nummer is een complete mislukking en barst uiteen van politiek correcte saaiheid.
2*
Vooral het eerste nummer is best destructief. Daar waar normaal het appeal van dark ambient dit, in de groezelige randjes en texturen wordt er een kale beat overgegooid die alle appeal de kop in drukt. Zo krijg je een beetje het jump-effect, "the worst of both worlds". Ook die piano vind ik niet om aan te horen.
Tweede nummer is inderdaad een stuk warmer, voornamelijk door toevoeging van een melodieuze sample met galm. Doet de plaat wat opleven maar ook dit nummer weet amper de saaiheid te overstijgen. Doet het verder wel aardig als achtergrondgewiebel tijdens de afwas.
Pover plaatje, vooral het eerste nummer is een complete mislukking en barst uiteen van politiek correcte saaiheid.
2*
* denotes required fields.
* denotes required fields.