The Status Quo - Picturesque Matchstickable Messages from The Status Quo (1968)

Heerlijk licht psychedelisch debuut-album. Iedere song bevat die heerlijke jengelende gitaren, dat lekkere orgeltje en die prachtige zang.
Er staan natuurlijk ook een aantal covers van hits van anderen op
(zoals 'Spicks and specks', 'Sheila' en 'Green tambourine'), maar in dit geval is dat niet storend. In het begin nam Status Quo ook werk van Marty Wilde (de vader van ...) op.
Het veel latere album 'Don't stop' bevat alleen maar vervelende covers.
'Pictures of matchstick men' en 'Black veils of melancholy' lijken sprekend op elkaar. Het 2e album 'Spare parts' klinkt ongeveer net zo en is net ietsje beter, wat psychedelischer.

Ik ben het met je eens op dit punt maar je kunt volgens mij beter de dubbelplaat versie van dit album aanschaffen. Nog meer waar voor je geld en het gekke is dat 'ie dan nog bijna de helft goedkoper is ook. Hieronder zet ik even het lijstje met tracks. Er staan op de eerste disc wel veel originele mono-versies die dubbel zijn maar van de andere kant staan er ook nummers op die niet op de ''standaard'' edit versie te vinden zijn waaronder Ice In The Sun. Met het kopen van de verzamelaar Ice In The Sun (die hier niet in het rijtje genoemd staat) schiet je overigens weinig op als je de 2 CD versie van Picturesque... en de dubbelplaat Spare Parts hebt. Ik zeg het maar even.
The Technicolor Dreams Of The Status Quo: The Complete 60's Recordings en The Singles Collection 1966-1973 zijn hier een goede aanvulling op.

Tracks:

Disc 1
1. Black Veils Of Melancholy (mono)
2. When My Mind Is Not Live (mono)
3. Ice In The Sun (mono)
4. Elizabeth Dreams (mono)
5. Gentleman Joe's Sidewalk Café (mono)
6. Paradise Flat (mono)
7. Technicolour Dreams (mono)
8. Sheila (mono)
9. Spicks And Specks (mono)
10. Sunny Cellophone Skies (mono)
11. Green Tambourine (mono)
12. Pictures Of Matchstick Men (mono)
13. To Be Free (mono, bonus track)
14. Make Me Stay A Bit Longer (mono, bonus track)
15. Auntie Nellie (mono, bonus track)
16. Interview With Brian Matthew (bonus track)
17. Pictures Of Matchstickmen (BBC session, bonus track)
18. Things Get Better (BBC session, bonus track)
19. Spicks And Specks (BBC session, bonus track)
20. Judy In Disguise (BBC session, bonus track)
21. Interview (bonus track)
22. Make Me Stay A Bit Longer (BBC session, bonus track)

Disc 2
1. Black Veils Of Melacholy
2. When My Mind Is Not Live
3. Ice In The Sun
4. Elizabeth Dreams
5. Gentleman Joe's Sidewalk Cafe
6. Paradise Flat
7. Technicolour Dreams
8. Sheila
9. Spicks And Specks
10. Sunny Cellophone Skies
11. Green Tamborine
12. Pictures Of Matchstick Men
13. Auntie Nellie (bonus track)
14. Gloria (BBC session, bonus track) - Spectres (The)
15. Interview With Francis Rossi (bonus track) - Spectres (The)
16. I (Who Have Nothing) (BBC session, bonus track) - Spectres (The)
17. Neighbour, Neighbour (BBC session, bonus track) - Spectres (The)
18. I Don't Want You (BBC session, bonus track) - Traffic Jam
19. Almost Not Quite There (BBC session, bonus track) - Traffic Jam
20. Spicks And Specks (BBC session, bonus track) - Traffic Jam
21. Gloria (BBC session, bonus track)
22. Interview With Alan Lancaster (bonus)
23. Black Veils Of Melancholy (BBC session, bonus track)
24. Bloodhound (BBC session, bonus track)

De Quo die nog in hun psychedelische faze zaten, reuze!

****

Sfeervol debuut van Status Quo toen ze net zo'n vijf jaar aan de weg getimmerd hadden onder bandnamen The Spectres en Traffic Jam. Bee Gees schreven het nummer Spicks And Specks dat als nummer 8 hier dunnetjes wordt overgedaan en met Pictures Of Matchstick Men sloten ze destijds het album meesterlijk af. Het beste van de CD-edit zijn een aantal BBC Sessions met per track afwisselend een radioaankondiging:
- Things Get Better
- Judy In Disguise
- Neighbour, Neighbour
- I Don't Want You
- Gloria
- Bloodhound

Ik heb nog nooit geheadbangd of andere gevaarlijke dingen gedaan, dus ik weet niet of ik mij in dit territorium mag begeven, maar dit is mijn Status Quo!
De lp is C.I. maar op 'Golden Hour of the Status Quo' en 'Pictures of Matchstick Men' op het fijne, in goedkope verzamelaars gespecialiseerde label "Hallmark" vind je de hele reutemeteut en ander rammelend heerlijks!

Status quo behoort óók tot de alleraardigste bands van het einde van de sixties.

Zo klinken ze hier ook nog behoorlijk sixties, voordat het over zou gaan in de overbekende Status quo-hardrock, een genre op zich.

Dit is een geweldig debuut, dat ook diverse hitsingles heeft opgeleverd, de een wat meer dan de ander.
Pictures of matchstick men was de grootste hit, ik ben zelf ook altijd gecharmeerd geweest van Ice in the sun, Technicolour dreams en Black veils of melancholy.

Vandaag voor het eerst het album gehoord. Het viel me zwaar tegen. Green Tambourine en Pictures of Matchstick Men deugen absoluut. Ice in the sun is aardig. De rest trek ik niet. En dat terwijl ik destijds lol in hun muziek had.

Leuke psychedlische bubblegum-plaat.

Natuurlijk de hits Black Veils, Ice en Pictures of Matchstick Men (de laatste onlangs nog door Gonjasufi onder handen genomen).

Maar de covers van de BeeGees en de Lemon Pipers mogen er ook zijn. Green Tambourine prefereer ik zelfs in deze versie.

Tegenvallend debuut van Status Quo.
het is moelijk om 3 goede nummers te vinden

Serieus Brutus, ga je dit bij elke lage beoordeling van jou zeggen?? "Moeilijk 3 goede nummers te vinden"....

Gaaaaap!

Sommige mensen bezitten de gave om heel veel te zeggen met weinig woorden. Anderen (denk aan Brutus) zeggen heel weinig met weinig woorden.

Inderdaad.

Vind het onbegrijpelijk dat de charme van dit album van Status quo niet wordt ingezien. Alleraardigste jaren '60 rock met de herkenbare stem van Rossi.

Toen nog helemaal fris, enthousiast en vol talent. Maar ik vind het een prima album, zeker voor die tijd.

Je zegt het treffend wat betreft dit album Lexicon Devil: Gaaaaaaap!

Ik ken wel albums met een hoger gaap-gehalte dan dit.

Sterker nog, je zit door te veronderstellen dat je bij Picturesque Matchstickable messages from Status quo kunt gapen, oftewel bij in slaap kunt vallen, eigenlijk gewoon uit je nek te lullen. Ik begin er aan te twijfelen of je het album sowieso wel hebt gehoord of dat je er gewoon zin in had om bij (de oude) Status quo te bashen.

Als Brutus dit album niks vindt dan zul je dat moeten accepteren. Er staan wel een paar geinige nummers op, met name de hitjes. Ice In The Sun bijv. is heel leuk. Maar ik prefereer ook hun seventies werk.

Het debuutalbum van Status Quo, toen nog in hun psychedelische periode. Toen al een eigen sound door de (samen)zang en de jengelende gitaren. De hit Pictures of Matchstick Men en in mindere mate Ice in the Sun zijn uitstekende songs maar de overige zijn ook meer dan behoorlijk, ook de covers Spicks and Specks en Green Tambourine.
In de jaren '70 zou Status Quo het over een andere boeg gooien: sterk op blues geënte hardrockboogie waarmee ze veel succes zouden boeken.

Met afstand mijn favoriete psychedelic album.