Averse Sefira - Advent Parallax (2008)

Af en toe kom je van die bands tegen waarvoor je flink wat moeite moet doen, voordat je hun muziek waardeert. Deze Averse Sefira is zo'n band. Normaal heb ik helemaal niets met Black Metal. Maar dit weet ik dus wel nog te waarderen.

Het openingsnummer Descension is in ieder geval geweldig. Overdonderend drumgeluid, een bijzonder krachtige stem en snoeihard gitaarspel zetten een bijzonder duister en agressief sfeertje neer. Na twee minuten echter, barst er een heerlijke, bijna exotische riff los, waarvan ik spontaan kippevel kreeg. Het nummer evolueert daardoor in een energiek nummer, met veel melodieuze elementen. Maar toch blijft het snoeihard. Ondanks de pakkende melodielijnen, levert de band slechts zeer zelden in op het gebied van agressie en woede.

De nummers die volgen zijn allemaal snoeihard en brokken vol agressie, maar vaak prikken er toch melodieuze lijnen door de muur van lawaai. Het is een album die je erg veel moet luisteren, voor je de muziek ten volle begrijpt. Er zijn zoveel verschillende lagen te ontdekken, dat zelfs ik na een 20ste luisterbeurt, nog steeds nieuwe elementen ontdek. En dat is een groot pluspunt, want zo blijft deze plaat een avontuur van vele ontdekkingen!

Concluderend is Advent Parallax meer een album voor de geoefende luisteraar en voor de mensen die er veel tijd in willen steken. Dit is geen gemakkelijk luistervoer, maar als je er tijd in wilt stoppen, en wanneer alle puzzelstukjes in elkaar vallen heb je toch wel een pareltje in handen.

4*