Johnny Cash - Johnny Cash with His Hot and Blue Guitar (1957)

In zijn nadagen maakte hij een succesvolle comeback met zijn American recordings, maar Johnny Cash had de muziekwereld een halve eeuw daarvoor al zijn wonderbaarlijke muziektalent getoond. The Man in Black groeide op in Arkansas en werkte al op jonge leeftijd mee in de katoenvelden van zijn familie. Veel van zijn persoonlijke ervaringen uit de Grote Depressie inspireerde hem tot het schrijven van nummers. Het geharde leven van de familie werd van een extra shock voorzien door de vroege dood van zijn broer Jack, die in een zaagmachine kwam vast te zitten. Cash kwam in aanraking met de muziek via de radio en leerde via zijn moeder gitaar spelen. In zijn jeugd ontstond ook zijn kenmerkende bas-bariton zangstem. Na zijn tijd in militaire dienst verdiepte hij zich verder in de muziek en speelde hij ‘s avonds met zijn vrienden. Hoewel hij eerst nog voornamelijk gospel nummers zong kwam hier half jaren 50 verandering in toen zijn muziek geweigerd werd door Sun Records, waarna hij overstapte op de rockability en country. Korte daarna vloog zijn eerste single Cry! Cry! Cry! de toonbank over, gevolgd door zijn signatuur songs Folsom Prison Blues en I Walk the Line.

Zijn debuut verscheen in 1957 op het label van Sun en bevat onder andere de door akkoordprogressie kenmerkende I Walk the Line, een klassieker van zijn hand. Zijn debuutsingle Cry! Cry! Cry! vinden we ook terug op het album, net als zijn verfijnde Country Boy. Een ander hoogtepunt is het enerverende Folsom Prison Blues, de mengeling van trein en gevangenis muziek uit die tijd. Het voortgaande ritme en de legendarische teksten (But I shot a man in Reno, just to watch him die) gaven hem veel aanzien. Een debuut van de bovenste plank met een zeer gewaardeerde opleving van de countrymuziek als gevolg.

4*

Afkomstig van Platendraaier.

Het debuutalbum van Johnny Cash is tegenwoordig in vele vormen te vinden. Ikzelf heb een versie uit een Greatest Hits 3CD box en ook nog eens in een Storyteller box met dan telkens ook nog eens andere bonustracks. Gelukkig gaat het telkens wel om het originele album en dat betekent Country Boy in de versie zoals ze oorspronkelijk op LP gereleased is. Voor degene die twijfelen welke versie ze hebben, de Definitive Expanded Remastered Edition uit 2017 (volledig te beluisteren op Youtube) bevat beide versies waarbij track 3 de originele is en track 13 de demoversie die op sommige latere releases te vinden is. Ik prefereer de originele versie trouwens maar wat een heerlijk album is dit eigenlijk! Bij sommige debuutalbums voel je dat de artiest nog wat aan het zoeken is naar zijn/haar stijl maar met Cash is het vanaf het eerste nummer prijs. Rock Island Line blijft sowieso al één van mijn favoriete nummers tout court uit de Cash catalogus maar Cry Cry Cry, The Wreck of the Old '97 en natuurlijk I Walk the Line en Folsom Prison Blues zijn nummers die zijn hele carrière zouden meegaan. Uitstekend debuut en ook gewoon lekker kort, heerlijk voor een fietstochtje of een wandeling en doen we dat nu allemaal niet in deze barre tijden.

Een mooie verzameling van nummers, want dat is het eigenlijk wel. Niet helemaal samenhangend als album, maar wel voldoende sterke nummers om er een album rond te maken. Als debuut mag het best wel tellen. Te bedenken dat voor Cash het beste nog moest komen. Maar op zich blijft het wel een heel aangenaam album!