Iced Earth - The Dark Saga (1996)

Sorry jongens, maar ik vind dit een nogal matig album. Het openingsnummer beukt wel lekker, en I Died For You is ook wel prima, maar de rest weet mij niet bij de strot te pakken. Van de zang ben ik overigens ook niet echt onder de indruk. Alweer blijkt dat power metal en conceptalbums (ik heb op veel sites gelezen dat dit een conceptalbum is) niet echt mijn ding zijn.

The Dark Saga is geen slecht album. Er zijn zelfs een flink aantal nummers die ik graag los opzet (The Hunter, The Last Laugh, Slave To The Dark en A Question Of Heaven), maar na de twee fenomenale voorgangers, valt het vooral op dat de productie duf is, de ritmesectie wat laveloos speelt en Barlow bij vlagen vooral... krachteloos klinkt. De nummers hebben grotendeels een standaard-couplet-refrein-couplet-refrein-solo-refrein opbouw en klinken gewoon vrij laveloos. Daarnaast valt het op hoe lichtjes een album met een dergelijk duister concept klinkt. Ik mis gewoon de klik bij wat men in teksten probeert uit te leggen met de daadwerkelijk gebeurtenissen. I Died For You is dan wel een publieksfavoriet, ik ben er nooit fan van geweest. Het moment dat Al Simmons terugkeert uit de dood om zijn geliefde Wanda in de armen van zijn beste vriend, met een dochter, te zien terwijl hij zijn ziel verkocht om weer bij haar te zijn, is in de comics een vrij dramatisch moment. Met dit nummer is het gewoon... meh. Violate is een geforceerde poging om thrashy en ruig te klinken, maar slaagt er ook niet in om me echt te betrekken in de gebeurtenissen.

Dit werkt wel bij The Hunter dankzij het glorieuze refrein en het fenomenale A Question Of Heaven. Spawn's vervloeken van God komt hier prachtig tot uiting in het duet tussen het engelenkoor en Barlow. Dit is tevens het eerste moment (nou ja, misschien buiten de aardige uithaal in het begin van Slave To The Dark) waarop Barlow echt even los mag gaan. Zijn uithaal aan het einde tijdens de 'why won't you let me die?' wekt iedere keer kippenvel op en krijgt in de juiste gemoedstoestand tranen in mijn ogen.

Dit verhelpt echter niet het probleem dat The Dark Saga gewoon niets heeft van de genialiteit van Night Of The Stormrider en Burnt Offerings. Enkele losse songs buiten beschouwing gelaten, is het gewoon niet meer dan 'aardig'.

Voorlopige tussenstand:
1. Burnt Offerings
2. Night Of The Stormrider
3. Iced Earth
4. The Dark Saga

Is dat even een koude kermis... Na geniaal geweld van Night Of The Stormrider en Burnt Offerings in The Dark Saga ondergedompeld te worden. Dat het wat anders zou worden, wist ik wel, maar het lijkt wel alsof alle kracht, alle frivoliteit en vakmanschap uit de band gezogen is. Dat het simpeler is geworden is op zich geen slecht teken, maar deze tien tracks variëren van slaapverwekkend tot 'wel aardig'. Ik ben werkelijk verbaasd over het hoge gemiddelde dat zelfs Night Of The Stormrider naar de kroon steekt. De songs zijn erg simpel qua opzet. Het aantal vlammende solo's is op één hand te tellen. De bassist en drummer zijn gedegradeerd tot achtergrondfiguren. barlow klinkt vaak flauwtjes. A Question Of Heaven is het beste wat The Dark Saga te bieden heeft, maar het kan zelfs niet op tegen het minste nummer van de vorige drie platen.


Tussenstand:
1. Burnt Offerings
2. Night Of The Stormrider
3. Iced Earth
4. The Dark Saga