Isole - Silent Ruins (2009)

Qua doom ben ik vooral bekend met My Dyng Bride. Niet echt vergelijkbaar met dit Isole. Dit album deed me meer denken aan Candlemass, maar het is echt lang geleden sinds ik voor het laatste iets van die band gehoord heb. Bij Candlemass ben ik afgeknapt op de galmende zang van Messiah, dus toen ik het eerste nummer van dit album hoorde, was ik bang dat hier hetzelfde zou gebeuren.

Echter, dat is niet gebeurd. Aan de andere kant ben ik ook niet heel enthousiast over dit album. De zang vind ik aardig, maar dit is niet een stem naar wie ik hele dagen zou kunnen luisteren. Muzikaal is het eigenlijk hetzelfde. Leuke riffs en volgens mij zit de muziek goed in elkaar, maar ik mis de momenten waarop de band even versnelt (ja, dit is doom, weet ik) en ik mis de momenten waarop het echt naargeestig gaat klinken. Gegrunte stukken om meer contrast in de nummers aan te brengen had ik ook wel willen horen. Nu wordt een album van 53 minuten een hele lange zit.
Ik blijf achter met een gevoel dat de band somber en donker wil klinken, maar ze hun muziek en vocalen zo neutraal brengen, dat de boodschap totaal niet overkomt.

De conclusie moet hier denk ik zijn dat dit soort muziek mij niet helemaal ligt, maar het was interessant om dit album te beluisteren. De eerste 40 minuten vermaak ik me er prima mee.

3,5*

Ik houd toch niet echt van doom, daar ben ik met deze plaat wederom achtergekomen. Nuja, ik heb het geprobeerd, dat is ook wat waard. Ik kan het zo nu en dan wel waarderen, maar mijn aandacht blijft er gewoon niet echt bij. 3*.

Vraag je aan mij wat ik ken van Doom Metal (buiten deze topic natuurlijk) en ik antwoord Candlemass, waarvan ik een verzamelaar (As It Is, as It Was uit 1994) op cd heb. Ik vergeet wellicht nog enkele namen. Soms wel, soms niet.. dat is meestal mijn gedacht over deze muziek.
Isole uit Zweden vond ik wel geslaagd en dan voornamelijk het openingsnummer met tempowisselingen en bezwerende zang. Aan die zang moet je wel eventjes wennen maar ik heb een album ontdekt waarmee ik plezier heb gehad. Enkel Peccatum ligt me minder. Leuke riffs, mooie solo’s en regelmatig een versnelling op de bassdrum. Het is niet “te” Doom.
Voor de vinylliefhebbers heb ik nog een uitsmijter (bron: www.metal-archives.com): Vinyl edition released by Cyclone Empire - limited to 500 copies, and contains a poster and four bonus tracks (taken from the Forlorn - 2001 Demo):
8. Forevermore (5:45)
9. Tears of Loss (7:00)
10. A Wish (6:28)
11. Autumn Leaves (6:46)