Veruca Salt - Eight Arms to Hold You (1997)

In een interview met de dames van Veruca Salt in Guitar World stond ooit hoe ze door hun producer Bob Rock gedwongen werden om telkens een nieuwe melodie te verzinnen en nog een en daarna nog een. Waarschijnlijk tot aan gekheidmakend toe. Het heeft wel gewerkt, want op de plaat die hiervoor zit en die daarna, de dames gingen uit elkaar, dus Louise Post met wisselende bandleden, werd dit niveau bij verre niet meer aangetikt. Bob Rock heeft er alles uitgeperst wat er in zat en dat is te horen.

Ik weet niet meer hoe lang geleden, misschien wel 10 jaar geleden, draaide ik de plaat en was er ineens klaar mee. Ik hoorde inderdaad de lompe rock zoals hierboven, alweer 14 jaar geleden beschreven staat. En verder niets (voor mij en het schrijven over Eight Arms To Hold You).

Vandaag zette ik hem toch maar weer eens op. Alles wat ik direct in 1997 hoorde kwam weer terug. Het spelplezier, al die fijne wendingen en melodielijntjes. Het lompe, diepe geluid dat toch zo lekker en melodieus klinkt, de kirrend, jubelende zang van de dames Post en Gordon. Alles past zo ontzettend goed.

Het album schurkt tegen metal aan, maar ook tegen de alternatieve rock van de jaren 90 en grunge. Tegelijkertijd valt op te maken dat de dames niet vies waren van een goede popmelodie. Dat alles komt samen op deze plaat, waar ik van voor tot achter weer intens zat te genieten.