Withered - Folie Circulaire (2008)

Geen verkeerd plaatje.

Het gaat echter op 1 ding al gigantisch de mist in. De productie!
Dit album kent 1 stand voor alle instrumenten, zo HARD mogelijk. Door daar weinig nuance in aan te brengen, word het al snel een harde brij. Zelfs als de band eens wat gas terug neemt, zit er nauwelijks gevoel en dynamiek in, doordat de instrumenten zelf nog steeds vrij hard klinken, hoe ingehouden ze ook proberen te spelen in die stukken.
Complimenten voor de drums wel. Het instrument wat nog het best in de mix gezet lijkt te zijn. Het spelen met de hihat, geeft een frisse touch, tussen alle vrij saaie blasts.
Hoe hard het instrumentaal klinkt, de zang moet daar maar een beetje overheen zien te komen, wat nauwelijks lukt. Naja, geen overtuigende zang ook verder. Ik heb toch betere brullen en krijsen gehoord. Allemaal vrij standaard lompheid.

Totaalplaatje dus nu...
Zo krijg je een album dat verzuipt in zijn veel te harde en/of eenzijdige productie. Het verkiest lompheid, duidelijk boven dynamiek en emotie. De drums bieden daar af en toe nog positieve afwisseling.
De zang is ronduit simpel en saai. Dat heb ik al veel beter gehoord.

Kortom, niet zwaar vervelend om naar te luisteren, maar het faalt toch op heel wat punten en het weet zich niet te onderscheiden van een standaard geluid. Mijn verhaal lijkt erg negatief, maar ik vind dit verre van ECHT slecht. Goed is het echter ook niet.

Het verveelt nogal snel, een paar nummers is mooi maar daarna is het een grote herhaling.

Je kunt het verveling noemen, maar het ligt niet aan de band. De combinatie van elementen tot één geluid is goed. Het ontbreekt echter aan materiaal dat blijft hangen.
Althans, dat kan natuurlijk nog komen.

Dat ligt toch echt aan de band.

Natuurlijk. Wat ik bedoel is dat het niet aan het 'recept' ligt. Het idee erachter is prima.

Voor de muziek op dit album put men een beetje uit verschillende veryheavymetal-stijlen, maar daardoor mist het misschien juist ook wat eigenheid. Wat ik ook te weinig hoor zijn sterke gitaarrifs in goeie nummers.

Geslaagd plaatje zonder meer.

Maar voor mij toch graag net dat beetje extra.

Het idee is inderdaad goed, ik mis alleen wat variatie.
Ik ben hem nu nog een keer aan het luisteren en hij bevalt me nu beter als de eerste keer. Brute black/sludge, eigenlijk best wel goed.

Mijn ervaring met zo'n tering-herrie albums is dat het meestal om echte groeiplaten gaat, die tijd nodig hebben om te doorgronden. Luister er twintig keer naar en gegarandeerd heb je een andere visie en/of opinie dan na de eerste keer. Dit kan natuurlijk in positieve of negatieve zin zijn. Na drie luisterbeurten vermoed ik bij deze in positieve zin. Een drie voor nu dus, maar dat kan met de tijd nog aangroeien...

Waar zit 'm eigenlijk het sludge element in deze plaat? Ik hoor het nauwelijks terug...

Nou, ik vond het erg klinken als een hardcore versie van Behemoth, dus dat Sludge element vond ik wel duidelijk aanwezig.

hardcore en Behemoth... waar is dan de sludge?

Eerste maagdelijke indrukken: man, wat een pokkeherrie, maar het valt mee... He, producer, je verdient een klap voor je kop, maar het geluid trekt op geen kl..en. Zanger? Eerder een amechtige pekinees. Verdere rationele analyse volgt nog ... en ik blijf voor alles openstaan.

Productioneel vind ik het nog wel meevallen. Ken veel en veel ergere plaatjes op dat gebied.

Ik heb deze afgelopen weekend nog twee keren beluisterd: de zaterdagavond na een lange dag en gisteren in de auto op weg naar de MuMe meeting in Breda. Vandaag een dagje vakantie genomen om mijn appartement een beetje op te ruimen en hopen privé-papierwerk te doen en dus nog maar eens opgelegd. Sorry mensen, ik kan dit ding gewoonweg niet volledig uitluisteren: waarom altijd die "crunch" gitaren, dat geschreeuw en die overdosis bruutheid / lompheid? Iemand moet die groep dringend eens variatie leren. Voor mij lijken alle nummers op elkaar en die drummer kan inderdaad goed drummen, maar snelheid kan ook gebreken verbergen. Live zou ik dit geen vijf minuten uithouden.

Ik was in het begin niet echt enthousiast maar na deze plaat vaak beluisterd te hebben is dit tot nu toe mijn favoriete metal album van de week, heerlijk bruut en agressief.

Dit klinkt toch best goed. Het heeft wel een bepaalde sfeer en de productie, ik vind die niet eens zo heel erg. Het past denk ik wel bij de sfeer die er opgeroepen dient te worden.
Hier ga ik nog even wat vaker in wegdromen, kijken of het houdbaar is.

Over het algemeen is dit toch een aardig plaatje, alleen zou ik hem niet zo heel snel weer opzetten. Ik merk wel dat hij het beter doet bij dit koude kille weer dan toen het nog een stukje warmer was.

Grappig hoe een mens goed anderhalf jaar later zijn mening kan bijstellen én in positieve zin, de zang of beter het overwegend brullen staat me nog altijd niet aan maar de muziek valt al beter op zijn plaats ten Huize Spamalot. Is dit dan evolutie in mijn beleefwereld? Nummers 6 en 8 bevatten wel degelijk loodware groovende riffs. Ik verhoog.

Stem verlaagd naar 3*. Vind er bij herbeluistering eigenlijk vrij weinig meer aan.