Joost Nuissl - Ja, Nee en Samen (1975)

Helaas ken ik enkel de 2 prachtige singles uit dit album, ik hoop dat de rest even sterk is.
Die 2 liedjes zitten vol weemoed en het zijn geen banale teksten, neen, dit is zoveel beter. Het gebruik van een fanfare of brassband? (Daar wil ik even uit?) was erg origineel.
Ik Ben Blij Dat Ik Je Niet Vergeten Ben is een nummer waar je je héélwat bij kunt voorstellen; een oude man komt een oude geliefde tegen en zijn hart begint terug op hol te slaan, ik kan me daar levendig iets bij voorstellen.

Kent iemand heel dit album?????

Nee, ook ik ken alleen maar Ik ben blij dat ik je niet vergeten ben.
Probeer www.fonos.nl.

Volgens mij, proberen zij al het ooit verschenen Nederlandse platenwerk op cd uit te brengen en leverbaar te houden. Dus als je ook deze cd in je enorme collectie wilt hebben Father, zou ik het daar eens proberen

Kijk dit zijn nog eens hoezen!

Wat een bijzonder album is dit eigenlijk. Luisterliedjes met wat pop, folk, chanson, showband en lichte rock invloeden. Alle nummers zijn prima en vooral ‘Laten we maar samen verder gaan’ en ‘Ik ben blij dat ik je niet vergeten ben’ zijn erg leuk. Ook ‘Je moet niet ongelukkig zijn’ en ‘Eenzaam verder’ zijn zeker de moeite waard. Een mooie afwisseling wordt gevormd door het vrijwel instrumentale ‘Het eind van de regenboog’, alleen in de laatste tien seconden (van het toch al kort durende nummer) wordt gezongen. Het hoogtepunt op dit album is misschien wel de afsluiter, ‘Nu met lege handen’. Het sleutelwoord voor dit album is originaliteit – dat is wat dit album namelijk is. De albumcover is wel vreselijk trouwens.

Prachtig album al ben ik wel bevooroordeeld omdat mijn vader er in muziek maakt.

Dat is grappig. En wat vind je vader nu van het album, als hij er op terug kijkt?

Pap is er nog steeds heel trots op vooral omdat het nummer elk jaar in de top 2000 staat.

Joost Nuissl ken ik vooral van de nederklassieker Ik ben blij dat ik je niet vergeten ben. Dat met zijn zachte klanken, weemoed en fanfare een nummer is dat ik nog steeds graag hoor. Daarnaast is Laten we maar samen verder gaan ook een bekend nummer van hem, al heb ik die een stuk minder voorbij horen komen. Dit album is idd. een mengelmoes van nummers met weemoed, hoempa/fanfare en eigenzinnige tempo's. Dit Ja, Nee en Samen tegengekomen op een boek- platenbeurs en omdat ik wel houd van jaren zeventig muziek in het algemeen en nederlandstalige in het bijzonder, meteen meegenomen, ook omdat Ik ben blij... er ook op stond. Tuurlijk ook voor die geweldige hoes. Een aangename plaat om naar te luisteren en eentje die ik ook genegen ben om vaker te draaien.

Het openingsnummer is alvast van gelijkaardige kwaliteit als de alom gekende (fantastische) hit. Alweer een bescheiden nederlandstalige ontdekking voor mij!

Ik vond de elpee terug op een minidisk. Er staan een paar erg mooie nummers op. "Geboren op een snelweg" en "Eenzaam zonder", bijvoorbeeld. De arrangementen zijn wel van een ongekende jaren zeventigheid. Ik vermoed, gezien het Harlekijn-label, dat Erik vd Wurff ervoor tekende.

Ik ken deze plaat eigenlijk niet.
Wat ik wel weet is dat mijn opa bastuba speelt op het bekende liedje ( Ik ben zo blij dat ik je niet vergeten ben, en mijn oma zong in het zangkoor zat wat ook te horen is.
Hij is afgelopen juni overleden op 83-jarige leeftijd en sinds die
tijd ben ik steeds steeds vaker gaan luisteren.
Voor mijn opa was dit zijn moment in de spotlight en hoewel hij het er nooit met mij over heeft gehad weet ik dat hij vaak aan deze mooie tijd heeft terug gedacht.

Zelf maak ik muziek en heb ik met mijn band 'Christopher Green' op Pinkpop gestaan en meegedaan aan de beste singer songwriter en ik hoop dat ik mijn opa op die manier een beetje trots heb gemaakt en de muzikale traditie een beetje heb kunnen voortzetten. Want wat er in onze familie nooit ontbrak was muziek. Elk feestje, elke verjaardag werd er gezongen in het Nederlands, Engels of Duits. Altijd was er muziek en hoewel ik er nooit echt bij stil heb gestaan, denk ik dat een groot deel daarvan door mijn opa komt. Dus bij deze een tribute: Opa, ik ben blij dat ik je niet vergeten ben, en dat zal ik ook nooit doen! Rust zacht

mijn deelneming!

Een geheel ander album dan het psychedelische, pagan achtige folk album "Het Huis van zachte steenen'. Tekstueel zijn er nog wel nummers met dada achtige inhoud, muzikaal gaat het echt alle kanten uit. Er staan twee hits op deze plaat : 'laten we maar samen verder gaan' en natuurlijk 'ik ben blij dat ik je niet vergeten ben'.
Deze nummers zijn tekstueel goed te volgen en muzikaal met een bepaalde hitpotentie.
Opvallend is de bijdrage van een fanfare bij een aantal nummers. 'Geboren op een snelweg' lijkt wel een schlager en dat bedoel ik niet positief.
Maar op dit album, dat wel wat commerciëler is dan de voorganger zitten toch weer nummers in, waarvan je denkt dat die gemaakt zijn terwijl de paddo's net van te voren verorberd zijn, zoals het nummer 'een onbespoten ster'. (20.000 gasfornuizen, langs de bonte bulderbaan, levensgrote knekelhuizen, staren mij van verre aan....) Wie het begrijpt, mag zich hier melden !
'Alle jongens hebben meisjes' hebben een bepaald Johnny Hoes refrein (ook dat bedoel ik niet positief). Dus het is een niet al te uitgebalanceerd album met een wat vreemde combinatie van psych folk, chanson, kleinkunst, levenslied, pop.
Ook hier vind ik wel invloeden van 'Voor de overlevenden' en 'Picknick' van Boudewijn de Groot met de carnavalschlager 'het land van maas en waal' naast psychedelische nummers.
Het zeer folkgerichte van de vorige plaat is meer popgericht geworden, op zich vind ik dat wel jammer. Maar op zich valt er wel genoeg te genieten, want naast de 2 singles staan er nog een aantal mooie nummers op dit album, waaronder 'nu met lege handen'. Zoals ik al schreef , een wat minder uitgebalanceerd album, met een paar sterke nummers, muzikaal een paar missers, maar toch meer dan voldoende. En ook muziek die nu niet meer gemaakt kan worden, teksten die nu absoluut niet meer begrepen worden (in 1975 misschien ook niet, maar daar kon je als je high was nog redelijk over uitweiden) . Al met al een mooi tijdsdocument uit die toch wel apart Nederlandse kleinkunst achtige muziek met een Elly en Rikkert, maar ook een Dimitri van Toren. Vaak bekend door nummers die absoluut niet representatief waren voor hun repertoire, en die nu in 2024 liggen te wachten om weer ontdekt te worden.