Geri Halliwell - Schizophonic (1999)

Voor mij is dit het perfecte voorbeeld van een volkomen nutteloze zangeres die toch een goed album wist te maken. Hulde daarvoor aan de producers, maar ook aan Geri zelf aangezien aan alle nummers meeschreef. Het vocale talent van Geri Halliwell is zeer beperkt, dus het repertoire is afgestemd op hetgeen wat haar nog net lukt: simpele popliedjes inzingen. Maar goed, het mag gezegd worden dat veel nummers erg leuk zijn. Het album is vooral erg zomers en luchtig gehouden, vandaar dat ik hem van de week met het mooie weer weer voor het eerst sinds ongeveer een jaar uit de kast heb gehaald.

De twee hoogtepunten zijn wat mij betreft de singles Mi chico latino en Bag it up. Mi chico latino is wellicht geen hoogstaand stukje muziek, maar het klinkt na al die jaren nog erg verfrissend. Misschien moet dit nummer gekwalificeerd worden als guilty pleasure, maar het roept bij mij wel het ultieme vakantiegevoel op. Ik heb alleen nooit begrepen waarom het refrein grotendeels in het Spaans wordt gezongen, terwijl je in de coupletten zinnen hoort als “La dolce vita”, wat dus Italiaans is. Zoals gezegd is ook Bag it up erg leuk. Het thema van dit nummer is vooral hoe zij en haar (fictieve) partner heel erg van elkaar verschillen, terwijl in de videoclip de nadruk juist erg gelegd wordt op het girl power thema. Al met al een zeer leuk liedje, mede vanwege de grappige tekst… ”Treat him like a lady!”. Het heeft ook een soort van sixties sfeertje. Een nummer als Walkaway is toch ietwat ongelukkig uitgekozen. Een ballad is gewoon niet geschikt voor Geri, en vooral bij dit soort nummers valt op dat ze alles behalve een goede zangeres is. Gelukkig is dit het enige skip-moment op het album. Verdere memorabele momenten zijn Look at me, dat ook uit het sixties-vaatje tapt, en het pop-jazzy Goodnight kiss dat een bepaalde loungeachtige sfeer heeft. Ieder nummer is wel oké (met uizondering van Walkaway dus).

Haar tweede CD Scream if you wanna go faster heb ik destijds ook gekocht, maar toen bleek ik haar toch niet meer zo leuk te vinden. De vrolijkheid en het zomerse karakter van deze plaat ontbrak bij haar tweede; die was en is dus ook niet om aan te horen. En deze... hij blijft leuk. Voor af en toe dan, dat wel.