yorgos.dalman
Inderdaad. "That which remains" was een prachtplaat, diabolisch, duister, krankzinnig. Deze "Shape shifter" kocht ik dus blindelings en ook bij mij viel dat in koude aarde. De EP "Holy war" was me ook al teveel getrommel als ik het me goed kan herinneren. Het laatste album van Coph Nia is iets waar ik me dus maar niet meer aan gewaagd heb. Zou het hier dan, helaas o helaas, toch om een eendagsvlieg gaan?