Michael Hurley - Armchair Boogie (1970)

Geen stemmen? What a shame..

Erg leuke country/folk plaat. Hurley doet denken aan Van Zandt en dat kan niet verkeerd zijn. Een aantal zeer mooie nummers, zoals The Werewolf, Be Kind to Me, Troubled Waters, Sweedeedee, Light Green Fellow..

Hurley is een sterke zanger, maar ook zijn teksten zijn goed:

Nobody knows how much I love the maiden... as I tear off her clothes

Vooral als het wat weemoedig wordt, vind ik Hurley erg sterk. Soms heeft hij ook van die hoge uithalen, die niet iedereen zal kunnen waarderen, maar ik heb er geen last van. Zijn stijl doet denken aan de wat 'ouderwetse' countryzangers, in Be Kind to Me hoor je dat best goed - het beste nummer btw.

Sterke plaat, waar wel wat meer aandacht voor zou moeten zijn.

En die hoes is ook meesterlijk!

Toch een schande dat dit zo onbekend is....

Als ik Be Kind To Me hoor, wil ik me volgooien met goedkope drank en de buren de hele nacht wakker houden met valse zang en lompe dans. Fraai nummer

Ach, een hoogtepunt in mijn nietige bestaan: Michael Hurley is opgemerkt!

Zeer sterk nummer, inderdaad. Ik noemde het in mijn vorige bericht het beste nummer, maar die eer gaat toch echt naar The Werewolf. Naar mijn, zij het bescheiden, mening één van de beste nummers ooit gemaakt. Maar ik raad jou en iedereen eigenlijk ten zeerste aan om de muziek van Hurley een kans te geven. Het zal niet uitlopen op een deceptie, zie mij maar als bewijs, moge dat helpen.

Het is nog jouw verdienste ook: toen ik gisteren die lijst met aanbevolen obscure albums zag op het forum, ben ik met youtube bij de hand een paar van die dingen gaan checken. Is wel leuk als er niet alleen maar aanbevolen wordt, dacht ik, maar er ook in ieder geval één iemand is die ook luistert naar die aanbevelingen (altijd een probleem op een forum vol muzieknerds ). Dit vond ik wel het leukste dat ik gehoord heb, denk ik.

Voor een deceptie hoeven we niet bang te zijn, vermoed ik, want het past redelijk in mijn straatje. Ga proberen de plaat te scoren, al is hij volgens mij niet meer leverbaar volgens reguliere kanalen. Hoop in de toekomst nog een fatsoenlijke beoordeling te schrijven. Misschien kunnen we een trend zetten?

The Werewolf heb ik inmiddels ook beluisterd, ja. Prachtig. Ik heb sowieso een grote zwak voor dit soort simpele, traditionele maar o zo persoonlijke liedjesmuziek.

Sandokan-veld, ik wacht met smacht op je stem. Waar blijf je?!

Ik ben een brave jongen die zich aan de regels van de site houdt, en aangezien ik alleen een paar nummers van deze plaat op Youtube heb beluisterd, mag ik dus niet stemmen totdat ik de plaat heb gevonden en in zijn geheel gehoord. Tot die tijd moet dhr. Hurley het helaas doen met een flinke duim omhoog van mijn kant.

Wees gerust dat het opsporen van de plaat op een prominente plek op mijn lijstje met taken staat

Jammer is dat. Je weet hopelijk dat de bad boys altijd de mooie meisjes krijgen?

En muziekobsessie, dat is natuurlijk niet helemaal de bedoeling.
Deze gooi in trouwens in mijn top10, waar het ook thuishoort.

Ik heb deze plaat inmiddels een aantal keer helemaal kunnen beluisteren via mijn gloednieuwe Spotify-account. Hoera voor de moderne tijd, hoera voor de oudbollige muziek.

Hoewel ik de topwaardering van Social_Mask een beetje geflatteerd vindt, zou deze man inderdaad best wat meer aandacht mogen krijgen, zeker gezien de hele volksstammen die dwepen met iets als de soundtrack van O, Brother, Where Art Thou.

We vinden hier 14 sympathieke Amerikaanse folkliedjes, laverend tussen melancholie en meligheid. Ongewassen muziek, stinkend naar zelfgestookte whiskey. Af en toe had het wel iets urgenter gemogen, maar langzaam maar zeker kruipen liedjes als The Werewolf, Sweedeedee en Light Green Fellow onder de huid, met hun rauwe eerlijkheid, schalkse knipoog en verrassend sterke melodieën.

Een meesterwerk zou ik het nog niet willen noemen. Veel afwisseling zit er niet in, en veel van de charme van deze opnames drijft op een soort vagabond-romantiek die toch wel het leukste is als je zelf enigszins in de olie bent. Mijn waardering zweeft nu ergens tussen de 3,5 en 4 sterren, maar voor liefhebbers is dit een aanrader en ik ben in een goede bui, dus hierbij vier sterretjes en een heuse recensie.

Hier ga ik nog wel een aantal keer van genieten, drankje bij de hand en zingend in canon met mijn innerlijke weerwolf. Zo'n brave jongen ben ik dus ook weer niet.

Pas op, weet wat je aanricht, het kan hier nog eens druk worden !

Grootste verdienste van deze plaat: het terug in de tijd gekatapuleerd worden.
Eind sixties, Greenwich Village, Bleekerstreet, koffiehuis.
Daar zit de zoveelste goede singer/songwriter over zijn bier, asbak en gitaar gebogen op de kruk waarop al zovele zaten. En die na geen, een of twee platen verdwenen waren, noem ze maar op: Fred Neil, Paul Siebel, enz.
De sfeer van deze plaat ! Die is geweldig !
De zanger eveneens, maar laten we niet gaan mythologiseren omdat-ie zo onbekend gebleven is.

Oh leuk, nu wordt de knuffelplaat van Social_Mask eindelijk opgemerkt, en dan is de man zelf ineens verdwenen...
Uitgeschreven op de dag dat ik mijn recensie schreef ook nog. Zo beledigend was mijn bespreking toch ook weer niet?

Heel verstandig van de man om op het hoogtepunt te stoppen !

Misschien dat hij nog reincarneert? Was wel een user met een leuke smaak.

Dat mag ik hopen, want ik draai deze week Hurley regelmatig en lust er wel pap van.
Ik hoor deze oude bard graag bij de open haard (bij mij een Blokker-dvdtje).
Zou hij over het graf heen nog wat meer willen aanreiken ?

Sweedeedee

Leuke plaar voor liefhebbers van the Felice Brothers. Sweedeedee is ook mijn favoriet.