Een soort industrial grunge met een zanger die een kruising is tussen Layne Staley (Alice in Chains) en Scott Weiland (Stone Temple Pilots). Stuk voor stuk aardige nummers maar weinig uitschieters. Door de wat eenvormige sound (veel zware vervormende synths die het ritme aangeven) is het al snel meer van hetzelfde en dan is een uur (mijn editie heeft 16 nummers) toch wat teveel van het goede. Voor op de fiets is het wel lekker door de vele up tempo tracks. Maar ben je eenmaal van A naar B gereden, ben je al gauw vergeten wat je eigenlijk hebt gehoord.