Pride & Glory - Pride & Glory (1994)

Waar veel hardrockbands in de jaren '90 proberen hun geluid opnieuw proberen uit te vinden, brengt Zakk Wylde met James LaMenzo en Brian Tichy gewoon een heerlijk onvervalst eerbetoon aan de jambands van de jaren '70. De chemie van het trio op dit album is werkelijk ongekend. Luister alleen al eens naar de solosectie van Losin' Your Mind.

Het songmateriaal is ook van grote klasse. Zakk strooit af en toe kwistig met geweldige riffs (Horse Called War, Toe'n The Line, Troubled Wine), maar speelt toch ook vooral in dienst van de geweldige nummers. Hij excelleert nog wel het meest op de nummers waar hij zijn hart uitstort, zoals Sweet Jesus, Found A Friend en het magistrale The Chosen One.

Samen met Book Of Shadows bevat Pride & Glory het beste materiaal dat Zakk Wylde heeft uitgebracht in zijn carrière. Al het materiaal dat hij daarna heeft uitgebracht doet me overtuigen dat die mening ook nooit meer zal veranderen.

Pride & Glory, het eerste soloproject van gitarist Zakk Wylde (Ozzy Osbourne).Samen met James Lamenzo (bassist oa White Lion) en Brian Tichy (drums oa |Billy Idol). Dan zou je verwachten op een dikke hardrock/metal plaat maar het album heeft een verrassende southern rock kwinkslag. Zelfs de meest onstuimige nummers als Shine On en Troubled Wine is het terug te horen. Maar het begint al bij het sterke openingsnummer Losin' Youre Mind. Met een heuse banjo! Daarnaast verwacht je ook niet dat Zakk met een heuse filharmonisch orkest op de proppen komt. De arrangementen zijn terug te horen op The Chosen One (met Black Sabbath riff!) en de mooie ballade Sweet Jesus. Maar voor mij het meest verrassende en dus beste track is er een met ook het orkest en grande piano maar zonder 1 noot gitaar! Het wonderschone Fadin' Away. Dat verwacht je dus totaal niet van iemand die op zn gitaar scheurt/ van dik hout zaagt men planken...... Maar daarvan is (gelukkig) genoeg van terug te vinden, bv Horse Called War.
Zakk heeft niet de meest mooie zangstem en je moet het hier en daar wel voor lief nemen, maar het is wel een eerlijke stem. Doelbewust is er niet aan gesleuteld en dat past ook beter bij hem. Het best is dat te horen op het hemeltergende Found A Friend.
Het album wordt luchthartig afgesloten met het hilarische Hate Your Guts (Banjo!). En zo is dit een hele leuke, sterk afwisselend album geworden met een duidelijk southern sausje.