Kitchens of Distinction - Strange Free World (1991)

Wat mij betreft de beste van KOD. Pakkende, gevoelige liedjes, transparante productie en af en toe de gitaren in overdrive. Niks op af te dingen deze plaat. Ook al zijn ze nooit zo gehyped als bijvoorbeeld The Stone Roses en The Sundays, KOD heeft toch wel een eervol plaatsje in de muziekgeschiedenis verdiend.

Dit is de enige plaat die ik van deze band ken, en het is een goeie ook !
Mooie dromerige sfeer. Ik denk dat ik hun andere platen ook eens ga uitchecken.
4,5*

Altijd gedacht dat ik deze plaat aan het begin van de jaren '80 moest lokaliseren.

Drive That Fast is trouwens wel één van de beste nummers ooit. Die eighties-drums die worden uitgewerkt tot een shoegazy climax . Hét overgangsnummer tussen twee van mijn favoriete periodes. Zoiets hadden veel meer bands moeten.

Wow! Drive that fast.

Ook dit blijft een fijn album om zo nu en dan weer eens te draaien. Lekkere onbevangen tijdloze rock. Ook weer zo'n album dat te weinig aandacht heeft gekregen op MuMe. 28 stemmen en nu 6 berichten voor een album dat 30 jaar geleden wel sterk werd aangeprezen in de recensies zo kan ik me herinneren.
Goed beschouwd (of beter: goed beluisterd) bevat het eigenlijk alleen maar puike songs
Dit blijven 4*

Vergeten band, dat eigenlijk de pech had midden in de grunge periode hun albums uit te brengen. Deze en Cowboys and Aliens zijn prachtige albums.

Hoezo pech? Dreampop/shoegaze deed het ook prima begin jaren 90; daar heeft het meer dan duidelijke raakvlakken mee.

Overigens idd prima plaat dit...

Niet echt mijn stijl (iets te zweverig) maar kan dit wel appreciëren.

Klinkt behoorlijk toegankelijk voor een shoegaze plaat, gezien het wel veel gemeen heeft met shoegaze, maar hier is de zang niet begraven onder geluid of ondoordringbare waas, maar zijn het eigenlijk desondanks nog steeds meezingers. Of zo voelt het toch aan. In die zin misschien meer aansluitend op Ride en The Smiths, misschien ook The Sundays maar dan met een mannelijke stem. Qua sfeer voelt het een stuk minder depressief aan dan veel shoegazeplaten. Het ondoordringbare, hemelse en etherische van veel shoegazeplaten kan je hier minder in terugvinden, maar ik denk dat dit wel een plaat is die niet shoegazeliefhebbers ook wel zul kunnen apprecieren. In de kern maakt het echter zeker deel uit van de shoegazemovement.