Kitchens of Distinction - Strange Free World (1991)

Klinkt behoorlijk toegankelijk voor een shoegaze plaat, gezien het wel veel gemeen heeft met shoegaze, maar hier is de zang niet begraven onder geluid of ondoordringbare waas, maar zijn het eigenlijk desondanks nog steeds meezingers. Of zo voelt het toch aan. In die zin misschien meer aansluitend op Ride en The Smiths, misschien ook The Sundays maar dan met een mannelijke stem. Qua sfeer voelt het een stuk minder depressief aan dan veel shoegazeplaten. Het ondoordringbare, hemelse en etherische van veel shoegazeplaten kan je hier minder in terugvinden, maar ik denk dat dit wel een plaat is die niet shoegazeliefhebbers ook wel zul kunnen apprecieren. In de kern maakt het echter zeker deel uit van de shoegazemovement.