Dan Penn - Nobody's Fool (1973)

Mijn favoriete genre is country-soul-funk, waarvan Jim Ford ook deel uit maakt. Maar dit is toch wel mijn favoriete vergeten meesterwerk ten top!!! Op All music en platomania lees ik dat Nobody's Fool gedateerd klinkt. Wat een dombo's, integendeel tijdloos en 30 minuten heerlijk afwisselende nummers van de meesterproducer zelf. Producersplaten hebben altijd mijn voorkeur gehad, meestal minder bekend maar toch erg goed. Lodi is een cover van CCR. Maar nummers als Time en I hate you(weer is wat anders als love!!)zijn toch wel meesterlijk mooie ballads terwijl Nobody's fool en if love was money heerlijke vette funk bevatten. Helaas is deze niet meer op cd te krijgen, wel weet ik dat hij op plaat heeeeel veel waard is en dat is nou is een keer terrecht. En wat een waanzinnig mooie hoes!!!
Een dikke 5!!!!

Als dat Prayer er niet opstond een dikke 5**. Samen met Do Right Man, dat ook ontsierende NewBornChristian meuk bevat, goed te combineren tot 1 cd, en dan spreken we wel van een topplaat!

”Time / What is time / I only know that I haven’t got any / Used to had plenty / Where did it go?” Ironisch, eigenlijk. Dan Penn is één van mijn favoriete tekstschrijvers. De klassieker The dark end of the street die hij pende, mag met gemak in m’n persoonlijke top 5 favoriete nummers ooit. Het is niet alleen dat nummer, maar tevens veel andere essentiële nummers die hij schreef voor de (veelal) southern soul zangers en zangeressen, waardoor ik oprecht enorm veel respect voor hem heb als een tekstschrijver. Maar uitgerekend voor zijn eigen album, zijn enige album in de jaren zeventig en in ruim twintig jaar tijd, wist hij geen klassieker voor zichzelf te schrijven? Misschien komt het wel omdat hij, zoals hij het zelf al bezong, een gebrek had aan “time”? Dat is toch wel een behoorlijke teleurstelling, voor mij tenminste.

Ik vind dat Dan Penn een prima zangstem heeft, die nergens écht bijzonder wordt, althans, dat laat hij hier niet horen. Ik hoor wél de potentie, maar het komt op deze plaat m.i. niet helemaal mooi uit de verf. Eigenlijk verwachtte ik voornamelijk een soul album, maar met hetgeen we voorgeschoteld krijgen valt dat nog wel mee. Vooral het feit dat uitgerekend een cover, Lodi, het meest soulvolle nummer is, is niet echt een goed teken. Dan is er ook nog wel enige vorm van soul te bespeuren in Raining in Memphis, en het doet me dan voornamelijk denken aan de soul die gemaakt werd in Philadelphia, of anders in Chicago. Verder kan ik ook nog betere momenten vinden in de vorm van de sobere Nobody’s fool en Time, maar daarna houdt het dan ook op. Twijfelgevallen zijn voor mij If love was money en Tearjoint. Ik vind het geen bijzondere nummers, maar vind ze vooralsnog een stuk beter dan wat andere nummers, omdat deze op zich wel aardig aangekleed zijn voor wat betreft arrangement of anders instrumentatie.

Een nummer als I hate you pakt me dan weer totaal niet. Het quasi-poëtische gezwets klinkt in mijn oren toch iets te melig om mooi te vinden. Afsluiter Skin, gebracht als spoken word, moet een anti-racisme nummer voorstellen, maar ik vind hem niet geslaagd. Eerder drakerig, als ik eerlijk ben. Wil je een kritische boodschap overbrengen, dan is dat, vanzelfsprekend, prima, maar dan moet je het ook goed doen. Dan doet dat niet. Hij klinkt verveelt, en dat is jammer. Als hij het nummer door wat meer eigen inbreng zelf wat spannender had aangekleed, had er, denk ik, veel meer ingezeten. Wanneer je de titel Let there be peace leest, denk je net zoiets ergs te verwachten, maar het valt me alleszins mee. Ik ben niet zo’n liefhebber van nummers met dit soort teksten, maar het klinkt tenminste oprecht. Dat is nou net de bedoeling, lijkt me. Ondanks die mening, vind ik het nummer ook niet echt bijzonder, maar zoals gezegd: het is minder erg dan gedacht. Deze drie nummers vind ik grote minpunten op dit album.

Vooralsnog ben ik niet overtuigd van Dan noch zijn debuut. Ik zal het album nog een paar luisterbeurten geven. Misschien dat dan het welbekende kwartje valt, al vrees ik na nogal veel luisterbeurten van niet.

snap jou niet angelo, vind dit juist veel origineler dan altijd maar dat platgereden pad der soulgenre. Vergis je niet ik hou ook van soul maar vind deze plaat juist zo goed omdat hij buiten alle genre's valt. En daarmee een gedurfde stap zet waarmee de meeste 't niet waarderen alleen omdat 't niet te plaatsen valt. Net als dat nummer i hate you"is toch best gedurft juist omdat 't een ballad is als zovele echter door de tekst kompleet anders. Dat nummer pakt mij juist bij de strot.En skin vin ik ook echt prachtig alleen al om die fantastische strijkerspartij. Maargoed ken deze plaat ook al 15 jaar ofzo mischien moet je m vaker luisteren.Want na al die jaren zijn dit voor mij de echte hits die hij geschreven heeft, niet al de bekende nummers voor andere die gaan mij juist vervelen.

Ik heb laatst meegedaan aan een bieding op de LP op ebay. Met nog 4 dagen te gaan, ben ik na 180$ afgehaakt. Dat ging me echt te ver.

Ik wil dit album zeer graag op vinyl hebben, maar het is voor nu nog even behelpen met een CDtje.. wanneer gaan die flapdrollen van bv. Music on Vinyl dit album nou eens uitgeven? Of Bearfamily of Rhino?!?!?!

Of zoals ik in een bericht aan Rhino schreef:
It has soul, it has country, it has something rough and something teethmelting sweet.. Mickey Newbury-like choirs and a Gene Clark sadness. Probably a good seller too.... * close to on my knees here*

Vervolgens schreef Rhino mij:
Hi Duco!

Thanks for your message!
Unfortunately there aren't any upcoming reissues of the album. We suggest to follow our Facebook page and www.rhinorecords.com for the latest news of any upcoming releases.

Thank you for the tip regarding Dan Penn's Nobody's Fool! We'll look into it.

All the best,

Team Rhino Benelux

Kortom, schreeuw in de wildernis..

ja als heruitgave zou dit een knaller kunnen zijn mooi met wat exclusief op single uitgebrachte tracks van rond 73 erbij en je hebt een bestseller! ken al heel wat mensen die daar op wachten

Nu ook contact gehad met Light in the Attic... ben benieuwd of ik ergens een balletje aan het rollen kan krijgen... Lijkt me ook tof om een keer met hem zelf te mailen ofzo.

Ducoz bij Bear Family hebben ze jou verzoek hier gelezen!
Nobody's Fool - Bear Family

Super!!!!!!

Ik had ze destijds wel gemaild. Wie weet! Direct besteld.

Vandaag binnen gehad! Hij ziet er geweldig uit en klinkt fantastisch. Bij de betere platenzaak ook te krijgen voor tegen de 25€

ben zeer benieuwd naar die nieuwe uitgave. ga m deze week halen

hier een tip van nog zo'n producers vergeten meesterwerk Mike Hurst - Home (1970) uit dezelfde hoek als nobody's fool.

Zeker bij de Plaatboef in Rotterdam?

Uiteraard; )))

Hij is mooi, met klaphoes en al en hij klinkt fantastisch, zoals alleen vinyl kan klinken.
Dan Penn schreef vooral voor soulartiesten, maar wist je dat deze plaat eerst een soort demo was?
Songmateriaal bedoeld voor Elvis Presley. Dat ging niet door, waarna Penn er een "volwaardig" album van maakte. Had me wel wat geleken, Elvis die deze nummers zingt!

Een gemiste kans. Elvis had deze nummers naar een hoger niveau kunnen zingen. Toch is het ook zo een uiterst genietbaar album.

Dan Penn heeft voornamelijk naam gemaakt als songwriter en als producer. In 1972 bracht hij pas zijn eerste album uit en daarna zou het 24 jaar duren eer er een opvolger (Do Right Man) verscheen. En sindsdien heeft hij wat vaker nog een album uitgebracht en onlangs zelfs nog eentje, Living On Mercy.
Maar het moet gezegd het niveau van dit debuut zou hij niet meer halen.
Op dit debuutalbum is het onvervalste Country-Soul wat hij ten gehore brengt. Schitterend is overigens zijn bewerking van het CCR nummer, Lodi. Ook erg fraai is de country ballad, I Hate You, welke overigens in 1973 door Ronnie Milsap hoog de country charts ingezongen zou worden.
Afijn, de songs op dt album zijn prima in orde evenals de muzikale uitvoering en de productie en de zangstem van Dan Penn is niet echt een opvallende stem maar voldoet prima en geeft het album een heerlijke lome sfeer. Terecht is dit album toch wel een klassieker in het Country-Soul genre.

een lichte tegenvaller dit debuutalbum van de levende legende Dan Penn. voor mij niet de country soul klassieker waar die door velen voor wordt gehouden. alhoewel de productie behoorlijk gedateerd klinkt, geeft dit juist ook wel charme aan dit "Nobody's Fool".

Dan Penn schreef mee aan 9 van de 10 nummers, alleen de aanstekelijke CCR klassieker "Lodi" is een nummer van John Fogerty, waar hij op dit album in de vorm van een ballad een prachtige versie van heeft gemaakt.

uitschieters op dit album vind ik de soulvolle ballads "Time", "Lodi" en "I Hate You. ook de iets meer up-tempo nummers "Nobody's Fool", "Raining In Memphis" en "Ain't No Love" bevallen mij zeer.
jammer dat hij dit niveau niet weet vast te houden op de laatste 3 tracks die een goede melodie ontberen. met name "Prayer for Peace" een protestsong tegen de destijds in Vietnam woedende oorlog en "Skin" zijn songs die niet beklijven. "If Love Was Money" op zich een sterke song, wordt naar mijn mening ontsierd door schelle blazers en strijkers.

Dan Penn heeft feitelijk slechts 3 reguliere, solo albums gemaakt. prefereer zijn 2e solo album "Do Right Man" dat pas 21 jaar later verscheen. een veel helderder productie met betere songs, die fris en energiek klinken. zijn derde soloalbum "Living On Mercy" (2020) dat wel erg laid-back is en tegen de mainstream aanzit, beschouw ik als de minste van de 3.

"Blue Nite Lounge" (2007) dat hier op MuMe als zijn derde album staat vermeld, is onderdeel van een demo serie van 5 albums uitgebracht op het label Dandy Records. de overige 4 zijn "Junkyard Junky" (2007), "I Need a Holiday" (2013), "Something About the Night" (2016) en "Prodigal Son" (2022).

Album werd geproduceerd door Dan Penn
Recorded at Beautiful Sounds, Memphis, Tennessee (and some other nice places)