Thin Lizzy - Dedication (1991)

Ondanks dat er geen tracks opstaan van de laatste studio albums biedt deze CD zoveel kwaliteit dat alleen de hoogste score voldoet. Dedication staat niet op een regulier album en is zeer de moeite waard. Verder staat het vol met Lizzy klassiekers, waarbij er altijd persoonlijke favoreiten ontbreken. Dit album is dus een goede introductie, verplichte kost zijn de CD's Jailbreak, Live And Dangerous en Black Rose.

Erg goed. Vind hem ook een stuk beter nadat ik Thin Lizzy tijdens hun concert in de Boerderij heb gezien:)

Dit is een super rockgroep en deze best of plaat is erg goed! Het mooiste nummer van Thin Lizzy wat er op de plaat staat vind ik Wild One, dat vind ik sowieso het mooiste nummer wat Thin Lizzy heeft gemaakt 4,5*

Ik heb een hele andere tracklist! Maar desalniettemin en perfecte verzamelaar van één van de beste bands allertijden.

Yep

De tracklist is anders en mijn cd bevat ook het mooie Parissienne Walkways en Out in the fields. Het blijft echter bij 5 sterren.

Degelijke verzamelaar met prima songs erop. Een goed overzicht van het kunnen van Lynott en de zijne. Voor degene die niet echt het oeuvre in huis willen halen, is dit een goed alternatief. Dit album samen met die geweldige live album en je kunt vooruit. Genieten maar.

Thin Lizzy was een dijk van een rockband . Boegbeeld wijlen Phil Lynot was het klopende hart van de band en duidelijk de aanjager .
Relatief hadden ze niet lang groot succes en bleek het collectief vooral op de buhne het best uit de verf te komen . Hun beste plaat is en blijft de liveknaller Live & Dangerous . Zonder meer 1 van de betere liveregistratie's ooit .
Knap was het geheel eigen geluid . Strak als een huis , sterke (dubbele) gitaarpartijen en die aparte strot van Lynott .
Deze verzamelaar is aardig als je niet alles in huis wilt hebben van de groep . Dat is enigzins te begrijpen want lang niet alle albums zijn even sterk .
Ik mis uit de latere periode het immer fraaie The Sun Goes Down hier . Waar de groep liet horen ook wel wat anders te kunnen dan alleen rocken .
Met name Lynott werd behoorlijk gefrustreerd om het feit dat de fans nauwelijks interesse toonde in wat andere zijstapjes .
Zijn toenemend drugsgebruik en zijn uiteindelijke dood kwam ook niet helemaal uit de lucht vallen .

Ook bij deze compilatie cd mis ik het één en ander. Met name "Emerald", "Black Rose"en "Cold Sweat" mis ik hier. Ook geen excerpts van Lynott's solo-projecten of zijn samenwerkingverband met Gary Moore. Gelukkig ontbreken "Chinatown", "Bad Reputation" en "The Rocker" niet.

Op bijna elke verzamelaar ontbreken altijd wel wat nummers waarvan je denkt shit waarom staat die er niet op? Net als bikkel zou ik the sun goes down er zeker opgepleurd hebben of angel of death enz. En waarom do anything you want to erop staat ontgaat mij een beetje.

Maar goed al met al een redelijke verzamelaar van een band waar het vaak een grote puinzooi was. Slecht management,een hoop drugs en alcohol en ongeveer een half dozijn gitaristen die weg gingen/moesten. Gary Moore heeft meen ik een keer of drie in lizzy gezeten. Stapte vervolgens halverwege een amerikaanse tournee definitief uit de band. Brain Robertson speelde bijna niet mee en verscheen ook niet op de hoes van bad reputation. Maar was even vrolijk weer een volwaardig lid bij live and dangerous. Om vervolgens na de live plaat ook te verdwijnen. Erg stabiel is thin lizzy nooit geweest. Eigenlijk is het daarom dubbel opmerkelijk dat deze band ondanks al dat gezeik behoorlijk wat rock klassiekers op zijn naam heeft staan.

Ik loop net trouwens de tracklist na maar daar klopt geen barst van?! Hoezo altijd een puinzooi bij phil en co ha.

Ik heb ook een andere CD blijkbaar, ik denk dezelfde als vin13 hierboven.
Maar ook met livenummers als Rosalie/Cowgirl Song, Still In Love With You en Emerald.
Daarnaast inderdaad ook Parisienne Walkways en Out In The Fields.
Label is bij mij trouwens Vertigo (net als bij de meeste LP's van hun), hoewel zowel Vertigo als Mercury natuurlijk Phonogram was.
Laten we het erop houden dat er twee versies van zijn.
Dus, wie voelt zich geroepen?

De nummers die jij opsomt staan dus ook op de cd die ik heb. En ook het label is inderdaad vertigo.

De tracklist is verandert

Vooral een interessante verzamelaar vanwege het prima 'Dedication', de rest had de liefhebber al in huis natuurlijk.

Ik lees hierboven dat het management niet in orde zou zijn geweest. Volgens Scott Gorham was dat nu juist één van de weinige zaken die goed geregeld waren waardoor hij en Downey na de split financieel nooit iets te kort zijn gekomen.

En verder zijn de gitaristen altijd geweldig geweest, maar de sound wordt volgens mij evenveel bepaald door het basspel en de drums. Luister eens naar het drumwerk in Chinatown, dat is niet normaal.

@ iggy, Do Anything You Want To was een hitsingle in Engeland. Dit album werd gelijktijdig met gelijkgenaamde video uitgegeven. Ik denk dat de keuze van de tracklist ook bepaald werd door de beschikbaarheid van bijbehorende clips.

Dat is zeker een goede zaak. En het is beide heren ook van harte gegund.
Maar tijdens hun loopbaan zijn er heel wat blunders begaan door hun managment. Teminste dat is wat ik gelezen heb in de boeken The Rocker en Soldiers of Fortune. Aangenomen dat de schrijvers ook de waarheid spreken natuurlijk.
Om er dan ook maar direct een voorbeeld aan vast te plakken. Dedication is mede geschreven door l.Archer (ex Grand Slam). Maar Archer wist niet eens dat het nummer op deze plaat zou verschijnen. Hij werd ook niet vermeld op de single hoes als schrijver. Later is hij welliswaar afgekocht. Maar dit had natuurlijk heel anders kunnen lopen. Met alle gevolgen vandien.

Dat zijn natuurlijk slordigheden.
Phil Lynott heeft eens als verjaardagscadeau de helft van de credits van Cowboy Song aan Brian Downey cadeau gedaan , heeft er naderhand spijt van gehad.

Heerlijk verzamelaartje dat ik slechts als 1cd ken, zonder alle bonustracks. Er was één reden dat ik de cd met al het bekende werk boven andere Lizzyverzamelaars vond uitsteken. In 1991 was het namelijk doodstil rond de groep, nadat Phil Lynott in 1986 was overleden. Maar met het titelnummer was er plotseling nieuw werk.
De kater rond de neergang van de groep was groot geweest en bovendien moest gitarist Scott Gorham zich na een heroïneverslaving herpakken. Dit deed hij onder meer door een demo-opname van Dedication op te poetsen en een gitaarsolo toe te voegen. De tekst vond ik heel mooi, nog altijd trouwens. De coupletten bevatten mooie stukjes poëzie, bovendien fraai gezongen door Lynott:

"This is dedicated to the woman I love
Wherever she stands - my dedication
This is dedicated to the millions
That are starving from hunger - in dedication

This is dedicated to the front lines that are dying
For dedication
This is dedicated to child of mine wherever she stands
I give a dedication

This is dedicated for the children
That are starving
I dedicate this to the millions
I dedicate it to you"

En inderdaad, Dedication is eigenlijk post-Lizzy, als demo opgenomen voor het nooit verschenen studio-album van Grand Slam. Gitarist en co-componist Laurence Archer verdient het dus om genoemd te worden.

Sinds augustus dit jaar staat een concert van drummer Brian Downey's Alive and Dangerous online, uitgezonden door Rockpalast. Opgenomen op het Rock Hard Festival 2023 in mei. Leuk om terug te kijken. Downey mag dan ouder zijn geworden, hij is nog vitaal als een twintiger.