The Red Hot Chili Peppers - The Red Hot Chili Peppers (1984)

Een matig en onopvallend debuut van de Chili Peppers. Er staan wat aardige nummers op die al wel een beetje richting aangaven voor wat het later zou gaan worden. Verder alleen echt interessant voor de grote fans.

Ik heb idd de extra demo's niet op mijn cd staan, ik heb deze ooit rond 1986 gekocht, matig album.

Ik vind het een goede plaat. Alleen jammer dat-ie zo "plat" is geproduceerd door Andy Gill (Gang of Four). je hoort hier wel goed wat de Peppers kunnen (en wat op Freaky Styley al beter te horen is en op The Uplift Mofo Party Plan tot uitbarsting komt).

In "Scar Tissue" de autobiografie van Anthony Kiedes vertelt Anthony dat de opnames van deze plaat een drama waren. Voormalig gitarist Jack Sherman paste totaal niet in de band en ze konden het maar niet eens worden over de sound van de band. Ook het overmatige drugsgebruik van Anthony veroorzaakte ongeloofelijke problemen. Iets voor de opnames van Uplift Mofo werd hij zelfs de band uitgezet maar uieindelijk kwam hij toch weer terug voor een laatste kans.

Er staan een paar goeie nummers op maar het is een (voor de RHCP) matig debuut zonder Hillel en Irons. *4

mm, ik hoorde iemand ooit lang geleden vertellen over de unieke hoes

op basis darvan newsgierig geworden en plaat beluisterd, je kan slechter debuteren

true men dont kill coyotes, die vergeet ik nooit:)

Joy

een matig debuut geef jij 4 sterren?

Huh Flea schijnt pas op het einde van zijn studies met basgitaar begonnen te zijn?! Kan hij in 1984 dan al zo goed zijn dat hij een album met de Peppers kan maken? Of is de 2,65 sterren niet voor niks? Hij was toen 22 of zo.

neen, hillel heeft hem leren bas spelen tijdens hun schooltijd , daarna is flea bij een band fear gaan spelen samen met hillel, daarna is hij pas bij de peppers gegaan.dus hij had al heel wat ervaring voor bij de peppers.

dit album heb ik nog niet beluisterd alleen al om het feit dat deze rete-slecht schijnt geproduced geweest te zijn.
het was geen peppers-sound en antony was ook diep teleurgesteld, doordat de producer zei dat ze het meer 'pop' moesten maken omdat ze anders geen fans gingen hebben, de platenmaatschappij besliste en dus moesten de peppers akkoord gaan----> er was maar een pepper hiermee akkoord gitarist jack... ken zijn achternaam niet meer, allesins leuke songs als police helicopter en out in LA werden hierdoor verpest , kga hem mij toch maar is kopen om te zien of dit allemaal klopt

Nou, dat kopen zal ik nog 2x over nadenken als ik jou was. Zelf ben ik al te laat, want na de eerste(dacht ik toen Freaky Styley) Kocht ik deze in die tijd ook op lp. En wat een tegenvaller zeg. De geluidskwaliteit is inderdaad zo plat als een dubbeltje. Het swingt van geen kanten en de hele plaat is een bij elkaar geraapt zooitje. Er staan 2 nummers op die wel,aardig zijn. Toch als echte fan mag je hem na 2x nadenken best kopen.

Je draait hem 2x en zet hem dan bij de collectie. Bij mij nog net 2*.

ik zal is kijken of hij in de bibliotheek ligt

Ben het met de bovenstaande reacties niet echt eens.

Het klopt dat de plaat vlak geproduceerd is, en de sound van de band is inderdaad niet te vergelijken met latere platen (zoals Blood Sugar Sex Magik). Maar dat neemt niet weg dat het een erg funky plaat is.

Nummers zoals 'Out in LA' en 'Get up and jump' bewijzen de kracht van Flea bij de Peppers, die ook toen voor de band al heel belangrijk was.

De liedjes lijken qua groove allemaal wel wat op elkaar, maar over het algemeen is het een lekker lopend plaatje. Wat ook heerlijk op de achtergrond in het gehoor ligt. (misschien is het als 'luistermuziek' wat saai).

Al met al vind ik dit zeer zeker geen slecht debuut!

Out in LA was hun eerste track ooit geloof ik. Niet slecht, voor een eerste track.

Er staan best leuke nummers op. Maar een groot deel is saai en inhoudsloos. True Men Don't Kill Coyotes is wel erg gaaf. Evenals de hoes.

Ik vind True Men Don't Kill Coyotes ook nog steeds goed. Hier mee begonnen ze met het Woodstock festival; die act met die lampen op hun hoofd. En wat betreft het bijeen geraapt zootje, dat is altijd wel de kracht geweest van The Peppers. Blood Sugar Sex Magic klinkt ook niet als een geheel.

degene die het niks vinden:

je moet al je andere peppers ervaringen ff geheel en al vergeten en dit beluisteren als een debuut

dit zijn 4 broekies die een rocky funkplaatje maken, en dat gaat ze behoorlijk goed af als je het mij vraagt

rouw, vlak, maar wel originele liedjes die je met geen andere band in die tijd echt kan vergelijken

de peppers were born

(en de zeer geslaagde albumhoes)

Geniale funk-punk-rap-rock hoe je het witl noemen.
Tcoh blijft in deze afdeling an de Peppers The Uplift Mofo Party plan de beste.

Dankzij VPRO radio en de special op de televisie (touren in een busje) over deze band ontdekt.
Ik vind hun eerdere platen veel interessanter dan hun latere werk na hun doorbraak met o.a. 'Under the bridge'. Het klinkt nu veel te clean, te Radio 2 muziek. Rock 'n' roll moet juist smerig klinken en niet als een produkt voor de massa (en de dollars).

gelukkig hebben we nog een frusciante die engigszins wat puurheid in de band houd, hem gaat het imo echt werkelijk om alleen de muziek

en terecht

zonder frusciante geen peppers

Beetje een domme fout van mij, ze begonnen met Grand Pappy du Plenty; mooiste stuk muziek van dit album.

De zwakte ligt niet in de productie en ook niet in de muziek. Het is toch wel de zanger Anthony Kiedes die op dit album de zwakste schakel is.

zonder frusciante geen peppers; speelt die hier mee dan?

Nope, Frusciante kwam er pas bij vanaf Mother's Milk.

Dit is gewoon een erg goed album. De funk zit er hier nog lekker in, slappende bassen etc. Rap achtige stem. Alleen gitaarwerk is niet hoogstaand.

Prima debuut hoor! Staan best wat leuke nummers op en de productie vind ik nog niet eens zo een probleem.

Het allereerste album van Red Hot Chili Peppers is op zichzelf niet onaardig, maar ik vind de productie nogal vlak. Het wil ook nergens echt swingen of vlammen. Red Hot Chili Peppers hebben reeds een eigen stijl (funk meets rock) maar moeten duidelijk nog groeien, wat ze geleidelijk ook zullen doen.

De laatste tijd toch weer vaak gedraaid, ook nu staat hij weer aan. De productie is wat vlak, al vind ik het reuze meevallen maar dat zal waarschijnlijk komen doordat ik de remaster op cd heb?

Met een gewone goede productie en Slovak of nog beter Frusciante op gitaar, want laten we eerlijk naast dit gitaarwerk is zelfs Kurt Cobain een absolute gitaarvirtuoos, was dit een echte topplaat geweest. Maar ik vind hem nu ook nog steeds erg goed. Mooie hoes ook, zie nu dat ik dat de vorige keer niet vermeld had.

een leuk debuut van de peppers er staan een paar mooie nummers op.

3*

mommy, wheres daddy, je verzint het nie

nummer 1 ook een dikke binnekomer

sterk debuut, plaat 2 ging hier meteen dwars overheen en er werd duidelijk dat er toch wel iets bijzonders aan de hand was met dit bandje

Met die gloeilampen op hun kop!!