Travis - The Man Who (1999)

Ik ben 1 zomer compleet in de ban van dit album geweest. Verder vind ik de platen van Travis een stuk minder, maar deze is echt fantastisch.

Alhoewel ik The Invisible Band beter vind, blijft deze ook prachtig. De hidden track die achter Slide Show is verstopt is heerlijk, maar die lijkt zo van Good Feeling gepakt te zijn.

Driftwood, Turn en Writing to Reach You zijn top-nummers.

Dit is typisch zo'n album die tijdloos blijft.
Live vind ik de boys ook zeer genietbaar: ze stralen een hoop poisitiefs uit zonder dat het zoetsappig gaat worden.
Echt zo'n band waar je gewoon een blij gevoel door krijgt. Heerlijk.

Een van m'n lievelingsalbums. Ik ben een grote fan van Travis, maar dit is het enige album van hun waarvan ik echt elk nummer mooi vind. Turn is vooral schitterend..

Blue Flashing Light ja. Ook mijn favoriete track eigenlijk

Teruggevonden onder een dik pak stof. Waarom hij zo'n pak stof gekregen heeft weet ik niet, misschien omdat ik hem te vaak heb geluisterd tijdens mijn laatste verhuizing.

Heb dit album 2 weken geleden gekocht, heb hem nog niet eens geluisterd. Ga ik dus snel doen. Ben erg benieuwd.

goede singles, dat dan weer wel

Travis is een geweldige band die me al regelmatig vrolijk heeft gemaakt, zo ook enkele nummers op dit album. Het nummer "Turn" vind ik echt ongelooflijk goed! Ook "Writing to reach you", "Why does it always rain on me", "Luv" en bonustrack "Blue flashing light" zijn van hoog niveau. De overige nummers vind ik wel wat minder en sla ik soms al wel eens over, iets wat mij bij hun album "The invisible band" zelden overkomt.

Dit is en zal voor mij altijd een bijzonder album blijven...

Een aantal jaren geleden bracht ik voor mijn werk veel tijd door in Reading, UK. Mijn Australische vrienden aldaar draaiden dit album helemaal grijs. We waren compleet in de ban van deze plaat. Naarmate de tijd vorderde ging ik beter en beter naar dit album luisteren en ontdekte pas de ware schoonheid, daar het in beginsel meer draaide om het gevoel van vrolijkheid dat de plaat teweeg bracht.

Mede omdat ie nooit verveelt en omdat ie me zoveel goede herinneringen geeft, verhoog ik mijn stem weer van 4,5 naar 5*

Och, wat een emotioneel verhaal broertje van me , maar nadat ik dit album eigenlijk tijden heb ondergewaard en niet geloofde dat deze beter is dan The Invisible Band moet ik eigenlijk zeggen dat ik The Man Who toch een stukje beter vind. 4,5*

He kleine wijsneus... Heel goed! Zolang je mij als je muziekgoeroe beschouwt, komt het helemaal goed met je!

Met The Invisible Band is ook niets mis, overigens.

Slide Show moet volgens mij 10:31 zijn ipv 18:31 of het moet aan mij liggen

Volgens mij ook 10.31 inderdaad. Wel vervelend dat het 2 minuten stil is voordat Blue Flashing Light begint..

Ja, zelfs 3 minuten, maar dat heb je altijd met die hidden track's, een vervelende uitvinding als je het mij vraagt

Verhoogd naar 5 sterren en naar nummer 10 in mijn top 10 gegaan, wat een heerlijk album

Leuke, lieve plaat van deze sympathieke band. De betere nummers van de cd zitten voor mij in de 2e helft, met de sterke single Turn, het emotionele Luv en, ook voor mij het beste nummer, extraatje Blue Flashing Light.

Ondanks dat ik het bijna nooit meer opzet een fijne popplaat: 3*.

Deze gisteren weer eens gedraaid na het heeeel lang niet meer gehoord te hebben en die 5 sterren zijn echt teveel van het goede besef ik nu. Alleraardigst album met een aantal hele grote uitschieters:

Writing To Reach You
Driftwood
Turn
Luv

Vooral Turn is een prachtige popsong! Qua vocalen gaat Fran helemaal los in dit nummer, heerlijke meeschreeuwplaat.

Luv is een van de gevoeligste nummers op deze plaat, zoals deze hoor ik ze niet zo veel meer.

Hitsingle Why Does It Rain On Me blijft ook vooral een lief nummer.

Het woord lief past perfect bij deze band. Alleen mij nu soms te lief eigenlijk. In het boekje las ik nog dat dit album o.a. opgedragen is aan Stanley Kubrick, weet iemand waarom?

Ondanks dat dit een fijne plaat blijft val ik toch een hele ster terug naar 4.

Mooi album met weinig uitschieters en bijna geen dieptepunten. Gewoon aardig om eens in de zoveel tijd op te zetten, maar als je dat dan doet dan is het een geweldige cd om bij weg te dromen. Vervolgens wil je het een tijdje niet meer horen om het in de toekomst weer geweldig te vinden.
Favoriete nummers: writing to reach you, driftwood, turn, why does it always rain on me.
3,5 ster

De grens tussen het kleine gebaar en melodrama is niet voor iedereen altijd even helder. Het zijn ergens wel prachtige liedjes, maar ze grenzen in momenten steeds weer tegen het pathetisch edelkitcherige aan. Bij teveel beluisteren spat het glazuur zonder dat je het weet van je tanden af. En dat brengt me dan toch bij de beste omschrijving: Travis maakt tandeloze muziek. Goed om met een rietje naar binnen te zuigen, lekker zoet, maar voor een stevige bite hoor ik toch liever iets anders.
U begrijpt, voor mij is dit het nét niet. Het heeft een te hoog suikerspinnengehalte. Zo'n grote roze wolk op een stokje die lekker weghapt. Mmmmmm. Lekker! Wel een beetje plakkerig! En niet zo goed voor de tanden.

Kijk, ik kan me perfect vinden in je beschrijving, alleen vind ik dat Travis er net genoeg in slaagt (toch zeker op dit album, en op de volgende) om aan de goeie kant van het pathetisch edelkitcherige te blijven. Hele mooie luistermuziek, inderdaad met weinig tanden, maar soms is wegdromen met een heerlijk plaatje op de achtergrond ook heel leuk. Muziek voor bij een zonsondergang op het strand, lekker knus samen rond het kampvuur

Geachte Sir Noodle,

Het zijn, zoals ik al schreef, prachtige liedjes. Daar doe ik niets aan af. En uw beelden van strand, zonsondergang en kampvuur gaan daar ook wonderwel mee samen. Maar die gouden streep tussen kunst en edelkitsch gaan ze af en toe écht wel over. Niet erg, maar doe het dan met een knipoog. Anders wordt het zo serieus en zwaar en, om het woord maar eens te gebruiken, pretentieus. De heer Healy ziet er ook wel uit alsof hij de zon in zijn leven goed kan gebruiken. Niet altijd maar onder die wolk staan zodat je zeiknat regent (en je daar stiekem klaaglijk behaaglijk bij voelt).

Dat gezegd hebbende onderschrijf ik uw opmerking dat wegdromen op de achtergrond soms heel leuk kan zijn en dat Travis daartoe op gezette tijden de soundtrack voor kan verzorgen.

Met dank voor uw reactie,

Hoogachtend,

Savant

Ik geef toe, dit album heeft zo nu en dan mooie sferische momenten. Maar over het geheel ben ik toch niet echt super enthausiast.
Ik geef ook gelijk toe, deze cd heb ik op de rommelmarkt gekocht voor maar liefs 2 Euro.
En achteraf ben ik blij dat ik het voor dit bedrag heb kunnen kopen want de volle pond voor deze cd vind ik toch echt teveel. Ik vind vooral ook veel nummers niet sprekend.
Travis was vroeger een grote naam in de Britpop, maar echt bijzonder vind ik het niet, maar het was het proberen waard.
Nee, dan heb ik toch liever Oasis of The Verve.

Ik heb niet alle dagen zin in een stevige, evenwichtige maaltijd. Zo af en toe iets lekker zoets kan er wel in, sorry maar ik vind dit een lekker plaatje, misschien geen klassieke rock, maar het zonnetje schijnt in huis als je dit opzet !
4 sterren !

Ik ken Travis alleen maar van 'Sing' (mooi nummer)
Zie nu Why does it always rain on me op tv

Mooi nummer zeg.. misschien eens meer checken van hun eerdere werk

Wellicht Britpop op zijn vriendelijkst, maar het klinkt nooit melig of overdreven zoet. De vocalen vind ik prachtig en de muziek van Travis is tijdloos en verveelt niet gauw. Bovenal weet Travis hier pakkende popsongs te brengen zoals "Turn" en "Why Does It Always Rain on Me?"

Goede plaat waarbij ik altijd een winters gevoel krijg (weet niet waarom), draai 'm daarom eigenlijk ook alleen maar in de winter. Beste songs Turn & Luv. 4****

zeer relaxed plaatje. Redelijk middle of the road. Kunnen vast goed door een deur met Novastar, muzikaal gezien. Het hangt soms tegen mierzoet aan, maar blijft overeind, fraai.

Het nummer "Turn" blijf ik echt een geweldig nummer vinden, de rest is ook best goed, maar "Turn" heeft net wat meer passie. "As you are" is ook 1 van mijn favorieten.