Rowwen Hèze - Zondag in 't Zuiden (1995)

Tuurlijk, de muziek zelf is ook erg sfeervol moet ik zeggen en dit is absoluut het meesterwerk van mijn streekgenoten. Lekkere uptempo nummers met veel tex-mex en polka invloeden en grappige, maar herkenbare, altijd romantische en soms ontroerende teksten, zoals de klassiekers 't Roeie Klied en Zondag in 't Zuiden. Maar de echte kracht van RH zit 'm in de minder bekende rustige nummers zoals het absoluut fantastische, geweldige, prachtige, ultiem Romantische nummer 'Goud' (je merkt, ik vind het wel een aardig liedje). Ook Ien Minuut, Engel en De Neus Umhoeg zijn van de zelfde fabelachtige kwaliteit.
Een van mijn favoriete albums ooit, ik wou het maar gezegd hebben.

Trouwens (zoals ook al gezegd bij een album van Gé Reinders), Jack Poels (frontman van deze Rowwen Hèze) heeft ook een album in het Nederlands opgenomen, samen met Leon Giesen, namelijk Holland America Lijn.

Als geboren Limburger kan een recensie bij een album van Rowwen Heze niet achterwege blijven ? Ik zal dan ook mijn best doen om Zondag in 't Zuiden - naar mijn mening de beste plaat van Jack Poels en zijn mannen – van een recensie te voorzien die recht doet aan mijn gevoel dat deze muziek oproept.

De band uit America timmerde al even aan de weg en had met Boem en Station America al twee zeer verdienstelijke albums uitgebracht. Op Zondag in 't Zuiden wordt die lijn doorgetrokken, maar zijn de composities nog over de gehele linie nog wat veelzijdiger.

De pakkende titelsong brengt je als luisteraar al direct in de juiste stemming. Net zoals bij andere albums van de band is er een mooie mix van gevoelige, ingetogen nummers al De Neus Omhoeg, Goud en Engel naast vrolijke up-tempo songs als het titelnummer, Kasselse Kermis en Dikke Nel.

Het verhalende karakter van veel van de teksten zie ik als een meerwaarde. Zo gaat mijn persoonlijke favoriet op dit album, Koning Hay, over en berucht figuur uit de omgeving. Jack Poels bewijst ook op dit album een uitstekend songwriter te zijn die van ale markten thuis is.

Rowwen Heze werd (en misschien wordt) nog wel eens louter als een feestbank gezien, wat naar mijn mening niet geheel terecht is. Feesten kunnen ze zeker, maar de kracht van de band schuilt juist in de variatie die ook op Zondag in het Zuiden getoond wordt. Daarbij spelen de wat rustigere nummers een essentiële rol: 4,5*.