aMute - A Hundred Dry Trees (2004)

zware kost deze dikke geluiden.
erg emotioneel... erg mooi...

Dit is een zeer warme, emotioneel gelaagde en broeierige post-rock/electronic/ambient plaat. Ik had het niet verwacht, maar deze plaat weet me van a tot z te boeien. De muziek laat je wegdrijven naar verre surrealistische oorden. Het kraakt, bliept en ruist erover, maar op een of andere manier weet Jerome Deuson (=aMute) een fraaie spanning te creëren. Duidelijk geïnspireerd door Fennesz, maar veel gevarieerder in zijn geluid. Wat ik vooral mooi vind, is dat hij met niet voltooide melodieën, een soort flarden van muzikale thema's, een broeierige, emotionele sfeer weet neer te zetten. Mooi 'artwork' ook.

4*

Nou Chameleon Day, ik kan alvast zeggen dat dit erg lekker klinkt! Was alle ambient maar zo, dan zou het niet zo hartverscheurend saai zijn Een deel van de attractie zit hem al in het sporadisch (maar effectief) gebruik van beats en ritmiek. Verder worden ook snaren soms op een mooie manier ingezet. Het enige jammere vind ik de windgongen en dat soort spul. Vind ik bij fennesz ook al een beetje kitscherig, had hij beter achterwege kunnen laten.
Aux Creux des Vagues, Mon Visage is overigens het prijsnummer hier, een bescheiden meesterwerkje op zichzelf. Ik zal het nog een paar keer opzetten, maar een ruime voldoende moet hier wel inzitten.

Dit is idd wel wat anders (en beter) dan de gemiddelde ambient-act. Naar mijn mening overstijgt dit Fennesz ook. Dit is tenminste spannend, niet zo'n eenzijdig geluid waar veel ambient mank aan gaat. Er gebeurt geluidsmatig veel, terwijl het album toch een gelijkmatige spanning blijft behouden.
Ik ben het met je eens wat die windgongen betreft, komt vaak nogal plat en gemakzuchtig over. Hier vind ik het echter nog niet te storend.

'Aux Creux' is idd zeer fraai, evenals 'A L'ombre' en 'Se Laisser'.

Ben benieuwd naar je eindoordeel.

Nouja, ik zet voorlopig toch even op 3,5* in. Ik vind iets teveel verschil in kwaliteit tussen de verschillende tracks. Aux Creux des Vagues, Mon Visage is fenomenaal, verder staan er nog enkele lekkere nummers op, zoals Weight of Time en Se Laisser Aller en Tournant, A l'Ombre de 12 000 Médias.. maar ook verstilde niemandalletjes waar ik amper mijn aandacht bij kan vasthouden. Ze zijn ook over voordat ik erg in heb waar ik nou naar heb geluisterd. Dat moet je niet een paar luisterbeurten achter elkaar hebben, dan is een nummer toch echt van minder allooi.
Misschien groeien wat van dat soort nummers nog wat bij herbeluistering..