Geri Halliwell - Schizophonic (1999)

Een hele goed cd, boven mijn verwachtingen. Dit is Geri's beste solo-cd. Hier heeft ze ook het meeste geld mee verdient en de meeste hits mee gehad. Zeker kopen deze cd! Hij is heel erg goed!

In Engeland lopen ze weg met Geri en haar album was daar dan ook een groot succes. In Nederland waren we
minder van deze dame gecharmeerd. Toch moet ik zeggen dat haar album best leuk is. Met de singles Look At Me, Lift Me Up, Bag It Up en Mi Chico Latino.

Lekker album, vooral emotionele nummers zijn mooi!

Een leuk album, mijn favoriete liedjes zijn "lift me up", Walkaway en Mi Chico Latino. Ik hoef alleen het album Passion te nog kopen.

Was toen ik jonger was gek van dit album! Heb hem een aantal jaartjes geleden nog eens opgelegd, en ik moet zeggen dat ik hem toch wel wat minder vond dan vroeger..

Maar Look at me, Lift me up & bag it up blijven wel lekkere nummertjes

De verwachtingen van dit album waren wat hoger dan die van collega Mel C. ( Allebei recente aankopen.) Geri valt onder EMI, en die staan er bij mij niet bekend om dat ze troep tekenen. Halliwell heeft met Schizophonic een album gemaakt, dat ik zonder moeite al vier keer gedraaid heb. Verstandige zet om er niet meer dan 10 liedjes op te zetten. Zo groot is Geri haar schrijftalent nou ook weer niet. De stem is niet slecht, maar zeker niet groots. Gewoon een middelmatige zangeres met een leuke uitstraling.

Schizophonic opent met het beste nummer: Look at me. Een origineel en verfrissend nummer, dat met kop en schouders boven het gemiddelde radio 538 nummer uitsteekt. Alleen al dit nummer rechtvaardigd de aankoop. Gelukkig maar, want de doorsnee popmuziek van Lift me up is niets voor mij. Geen mooi refrein en ze doet er niets nieuws mee. Nou hoeft dat ook niet, maar een stem als die van haar maakt het er niet interessanter op.
Walkaway is gewoon mijn smaak niet, en dit geldt ook voor Mi chico latino. Het jazzy Goodnight kiss is een stuk beter voor me te verteren, leuk relaxed stukje muziek.
Het tweede,echt belangrijke nummer van de plaat is Bag it up. Een fijn dansnummer, dat qua stijl beïnvloed lijkt door de jaren 70 disco uit Amerika. Van de laatste vier liedjes zijn Sometime & Let me love you wel leuk. Een aardig album om later nog eens te draaien.

Ze heeft best een mooie stem.

Voor mij is dit het perfecte voorbeeld van een volkomen nutteloze zangeres die toch een goed album wist te maken. Hulde daarvoor aan de producers, maar ook aan Geri zelf aangezien aan alle nummers meeschreef. Het vocale talent van Geri Halliwell is zeer beperkt, dus het repertoire is afgestemd op hetgeen wat haar nog net lukt: simpele popliedjes inzingen. Maar goed, het mag gezegd worden dat veel nummers erg leuk zijn. Het album is vooral erg zomers en luchtig gehouden, vandaar dat ik hem van de week met het mooie weer weer voor het eerst sinds ongeveer een jaar uit de kast heb gehaald.

De twee hoogtepunten zijn wat mij betreft de singles Mi chico latino en Bag it up. Mi chico latino is wellicht geen hoogstaand stukje muziek, maar het klinkt na al die jaren nog erg verfrissend. Misschien moet dit nummer gekwalificeerd worden als guilty pleasure, maar het roept bij mij wel het ultieme vakantiegevoel op. Ik heb alleen nooit begrepen waarom het refrein grotendeels in het Spaans wordt gezongen, terwijl je in de coupletten zinnen hoort als “La dolce vita”, wat dus Italiaans is. Zoals gezegd is ook Bag it up erg leuk. Het thema van dit nummer is vooral hoe zij en haar (fictieve) partner heel erg van elkaar verschillen, terwijl in de videoclip de nadruk juist erg gelegd wordt op het girl power thema. Al met al een zeer leuk liedje, mede vanwege de grappige tekst… ”Treat him like a lady!”. Het heeft ook een soort van sixties sfeertje. Een nummer als Walkaway is toch ietwat ongelukkig uitgekozen. Een ballad is gewoon niet geschikt voor Geri, en vooral bij dit soort nummers valt op dat ze alles behalve een goede zangeres is. Gelukkig is dit het enige skip-moment op het album. Verdere memorabele momenten zijn Look at me, dat ook uit het sixties-vaatje tapt, en het pop-jazzy Goodnight kiss dat een bepaalde loungeachtige sfeer heeft. Ieder nummer is wel oké (met uizondering van Walkaway dus).

Haar tweede CD Scream if you wanna go faster heb ik destijds ook gekocht, maar toen bleek ik haar toch niet meer zo leuk te vinden. De vrolijkheid en het zomerse karakter van deze plaat ontbrak bij haar tweede; die was en is dus ook niet om aan te horen. En deze... hij blijft leuk. Voor af en toe dan, dat wel.

Na al die jaren is Look at Me toch nog steeds een prima popsingle. Bij het intro moet ik altijd aan History Repeating van Propellorheads en Shirley Bassey denken, vast een inspiratie.

Dit is een van die stemmen die ik oprecht niet mooi vind. Wat lomp en schel, waarbij dat accent niet echt helpt.

Bij de Spice Girls werkte dat geluid nog enigszins, omdat de mensen erachter snapten hoe ze het toe moesten passen, en omdat ze vocaal maar een klein deel bijdroeg. Solo? Laat maar.

M'n muzikale lat lag in 1999 niet erg hoog, maar Look at me liet zelfs mij destijds al ergens anders naartoe zappen.

Redelijke video, dat wel. Ze moest het van charisma en persoonlijkheid hebben. Op een bepaalde manier was ze binnen de Spice Girls wel degelijk nodig.

Er zitten een paar leuke nummers bij, maar met haar stem gaat er standaard een halve punt af. Ik kan hier te lang naar luisteren, helaas. 3*

1. Look at Me (4:31) --- 3,5
2. Lift Me Up (3:52) --- 3,5
3. Walkaway (5:04) --- 3,0
4. Mi Chico Latino (3:14)  --- 3,5
5. Goodnight Kiss (4:39) --- 3,0
6. Bag It Up (3:45)  --- 3,5
7. Sometime (4:05) --- 3,0
8. Let Me Love You (4:01) --- 2,5
9. Someone's Watching over Me (4:14) --- 3,0
10. You're in a Bubble (3:26) --- 3,0

Irritante stem, onmogelijk om hier een album van uit te zitten. Maar ja, dat geldt voor alle leden van de Spice Girls.