Isole - Silent Ruins (2009)

Heerlijk doom album wat oude en nieuwe stijl doom perfect combineert.

Met een halfje omhoog, lange tijd niet zo'n goed doom album gehoord.

Een van de weinige keren dat ik het met je eens ben trebremmit.

Nu nog die stem op Astra wat omhoog, haha. Maar goeie plaat dit he?

Astra vind ik geen fl...r aan, maar dit album is zeker een aanrader.

Voor mij duurt het kleine uur van dit album héél lang. De muziek schiet dan ook niet lekker op. Maar dat hoort zo in dit genre natuurlijk.

Bij de grondleggers ervan, zoals Black Sabbath, Pentagram en Celtic Frost, heb ik daar geen last van. Als zoiets later een genre op zich wordt kan ik er vaak minder of niets meer (gothic!) mee.

Daar komt nog bij dat ik op Silent Ruins de zangpartijen niet goed vind klinken. Zowel qua geluid als melodie nogal knullig soms, waar ik het graag mysterieus bezwerend zou hebben.

Ik ga het deze week nog eens een paar keer proberen maar ik vrees dat het niks voor mij zal worden.

Die zanger vind ik juist een van de betere in het genre, heerlijk stemgeluid, goed bereik en overschreeuwt zichzelf niet.

Hallo Solitude Aeturnus. Dat was het eerste dat mij te binnenschoot. Vooral de zanger doet heel erg zijn best om op Rob Lowe te lijken. Hij is wel minder goed vind ik. Ook de opbouw van de nummers doet me erg aan Solitude Aeturnus denken. Er zijn veel van die typische drijvende riffs in bijvoorbeeld Nightfall (hallo Candlemass) die weliswaar prachtig zijn, maar die ik ook wel erg vaak ergens anders heb gehoord. De funeralpassage in Dark Clouds is verrassend, zo compleet met een diepe grunt. Maar op dat ogenblik klinkt Isole ineens als Ahab.
Een meer eigen identiteit was wenselijk geweest. Desondanks hoor ik genoeg prachtige passages voorbij komen die mijn aandacht op aardige wijze weten vast te houden. Ik realiseer me ook dat er te weinig van dit soort traditionele doombands rondlopen.

Valt wel wat mee volgens mij dat er niet veel traditional doom bands rondlopen.
De laatste tijd komen er aardig wat nieuwe bij zoals: Lord Vicar, Ereb Altor, The Wounded Kings, Hour of 13, The Gates of Slumber, Orchid, Serpent Venom, Pilgrim, Castle.
Lijkt wel of er een opleving in het genre is.

Hmm, een aantal mij onbekende namen die ik maar eens moet gaan uitcontroleren dan.

Ik leerde afgelopen jaren nog Wheel en The Wandering Midget kennen. Beide niet onaardig. Een favoriete subgenre zal het voor mij echter nooit worden.

The Wandering Midget.... haha wat een naam. Nou ja, ik ga het eens proberen. Over het algemeen ben ik wel vatbaar voor een flink portie verDOOMenis.

Geweldige riffs heeft dit album zeg! Die maken dit album echt tot wat het is: zwaar en sfeervol. Erg meeslepend ook. De rest is ook in orde, het heeft zelfs fatsoenlijke cleane zang, iets dat mij normaal gesproken niet zo ligt bij dit soort metal. Ja, deze bevalt uitstekend

Geen slechte plaat, zeker niet, maar ik wist al wel dat Isole er wat van kan, nog voor deze plaat werd voorgesteld als Metal album van de week. En dat ironisch genoeg met hun.. meest recente plaat, jawel, de opvolger van dit werkje dus. Zo gaat dat wel meer bij mij, dat ik eerst recent werk leer kennen, en dan ga grasduinen in het gehele oeuvre van zo'n band. Maar om op de plaat terug te komen, dit klinkt goed! Slepende, dreigende riffs, goeie cleane zang ook, maar niet bijster origineel, zoals Edwynn aanhaalt. Maar dat hoeft niet altijd, kwalitatief gezien staat dit album als een huis.

Qua doom ben ik vooral bekend met My Dyng Bride. Niet echt vergelijkbaar met dit Isole. Dit album deed me meer denken aan Candlemass, maar het is echt lang geleden sinds ik voor het laatste iets van die band gehoord heb. Bij Candlemass ben ik afgeknapt op de galmende zang van Messiah, dus toen ik het eerste nummer van dit album hoorde, was ik bang dat hier hetzelfde zou gebeuren.

Echter, dat is niet gebeurd. Aan de andere kant ben ik ook niet heel enthousiast over dit album. De zang vind ik aardig, maar dit is niet een stem naar wie ik hele dagen zou kunnen luisteren. Muzikaal is het eigenlijk hetzelfde. Leuke riffs en volgens mij zit de muziek goed in elkaar, maar ik mis de momenten waarop de band even versnelt (ja, dit is doom, weet ik) en ik mis de momenten waarop het echt naargeestig gaat klinken. Gegrunte stukken om meer contrast in de nummers aan te brengen had ik ook wel willen horen. Nu wordt een album van 53 minuten een hele lange zit.
Ik blijf achter met een gevoel dat de band somber en donker wil klinken, maar ze hun muziek en vocalen zo neutraal brengen, dat de boodschap totaal niet overkomt.

De conclusie moet hier denk ik zijn dat dit soort muziek mij niet helemaal ligt, maar het was interessant om dit album te beluisteren. De eerste 40 minuten vermaak ik me er prima mee.

3,5*

Bevalt nog steeds uitstekend, de riffs zijn écht ijzersterk (Hollow Shrine!) en ze hebben er ook mooie melodieën doorheen verweven. Het enige minpunt is toch wel de cleane zang, met name de gregoriaans aandoende stukken vind ik minder, al trek ik de meeste stukken prima. Ook ben ik niet wild van het toevoegen van kerkorgels e.d. (die meende ik tenminste te horen). Dit zijn slechts kleine minpunten en de rest is dusdanig goed dat het zeker een geslaagd album genoemd mag worden en er alsnog een mooi cijfer uit komt rollen. Fijne nominatie voor "metal album van de week"

Instrumentaal is dit een erg sterke plaat, met een afwisseling van logge monsterriffs en toch ook wel iets aanstekelijks; het blijft allemaal redelijk goed hangen. De vocalen vind ik persoonlijk niet zo geweldig, ze zijn niet echt een meerwaarde, eerder een factor die ervoor zorgt dat ik niet helemaal kan opgaan in dat duistere sfeertje. Wat mij betreft had men ook mogen grunten, of gewoonweg een volledig instrumentale plaat, dat had meer effect gehad op mij, vermoed ik.

Hoogtepunt is 'Hollow Shrine', met een memorabel riff in dat nummer. Die blijft echt hangen, en is, telkens ie langskomt, weer genieten geblazen. Lekker somber en log. Isole heeft met 'Silent Ruins' een knappe plaat gemaakt, dat zeker, al zijn er wel werkpuntjes. Ik meen me te herinneren dat ik hun meest recente plaat beter vond dan deze, dus blijkbaar beseften ze zelf ook wel dat ze nog beter konden.

3,5 sterren

Ik geloof dat wij het op de meeste punten nogal eens zijn

Ik lees het ook net.

Ik houd toch niet echt van doom, daar ben ik met deze plaat wederom achtergekomen. Nuja, ik heb het geprobeerd, dat is ook wat waard. Ik kan het zo nu en dan wel waarderen, maar mijn aandacht blijft er gewoon niet echt bij. 3*.

Vandaag nog eens teruggegrepen op Hollow Shrine. Dat wordt, ondanks de zang, toch wel een blijvertje Die riff is gewoon te heerlijk voor woorden.

Ik was eigenlijk al bekend met deze plaat, maar ben die om de één of andere reden uit het oog verloren. Mooi moment dus om weer te genieten van dit plaatje, want Isole brengt hier heerlijke sfeervolle doom met een goede zanger. Ik hou juist wel van een cleane zang bij doom. Die grunts vind ik over het algemeen maar saai. Isole doet het wat dat betreft goed, muzikaal ook trouwens, af en toe zwaar dan weer wat lichter. Ik geniet ervan.

Vraag je aan mij wat ik ken van Doom Metal (buiten deze topic natuurlijk) en ik antwoord Candlemass, waarvan ik een verzamelaar (As It Is, as It Was uit 1994) op cd heb. Ik vergeet wellicht nog enkele namen. Soms wel, soms niet.. dat is meestal mijn gedacht over deze muziek.
Isole uit Zweden vond ik wel geslaagd en dan voornamelijk het openingsnummer met tempowisselingen en bezwerende zang. Aan die zang moet je wel eventjes wennen maar ik heb een album ontdekt waarmee ik plezier heb gehad. Enkel Peccatum ligt me minder. Leuke riffs, mooie solo’s en regelmatig een versnelling op de bassdrum. Het is niet “te” Doom.
Voor de vinylliefhebbers heb ik nog een uitsmijter (bron: www.metal-archives.com): Vinyl edition released by Cyclone Empire - limited to 500 copies, and contains a poster and four bonus tracks (taken from the Forlorn - 2001 Demo):
8. Forevermore (5:45)
9. Tears of Loss (7:00)
10. A Wish (6:28)
11. Autumn Leaves (6:46)

Sfeervol album met een aantal fijne riffs. Soms is de zang prettig, soms wat saai. Maar qua sfeer is dit wel een lekker album om eens geluisterd te hebben en wie weet ga ik eens op zoek naar ander werk.